روزنامه
تهران امروز در شماره اخیر خود با انتشار مقالهای از جورج فریدمن، تحلیلگر معروف آمریکایی، حمله رژیم صهیونیستی به ایران را تنها در قالب یک جنگ روانی قابل تحلیل دانست. فریدمن که تحلیلگر مسائل استراتژیک و کارشناس امور خاورمیانه است در این مقاله نوشت: اسرائیلیها تلاش میکنند به مانند سگ دیوانهای ظاهر شوند که در آستانه رها شدن از بند آمریکاست. بالا رفتن صداهای جنگ یعنی اینکه احتمال بروز جنگ کاهش یافته است. فریدمن بحث و جدلها درباره احتمال حمله نظامی آمریکا یا اسرائیل به تاسیسات هستهای ایران را کماهمیت و اغراقآمیز توصیف کرد. وی افزود: این بحث و جدلها، اغراقآمیز و در راستای مذاکرات مستقیم روند صلح میان سران اسرائیل و فلسطین است. افزایش خبرها و انتشار مطالب محرمانه درباره حمله نظامی به ایران به دلیل نیاز غرب به ایجاد جو جنگی با هدف تقویت منافع واشنگتن و تلآویو است. فریدمن سپس ادامه داد: این وضعیت با اقدامات دیپلماتیک مربوط به مذاکرات صلح خاورمیانه همزمان شده است. عاملان این وضعیت تلاش میکنند ایرانیها را تحریک و حل مساله فلسطین به شیوه مناسب آمریکا و اسرائیل را تبلیغ کنند. اینگونه اطلاعرسانی و افزایش خبرها درباره جنگ علیه ایران، پیش از این نیز شکستخورده بود. عاقلانه است که انتشار گسترده خبرها درباره تحریم ایران و افزایش فشارها بر ایران یا استفاده از چنددستگیها در داخل حکومت ایران را با یکدیگر مرتبط بدانیم. این کارشناس آمریکایی تاکید کرد: همه این اقدامات و انتشار مطالب علیه ایران در چارچوب جنگ روانی و منبع آن نیز اسرائیل است زیرا همه گزارشها از این مطلب سخن میگویند که اسرائیل در آستانه حمله به ایران قرار دارد. این در حالی است که این فرضیه را بهطور کامل رد میکنم. آمریکاییها از طریق واسطههایی از ایران میخواهند با دادن امتیازهایی، مانع از بروز جنگ شود. وی همچنین سناریوی جنگ علیه ایران را تکراری و غیرجدی توصیف کرد و ادامه داد: ایرانیها تجربههای گذشته را مقایسه میکنند و معتقدند بالا رفتن صداهای جنگ یعنی اینکه احتمال بروز جنگ کاهش یافته است. آنچه در واقعیتها میبینیم نشان میدهد که جنگ در آیندهای نزدیک یا دور، در کار نیست.
نام برنده ایران است
روزنامه
کیهان در ستون اخبار ویژه دیروز خود به ارزیابی رسانههای غربی از اعلام پایان جنگ عراق و خروج نظامیان آمریکایی از آن کشور به عنوان پیروزی ایران پرداخت. به گزارش کیهان، «استاندارد» با مرور سخنرانی اوباما که گفته بود جنگ عراق پایان یافته است، نوشت: عراق از سال 2003 به سرزمینی بیصاحب بین آرزو و واقعیت تبدیل شده است. آمریکاییها دستخوش رویا بودند. اما طارق عزیز، معاون صدام با شنیدن خروج آمریکاییها گفت آنها عراق را در کام ایران میاندازند. نوری مالکی اکنون استقلال کامل عراق را اعلام میکند و آمریکاییها سکوتي آزاردهنده دارند، هرچه باشد مقامات عراقی دوستان و همسایگان ایران هستند. در این میان سکولارها در عراق از ایران هراسان هستند. روزنامه اتریشی اضافه کرد: در ارزیابی اشغال عراق و 7 سال بعد از آن، بیشتر به تاثیر بر اوضاع داخلی این کشور و وعدهای که آمریکا داده پرداخته میشود مهمترین پیامدهای منطقه ای- با اهمیت فرامنطقهای آن- اغلب فراموش میشود؛ قدرت یافتن ایران و این فصل از تاریخ عراق را نمیتوان بست زیرا گفتن «بعد از من هرچه پیش میآید به جهنم» به اوباما کمکی نمیکند. کیهان در ادامه تصریح کرد که روزنامه آلمانی «فرانکفورتر» هم به بحران هدف و موفقیت برای آمریکا در ماجرای اشغال عراق پرداخت و نوشت: ملاک موفقیت چیست؟ اوباما از پایان عملیات نظامی در عراق صحبت کرد اما هر کس به دقت به سخنان وی گوش میداد پی به جای خالی یک عبارت میبرد؛ پایان موفقیتآمیز. این روزنامه نوشت: عبارت «ماموریت با موفقیت انجام شد»، عبارتی بود که روی پارچهای بالای سر جورج بوش نوشته شده بود که در اول مه 2003 بر عرشه ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن پیروزی آمریکا را در جنگ عراق اعلام میداشت. این یکی از دروغهای جنگ عراق بود زیرا ماموریت به هیچوجه هنوز پایان نیافته بود، حالا در سال 2010 عملیات را پایان یافته اعلام میکنند زیرا معلوم شده است- با خونریزی معلوم شده است- «پایان موفقیت آمیز» هیچگاه وجود نخواهد داشت. از اینجا میتوان فهمید که اوباما مبنا را بر این میگذارد. حتی خود در سخنرانی میگوید که پایان عملیات نظامی آمریکا پایان درگیریهای نظامی در عراق نخواهد بود. آمریکا برخلاف حقوق بینالملل عراق را اشغال کرد و اوباما در این مبارزه چیزی نگفت. درباره اهداف این حمله اوباما هیچ حرفی نزد و اینکه آیا به اهداف رسیدند یا نه؟ آزادی؟ پیشرفت؟
این وضع در افغانستان بغرنجتر است. آنجا حتی دیکتاتوری مثل صدام هم وجود نداشت که آمریکا به عنوان یک ابرقدرت او را شکست دهد و سرنگون کند. در این جنگ ملاک موفقیت چیست؟ وقتی برای عراق نتوان گفت «ماموریت با موفقیت به پایان رسید» چگونه چنین سخنی برای افغانستان ممکن است؟ سایت بیبیسی انگلیس دیگر رسانه غربی بود که به ارزیابی خروج آمریکا از عراق و نفوذ دیرین ایران پرداخت و از قول یک استاد علوم سیاسی در سوییس اعلام کرد: نفوذ ایران در عراق یک واقعیت است که حتی به سالهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی بازمیگردد یعنی زمانی که صدام، «معاودین»، یعنی شیعیان عراقی را که اصلیت ایرانی داشتند از این کشور اخراج کرد. بخش قابل توجهی از معاودین به ایران آمدند و به خاطر علقههای مذهبی، حول محورهای مذهبی ایران جمع شدند. این گروه حتی در پیروزی انقلاب اسلامی در ایران هم نقش قابل توجهی داشتند و بعد از پیروزی انقلاب توانستند در برخی مراکز تصمیمگیری و اجرایی حضور داشته باشند. آنها مجلس اعلا را تشکیل دادند. کسانی هم که در کردستان عراق حکومت میکنند در دهههای گذشته در ایران زندگی کردهاند و هنوز بخشی از خانوادههایشان در ایران هستند، در نتیجه هم آنها نسبت به ایران احساس دین میکنند و هم ایران ابزارهای فشار بر آنها را در اختیار دارد. بیبیسی تصریح کرد: با خروج آمریکا، همکاری اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ایران با دولت عراق بیشتر هم خواهد شد.