فوتبال ایتالیا وارد فاز جدیدی خواهد شد، درست مثل همان اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 که برترین مهاجمان دنیا به سرزمین چکمهای کوچ کردند.
شروع این جرقه اینبار از سوی روسونریها زده میشود، آنها با در اختیار گرفتن زلاتان و روبینیو و تشکیل خط حملهای آتشین ما را به یاد همان روزهای 1987 تا 1990 میاندازند، روزهایی که ستارههای گلزنی همانند یورگن کلینزمن، مارکو فانباستن، رودگولیت، رودی فولر و... با حضور خود در کالچو، این لیگ را به بهترین لیگ اروپا تبدیل کرده بودند. اما از آن سالها تا امروز چند دههای میگذرد و فوتبال ایتالیا در بدترین شرایط اقتصادی و موقعیتی خود قرار گرفته، حتی با اینکه اینترمیلان به عنوان نماینده ایتالیاییها توانست فاتح لیگ قهرمانان شود ولی عدم حضور ستارههای تراز اول فوتبال اروپا در کالچو باعث شده تا کیفیت فوتبال آنها از حد انتظار پایینتر بیاید. در حال حاضر بیشتر ستارههای گرانقیمت ترجیح میدهند در لالیگا یا لیگبرتر جزیره حضور داشته باشند و همین مساله باعث شده تا کالچو عاری از وجود بازیکنان تراز اول شود. اما شروع فصل نقل و انتقالات تابستانی و تغییر و تحولاتی که تیمهای ایتالیایی در ساختار اصلیشان دادهاند این امید را میدهد که ما با دوران جدیدی در فوتبال سرزمین چکمهای روبهرو خواهیم شد. این موضوع را میتوانیم به تغییر یک ذهن سالخورده تعبیر کنیم؛ چیزی که سبب میشود تا ما در اینجا پرونده آن روزهای فوتبال ایتالیا و حضور ستارههای تراز اول در کالچو را بررسی کنیم.
مثلث آلمانها
حضور یورگن کلینزمن در سال 1989 به عنوان نخستین آلمانی در فوتبال ایتالیا شروع امیدوار کنندهای بود. این موضوع سبب شد تا بعد از کلینزی، لوتار ماتئوس و آندریاس برمه نیز به نرآتزوری اضافه شوند. تاثیر مثلث آلمانها در اینترمیلان باعث شد تا آنها به رهبری تراپاتونی بتوانند فاتح جام یوفا شوند. هر 3 آلمانی در فوتبال ایتالیا کارنامه خوبی از خودشان به جا گذاشتند بویژه اینکه یورگن کلینزمن در 3 فصل حضور خود در اینترمیلان 40 گل برای آنها به ثمر رساند.
مثلث هلندیها
بدون شک تاثیرگذارترین دوران فوتبال ایتالیا به زمانی بازمیگردد که ستارههای هلندی دهه 90 یعنی مارکوفانباستن، رودگولیت و فرانک رایکارد در این تیم حضور داشتند. درست زمانی که برلوسکنی در سال 1988 دست به خرید این 3 بازیکن لالههای نارنجی زد، میلان 8 سال بود که در آرزوی فتح اسکودتو مانده بود ولی با حضور مثلث هلندیها در سنسیرو این رویا به حقیقت تبدیل شد. حتی قهرمانی در فینال جام اروپا برابر استوابخارست افتخار دیگری بود که برای آنها بهدست آمد.
جنگ برای سهمیه رقابتهای اروپایی
6 تیم فیورنتینا، پالرمو، ناپولی، سمپدوریا، لاتزیو و جنوا در این دسته قرار میگیرند. سمپدوریا تیم چهارم فصل گذشته با رفتن دلنری به نظر نمیرسد قدرت سابق را داشته باشد چنانکه در مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان با شکست مقابل وردربرمن حذف شد. ناپولی و پالرمو 2 تیم جنوبی ایتالیا که نمایندگان این کشور در لیگ اروپا هستند قطعا این فصل نیز شانس زیادی برای کسب سهمیه رقابتهای اروپایی دارند. فیورنتینا بعد از رفتن پراندلی، میهایلوویچ صرب را روی نیمکت میبیند. جنوا قدیمیترین تیم حاضر در سری A با به خدمت گرفتن ادواردو، دروازهبان پرتغال در جامجهانی و لوکاتوني سرشناس به دنبال کسب سهمیه لیگ اروپاست. لاتزیو دیگر تیم شهر رم نیز این فصل نمیخواهد همچون فصل گذشته در نیمه پایین جدول قرار بگیرد.
میانه جدولیها
پارما، کیهوو، بولونیا، اودینزه و باری تیمهای این بخش از جدول را تشکیل میدهند. تیمهایی که خطر سقوط به سری B را احساس نمیکنند و در عین حال نمیتوانند به حضور در رقابتهای اروپایی امیدوار باشند و از همین رو بیشتر در میانه جدول جای دارند. اودینزه این فصل فرانچسکو گیدولین را به عنوان سرمربی در اختیار دارد و با وجود رفتن پپه به یوونتوس، آلکسی سانچز شیلیایی که یکی از ستارگان جامجهانی بود همچنان در این تیم عضویت دارد. پارما که فصل گذشته بعد از 2 سال دوری دوباره به سری A آمده بود به مقام هشتم رسید اما این فصل با جدایی گیدولین، پاسکوآله مارینو مربی این تیم است و کار مشکلی برای حفظ عنوان فصل قبل پیش رو دارد.
آنهایی که برای فرار از سقوط به سری B میجنگند
کاتانیا و کالیاری فصل گذشته کار سختی برای ماندن در سری A داشتند. کاتانیا بهتر کار کرد و عنوان سیزدهم را به دست آورد اما کالیاری شانزدهم شد و به سختی خود را حفظ کرد. هر 2 تیم این فصل مربیانشان را از دست دادهاند و به همراه 3 تیم تازه صعود کرده لچه، چزنا و برشا برای بقا میجنگند. لچه همواره یک فصل در میان سری A حاضر بوده و این فصل امیدوار است بتواند خود را حفظ کند. برشا که در زمان حضور روبرتو باجو در این تیم بسیار سرشناس بود و در سال ۲۰۰۱ عنوان هشتم را به دست آورد این فصل بعد از سالها در سری A حاضر شده است.