جنگ؛ تداعی‌کننده خون و خونریزی، آتش و دود، انفجارهای مهیب و بالاخره اسلحه رو در رو کشیدن و شلیک کردن به هدف است ولی غیر از این جنگ خانمان‌سوز نوع دیگری از جنگ وجود دارد که اگرچه از نوع نرم و بدون درد و خونریزی است ولی می‌توان اثر مخربش را سال‌ها حتی قرن‌ها در فرهنگ و ریشه و اصالت یک ملت دید. این نوع جنگ، مغز و قلب یک ملت را هدف می‌گیرد. این تاثیر را می‌توان در نوع رفتار، گفتار، لباس، آرایش مو، زیور آلات و خلاصه در نوع تفکر و نگاه یک ملت جست‌وجو کرد. به خاطر پشتوانه فرهنگی و اعتقادات دینی، ما کمتر مورد هجوم این نوع جنگ قرار گرفته‌ایم ولی با این وجود مسائل و رفتاری را در جامعه شاهدیم که کاملا گویای آهسته رخنه کردن فرهنگ‌های بیگانه در این سرزمین و مردم نازنین است. شاید شما هم این کلمات را شنیده‌اید که مثلا به جای واژه خدانگهدار می‌شنوید تا بعد، یا به جای واژه جدی می‌شنوید واقعا یا واژه جعلی «اوه مای گاد»... حالا خالکوبی، سیگار و فندک‌های رنگارنگ و مواد مخدر با آلات و ابزار فرنگی و رقابت در دیدن و تحلیل کردن فیلم‌های خارجی و سوراخ کردن گوش پسرهای جوان جای خود دارد که ساعت‌ها وقت و صفحه‌ها باید نوشت و بحث کرد. به هر حال به عنوان یک عکاس که قلبم برای فرهنگ این مرز و بوم می‌تپد، وظیفه خود می‌دانم که با ارائه چند فریم از عکس‌هایم مخالفت خود را با نفوذ این نوع جنگ نرم اعلام کنم. امیدوارم که دیدن این فریم‌ها تلنگری باشد... .