تحولی شگرف در دنیای ارتباطات؛ همه چیز در این دوره و زمانه شنیده بودیم جز بازیکن پیامکی. بازیکن پیامکی یعنی بازیکنی که نامش روی صفحه موبایل مدیر باشگاه میافتد و آن مدیر با نگاهی به مبلغی که زیر نام این بازیکن درج شده تصمیم میگیرد او را به تیمش بیاورد؛ اتفاقی که چند وقتی است در فوتبال ما رواج پیدا کرده و از روش رودررو صحبت کردن و کلی خجالت کشیدن هم بهتر است. تازه اگر جواب مدیرعامل مربوط منفی باشد انگار نه انگار که اتفاقی افتاده و همه چیز به باد فراموشی سپرده میشود. اما آخرین باری که این پیامک برای یکی از مدیران ارسال شده همین چند روز پیش بوده است. وقتی اساماس مدیر داخلی باشگاه کاوه حاوی اطلاعاتی درباره یک بازیکن بود او دست و پایش را گم کرد و جواد زرینچه، سرمربی تیمش را در جریان گذاشت. جواد خان هم که چند روزی است این سمت جدید را در کاوه در اختیار گرفته، به این قضیه واکنش نشان داده و گفته است: «با آبرویم بازی نمیکنم». بدون شک این آخرین پیامک ارسالی برای مدیران نخواهد بود. اما نمونهای از پیامکهایی که ممکن است در روزهای آینده منتشر شود: 1- سلام آقا جواد، من پسر آقا عبدالله هستم، بابام سلام رسوند گفت یادتونه وقتی بچه بودید همهاش دوچرخه بابای مرا سوار میشدید؟ حالا وقت جبرانه، شنبه میآم برای امضای قرارداد! 2- سلام عزیز خان! من پدر کتایون هستم. راستش از تو زیاد خوشم نمیآید اما چکار کنم که دخترم خاطر شما را میخواد. راستی قولی که به کامبیز پسرم دادی یادت نره، اگر نه شناسنامه خواهرش در روز عقد گم میشه!