محمد علیجانی‌بائی:
آث میلان در روز پایانی فصل تابستانی جابهجایی بازیکنان با به خدمت گرفتن زلاتان ابراهیموویچ و روبینیو نگاه‌های زیادی را در بازار به خودش جلب کرد. تاریخ روسونری نشان می‌دهد، این 2 مهاجم تنها بخشی از خریدهای جنجالی سیلویو برلوسکنی هستند.
میلان از سال 1986 از آن برلوسکنی است. نخست‌وزیر کنونی ایتالیا از زمانی که مالک قرمز و مشکی‌پوشان شده تا به امروز رقم‌های کلان و هنگفتی را به پای این باشگاه ریخته است. این سیاستمدار جنجالی تنها به دنبال بهترین‌ها بوده و چشمش همواره دنبال برترین‌هاست. 5 قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا و 7 اسکودتو - جام قهرمانی رقابت‌های سری A - هم نتیجه جاه‌طلبی‌های او در این سال‌ها بوده است.
برلوسکنی در 24 سال گذشته خریدهای جنجالی و پرسر و صدای زیادی را انجام داده است.
روبینیو
میلان در تلاطم موج‌هایی که از جابهجایی زلاتان ابراهیموویچ به راه انداخته بود، بازیکن تیم ملی فوتبال برزیل را از آن خود کرد؛ مهاجمی بسیار بااستعداد که روزگاری نه‌چندان دور پیراهن رئال مادرید را به تن داشت و در منچسترسیتی هیچگاه خوشبخت نبود و روز خوش ندید. مدتی را به صورت گذارا و قرضی در سانتوس توپ زد اما در بازگشتش از جام جهانی 2010 به جمع «همشهری‌ها»- منچسترسیتی- به بازیکن ثابت نیمکت فیروزه‌ای‌پوشان تبدیل شد! روبرتو مانچینی هرگز او را نمی‌خواست و اینچنین بود که روبینیو 2 سال پس از جابهجایی 40 میلیون یورویی‌اش از رئال مادرید به منچسترسیتی، اکنون در 26 سالگی با 18 میلیون یورو از میلان و ورزشگاه جوزپه مه‌آتسا سر درآورد.
رونالدینیو
او 2 بار مرد سال فوتبال جهان شد اما ستاره‌اش در نوکمپ رو به خاموشی گذاشت. دیگر در جمع آبی‌و‌اناری‌ها مشتری چندانی نداشت و بیش از آنکه به فکر فوتبال باشد، سرگرم زندگی عادی بود. با روی کار آمدن فرمانروایی پپ گوآردیولا در بارسلونا دیگر هیچ جایی برای او نبود. «رونی» جایی در افکار و ایده‌های «پپ» نداشت و زمانی که آدریانو گالیانی، مرد شماره 2 میلان با پیشنهاد 21 میلیون یورویی از راه رسید، با او رهسپار جنوب اروپا شد. رونالدینیو از تابستان 2008 تاکنون پیراهن میلان را به تن دارد و توانسته تاثیر زیادی در بازی نتیجه‌گرای این تیم از خود به جا بگذارد. هر چند تمام تلاش‌هایی که به خرج داد، نتوانست کارلوس دونگا را برای بردنش به آفریقای جنوبی همراه با سلسائو متقاعد کند.
پاتو
22 میلیون یورو برای بازیکنی 17 ساله؟ تردید و بدبینی پس از خرید پاتو در سال 2007 بسیار زیاد بود. از آنجا که الکساندر هنوز به سن و سال قانونی نرسیده بود، باید 4 ماه تمام تنها در بازی‌های دوستانه به میدان می‌رفت و اجازه حضور در بازی‌های رسمی میلان را نداشت. پاتو پس از سپری شدن این دوره، نخستین‌بار در بازی برابر ناپولی راهی میدان شد و در همان مسابقه نشان داد جواهری است که پرداخت این رقم برایش نادرست نبود. پاتو را بسیاری از کارشناسان، یکی از بااستعداد‌ترین بازیکنان حال حاضر فوتبال دنیا به شمار می‌آورند.
جان لوئیجی لنتینی
او در سال 1992 به گرانقیمت‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال تبدیل شد. میلان از قرار معلوم در آن سال 15 میلیون یورو به حساب تورینو واریز کرد تا این مهاجم گوش را به سن سیرو ببرد. بعدها این رقم اصلاح و 10 میلیون یورو اعلام شد. 10 یا 15 میلیون یورو، چندان اهمیتی نداشت؛ این جابهجایی سرمشق تازه‌ای برای فوتبال جهان بود. یک سال بعد تصادفی شدید، تاثیری غمبار روی زندگی و فوتبال لنتینی گذاشت. او 2 روز را در اغما گذراند و پس از بهبود دیگر آن بازیکن پیشین نشد و پس از آن در سال‌های پایانی فوتبالش، پیوسته در حال تغییر باشگاه باشد. او در مجموع 4 فصل را در سن‌سیرو گذراند. لنتینی تا 2 سال پیش در «کانلی»، تیمی از دسته چهارم فوتبال باشگاهی ایتالیا بازی می‌کرد، آن هم در ازای دریافت حقوق ماهانه 1500 یورو! بازیکن سال‌های دور تیم ملی فوتبال ایتالیا از نوامبر 2009 در تیمی آماتور بازی می‌کند!
زلاتان ابراهیموویچ
میلان در تابستان جاری زمان زیادی را در بازار جابهجایی بازیکنان به تماشا گذراند. این مشتری کمرو و خجالتی در ابتدا تنها مارکو آملیا، ماریو یپس و کوین پرینس بوآتنگ را به صورت قرضی به خدمت گرفت اما به ناگهان چهره عوض کرد، همان میلان همیشگی شد و زلاتان مغموم و ناراضی را از بارسلونا به ایتالیا برد. مهاجم سال‌های پیش اینتر و یووه در ابتدا یک سال را به شکل قرضی در جمع مردان ماسیمیلیانو آلگری خواهد گذراند. میلان سال آینده با پرداخت 24 میلیون یورو به کاتالانی‌ها می‌تواند مهاجم سوئدی سال‌های دور آژاکس را برای همیشه از آن خود کند.
دژان ساویسویچ
بازیکنان ستاره سرخ بلگراد در سال 1991 در جام باشگاه‌های اروپا – لیگ قهرمانان کنونی– درخششی خیره‌کننده داشتند. دژان در آن تیم یکی از شخصیت‌های کلیدی بود و در قهرمانی دور از انتظار تیمش بسیار تاثیرگذار. یکی از نامزدهای دریافت توپ طلا بود و یک سال بعد راه میلان را در پیش گرفت. فابیو کاپلو در ابتدا او را به ندرت به میدان می‌فرستاد، با این حال پس از خداحافظی مارکو فان‌باستن و رود گولیت نوبت به او رسید. هنوز بسیاری ساویسویچ را به خاطر نمایش درخشانش در بازی برابر بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 1994 به یاد می‌آورند.
ژان پیر پاپن
این مهاجم فرانسوی در المپیک مارسی پیوسته به گلزنی مشغول بود و آنقدر به این کار ادامه داد تا در سال 1991 بهترین بازیکن اروپا شناخته شد. پاپن یک سال بعد از میلان سر درآورد. همگان از او انتظار عملکردی همانند میشل پلاتینی، هموطنش در یوونتوس داشتند. اگرچه پاپن با روسونری 2 قهرمانی در ایتالیا و یک قهرمانی در اروپا را تجربه کرد اما در میلان روزهای خوش زیادی نداشت و پس از 2 سال راهی بایرن‌مونیخ و بوندس‌لیگا شد.