مرجان فاطمی:
آلودگی هوای تهران، بیماریهای ناشی از آن و اما و اگرهای مسؤولان برای رفع این پدیده، مدتهاست از قالب یک موضوع ساده بیرون آمده و این روزها به مسالهای با وسعت یک بحران تبدیل شده است. جدی گرفتن ممانعت عبور و مرور ماشینهایی با نمره پلاک غیر هم شکل با روز هفته و قفل کردن چرخ ماشینهای بدون معاینه فنی به زمین، ظاهرا از پرفایدهترین کارهایی بوده که این روزها برای کاهش این جو غیرطبیعی به اجرا درآمده است. سفت و سخت گرفتن قوانین راهنمایی و رانندگی که در کنار موج عظیم تولیدات صنایع خودروسازی، چندان کارآمد هم به نظر نمیرسد، هر چند هم بتواند چند روزی با غلظت بالای آلودگی هوا سرشاخ شود بازهم چارهای برای شکستن همیشگی شاخ آن در چنته ندارد. اما واقعیتی که در این میان همواره نادیده گرفته میشود و در هیچ کجای چارهاندیشی مسؤولان جای خاصی ندارد، مساله افزایش سرانه فضای سبز در مقابل بحران آلودگی هوای تهران است. البته این مساله به تازگی با انتشار خبری از سوی اداره فضای سبز شهرداری تهران مبنی بر اضافه شدن 33 هکتار به کمربند سبز شمال تهران، تا اندازهای توانسته است رفع و رجوع شود.
سینا فرنوس، رئیس اداره فضای سبز شهرداری تهران این روزها سخن از چنین وعدههایی به میان میآورد و میگوید: به منظور توسعه جنگلداری در ارتفاعات منطقه یک، جلوگیری از فرسایش خاک و ساخت و سازهای غیرمجاز در ارتفاعات، افزایش سرانه فضای سبز، غربال بادهای ورودی به منطقه و کاهش آلایندههای هوا 33 هزار مترمربع به کمربند سبز شمال تهران افزوده شده است. به گفته وی، این طرح از اوایل آذر ماه، یعنی حتی یک ماه قبل از شروع آلودگیها آغاز شده و تا 20 دیماه نیز ادامه داشته است.
براساس طرح اعلام شده از سوی این مرکز، بیش از 22 هزار نهال از گونههای مختلف کاج سیاه، سرو نقرهای، ارغوان و گیاهانی از این قبیل در ارتفاعات دارآباد، شهید محلاتی، ولنجک و سوهانک کاشته شده است. علاوه بر این چندی پیش علیرضا مرندی، نماینده مردم تهران، با تاسف ابراز داشته است: سالهاست که وقتی آلودگی به اوج میرسد، میگویند کاری کنیم اما بعد از گذر از وضع بحرانی همه چیز فراموش میشود.
وی نقش بسیج سازندگی را هم در این زمینه بسیار موثر دانسته و گفته است: این سازمان با کاشت نهال در کشور میتواند در رفع آلودگی هوا خدمات شایستهای به محیط زیست ارائه کند. به هرحال اینکه هر سال با شروع فصل سرد و آغاز پدیده وارونگی هوا، بخواهیم تمام توجهمان را به آلودگی جلب کنیم و پاکی هوا را بدون رشد و گسترش گیاهان سبز، مانند شعبدهای بالای سرمان داشته باشیم، انتظاری است که بیش از هر چیز به خواب و خیال شبیه است.