گروه فرهنگ و هنر:
سریال «در مسیر زاینده رود» ساخته حسن فتحی از همان روزهای نخست پخش درگیر حاشیه‌های زیادی بوده؛ ساخت این مجموعه تلویزیونی در اصفهان و نوع لهجه بازیگران سریال واکنش‌هایی را برانگیخته است. پررنگ شدن این حواشی تا جایی قوت گرفته که اخیرا شایعه سانسور شدن برخی قسمت‌ها از سوی صدا و سیما به خاطر احترام به لهجه اصفهانی‌ها نیز شنیده می‌شود. مهرداد ضیایی، بازیگر نقش «فرهاد» و مشاور لهجه سریال با اشاره به اینکه عوامل مجموعه روزهای سختی را می‌گذرانند، در این باره می‌گوید: مساله این سریال فرهنگ، ارتباطات، انسانیت و زندگی سنتی زیبایی است که در اصفهان جاری است. سعی کرده‌ایم با ساخت این سریال تا حد امکان از کلیشه‌های رایج فرار کرده و آدم‌ها و موقعیت‌ها را به زندگی‌مان نزدیک‌تر کنیم. در ابتدا قرار بود از بازیگران اصفهانی در این سریال استفاده شود اما متاسفانه این دوستان درگیر کار بودند و نتوانستیم از آنها استفاده کنیم. ضیایی تاکید می‌کند: واقعیت این است که همه می‌دانند هیچ غیربومی نمی‌تواند لهجه را مانند خود بومی‌ها تلفظ کند؛ همچنین ما فرصت کمی برای تمرین روی لهجه‌ها داشتیم و نهایت تلاشی که می‌توانستیم انجام دهیم، 20 روز بیشتر نبود. این سریال برای کل ایران ساخته شد و در مقابل انتقاداتی که به لهجه‌ها می‌شود، خبرها و تماس‌هایی داشتیم که تشکر کرده و از فضای این سریال لذت برده‌اند. به گزارش ایسنا، وی می‌افزاید: تمام کسانی که چه در اصفهان و چه در تمام ایران این سریال را می‌بینند، با توجه به شناختی که از بازیگران دارند، متوجه هستند این بازیگران اهل اصفهان نیستند اما ما اگر بتوانیم فضایی که خواسته‌ایم را ایجاد کنیم، موفق بوده‌ایم. این فضا برای تصریح الگو و آن کبر و غروری است که موجب فاجعه‌ها و اتفاقات بسیار زیاد می‌شود و اگر توانسته باشیم این فضا را ایجاد کنیم، فکر می‌کنیم وظیفه خودمان را انجام داده‌ایم. او خاطرنشان می‌کند: فکر می‌کنم تلاش همکارانم در این زمینه قابل ستایش است و در نهایت هم این اتفاق برای چند قسمت اول بود و در قسمت‌های بعدی انتقادات به آن شکل ادامه پیدا نکرد. این بازیگر درباره نقش خود در سریال «در مسیر زاینده‌رود» تصریح می‌کند: شخصیت‌هایی مانند فرهاد، آدم‌هایی هستند که متاسفانه اطراف ما زیادند. این آدم‌ها در گرداب زندگی افتاده‌اند و به هر شاخه‌ای چنگ می‌زنند تا خودشان را روی آب نگه دارند. درست است که فرهاد آدم سیاهکار و بوقلمون‌صفتی است ولی ذات این آدم، سیاه نیست بلکه سعی می‌کند از موقعیت‌ها استفاده و بهره‌برداری کند و زندگی خودش را سامان بدهد. در طول قصه می‌بینیم که فرهاد به خاطر ثروت و ارثیه مادری، بارها دست به کارهایی زده اما همیشه زمین خورده و در آخر هم به نتیجه‌ای نمی‌رسد اما حداقل درسی می‌گیرد. مهرداد ضیایی معتقد است: به واسطه صحبت‌هايی که با کارگردان و نویسنده اثر داشتیم، سعی کردیم به هیچ عنوان نقش فرهاد منفی نباشد؛ نشان دهیم این آدم‌ها منفی نیستند بلکه به زندگی چنگ می‌زنند تا موقعیت خود را ارتقا بدهند ولی این کار را درست انجام نمی‌دهند. وی بازی سریال «در مسیر زاینده‌رود» را بسیار پرفشار می‌خواند و می‌گوید: نمی‌دانم چرا مسؤولان تلویزیون فکری نمی‌کنند. بیشتر از 10 سال است که این اتفاق مرتب رخ می‌دهد و فقط موجب می‌شود فشار بسیاری به عوامل سازنده برسد. تنها کافی بود یک ماه زودتر کار ساخت را شروع کنیم که هم می‌توانست بر کیفیت کار تاثیر بیشتر و بهتری داشته باشد و هم حساسیتی که روی کار داشته‌ایم را ادامه بدهیم. تمام سعی‌مان را کرده‌ایم که به کیفیت کار لطمه نخورد ولی طبیعتا به عوامل کار بویژه عوامل پشت صحنه ضربه می‌خورد. وی ادامه می‌دهد: زمان مناسبت‌ها را می‌دانیم ولی همیشه برنامه‌ها را می‌گذاریم آخرین لحظه انجام می‌دهیم. واقعا روزهای سختی را می‌گذرانیم و امیدوارم سال‌های بعد، این فشار برای کسانی که برنامه‌های مناسبتی کار می‌کنند، کمتر باشد. کسانی که از لهجه‌ها در این سریال ناراحت شده‌اند، بدانند استفاده از لهجه‌ها به قصد خنداندن، مسخره‌کردن، توهین و تحقیر نبوده و فقط می‌خواستیم کمی از فضای تکراری و کلیشه‌ای تهران دور باشیم و زندگی واقعی که در شهرهای دیگر بویژه شهر پرفرهنگ و تاریخی اصفهان در جریان است را به نمایش بگذاریم.