تنها چیزی که این کهنه‌سرباز آرژانتینی‌ها را آزار می‌دهد کابوس دیه‌گو مارادوناست که هر شب خواب او را می‌بیند! باتیستا خودش هم به‌خوبی می‌داند که نتوانست رسم رفاقت را به جا آورده و خيلي زشت جایگاه ال‌دیه‌گو را تصاحب کرد. شاید مارادونا فکرش را نمی‌کرد که دستیار و دوست قدیمی اینگونه او را دور بزند! به هر حال پرداختن به داستان تراژیک حذف مارادونا از تیم ملی آنقدر کهنه شده که دیگر نباید به آن پرداخت ولی موضوعی که در آستانه دیدار مهیج ماتادورها با آرژانتین قابل توجه مي‌نمايد اين مساله است كه سرخیو باتیستا در صحبت‌هایی اعلام کرد چندین بار سعی کرده با دیه‌گو آرماندو مارادونا، مربی پیشین تیم تماس بگیرد ولی مارادونا پاسخ هیچیک از تلفن‌هایش را نداده است. باتیستا خودش در این باره می‌گوید: من 2بار با مارادونا تماس گرفتم ولی نه برای مسائل تاکتیکی مربوط به تیم یا بازیکنان، بلکه می‌خواستم حالش را بپرسم ولی پاسخی از سمت او دریافت نکردم. من هیچ مشکلی با مارادونا یا هیچ مربی دیگری در آرژانتین ندارم. دوست دارم تک‌تک آنها را ملاقات کنم تا به تبادل نظرات و اطلاعات بپردازیم و دیه‌گو هم یکی از آنهاست. در مسائل حرفه‌ای، برایم مهم نیست چون می‌توانم دفعات دیگری این کار را انجام دهم ولی از نظر شخصی و انسانی، به دنبال صحبت کردن با او هستم.
چرا آرژانتين مانند اسپانیا نیست؟
فکر می‌کنید چرا آرژانتینی‌ها با آن استعدادهای ناب نمی‌توانند مانند اسپانیایی‌ها بازی کنند؟ در همین باره باتیستا در آستانه بازی با ماتادورها می‌گوید: مشکل فوتبال آرژانتین از پایه شروع می‌شود. شاید بپرسید هویت فوتبال آرژانتین چیست؟ ما نمی‌دانیم. هر سال تکنیک کمتری به نمایش می‌گذاریم. ما لزوما نباید روش بازی اسپانیایی‌ها در جام‌جهانی را کپی کنیم و مانند آنها 20 پاس پشت سر هم بدهیم، ما باید پروژه آنها را کپی کنیم. آنها 10 سال است با یک فلسفه واحد بازی می‌کنند و به همین دلیل در اروپا و دنیا قهرمان شدند. ما هزاران ژاوی و اینیستا داریم اما به جای آنکه به آنها توپ بدهیم روی دوش آنها وزنه می‌گذاریم. کار ما اشتباه است. اینجا به بازیکنان تمرین داده و آنها را پرورش می‌دهند تا آنها را بفروشند. به همین دلیل است که همه مانند بدنسازها شده‌اند. اگر این روش تفکر و کار را عوض نکنیم مشکلاتمان ادامه خواهد داشت. نه اینکه مدافع کناری یا هافبک تهاجمی نداشته باشیم اما به هر حال فکر می‌کنم این حرف‌ها برای من دردسر داشته باشد!
تقابل 2 اندیشه با 1-3-2-4 مدرن
امشب در بوئنوس‌آیرس دیدار تاریخی دیگری رقم خواهد خورد. تقابل قهرمان جهان برابر پسران آلبی سلسته آنقدر تماشایی خواهد بود که همگان را مجذوب می‌کند. شاید اگر این دیدار از شمایل دوستانه‌اش خارج می‌شد حالا باید درباره نبردی کاملا حساس می‌نوشتیم، اما نکته اصلی که می‌توان به طور جدی به آن پرداخت این است که درست پس از جام‌جهانی این بازی جدی‌ترین آزمونی است که برای هر 2 تیم از درجه اهمیت بالایی برخوردار است.
1-3-2-4 باتیستا
نخستین اقدام سرخیو باتیستا پس از اینکه حکم موقت مربیگری را به دست گرفت این بود که بازیکنانی را که مارادونا روی نام آنها خط قرمز کشیده بود بار دیگر به تیم ملی دعوت کرد. استبان کامبیاسو، خاویر زانتی و گابریله میلیتو شانس این را پیدا کردند بار دیگر پیراهن آرژانتین را به تن کنند اما این موضوع باعث نشد تا آن شور و نشاط واقعی به ترکیب آنها بازگردد. این موضوع در دیدار گذشته این تیم با ایرلند کاملا به چشم می‌آمد. پیروزی نامطمئن شاگردان باتیستا برابر تراپاتونی و ایرلند جنوبی حکایت از این مساله داشت که آرژانتینی‌ها از فقدان یک
«Playmaker» یا همان هافبک بازیساز رنج می‌برند.
باتیستا به هر صورت ترجیح می‌دهد با ترکیب دفاع 4 نفره زانتی، ساموئل، گابریليه میلیتو و اینسوآ استفاده کند. درست یک خط جلوتر ماسچرانو و کامبیاسو به‌عنوان 2 هافبک دفاعی تیم در ترکیب قرار می‌گیرند و ترکیب دی‌ماریا (راست)، آلساندرو و آگرو (چپ) خط هافبک را شکل می‌دهند و دست آخر در نوک پیکان حمله لیونل مسی قرار می‌گیرد.
1-3-2-4 دل بوسکه
به نظر می‌رسد ویسنته دل‌بوسکه در غیاب چند بازیکن مصدوم خود فرصت را در اختیار بازیکنان دیگر قرار دهد. درست همان کاری که در چند بازی اخیر از قهرمان جهان شاهد بودیم. اسپانیایی‌ها این بار نیز با همان روش 1-3-2-4 به میدان می‌روند. بدون شک اتکای دل‌بوسکه روی مثلث ژاوی – اینیستا و داوید ویا (یا فابرگاس) آنقدر امیدوار کننده است که هر تیمی را می‌تواند به زانو درآورد. از سوی دیگر فرناندو تورس بار دیگر به شرایط آرمانی بازگشته و همین مساله و گلزنی او در بازی قبلی مقابل لیختن اشتاین نکته قابل اهمیتی است. جدال مدافعان خشن آرژانتینی با تورس از نکته‌های بارز بازی امشب در بوئنوس آیرس است.
باتیستا: شکست دادن اسپانیا کار سختی است
سرمربی تیم ملی فوتبال آرژانتین قبل از بازی با قهرمان اروپا و جهان مي‌گويد: قبول کنید که شکست دادن اسپانیا کار سختی است. متاسفانه رسانه‌های آرژانتین بازی با اسپانیا را چنان پررنگ جلوه داده‌اند که گویا آخرین فرصت من برای مربیگری است. تزریق این همه استرس در تیمی که قرار است کم‌کم روی پا بایستد بی‌انصافی است. تیم ملی آرژانتین زخمی و خسته است و باید به مرور زمان همه چیز را ترمیم کرد.
دل‌بوسکه: ما مدیون آرژانتین هستیم
ویسنته دل‌بوسکه درباره تقابل شاگردانش در بازی با آرژانتین می‌گوید: ما در فوتبال خود بشدت مدیون آرژانتین هستیم. لالیگا سال‌های سال است که با وجود بازیکنان آرژانتینی خود جولان می‌دهد. دست‌کم 40 مربی نامی از آرژانتین در لیگ دسته 2 و لالیگا حضور دارند که با خود، بازیکنان کوچک و بزرگی از این کشور را به فوتبال اسپانیا می‌آورند. ما باید انصاف را رعایت کنیم و یادمان باشد که جذابیت لالیگا با بازیکنان خارجی آن گره خورده است. فوتبال اسپانیا پس از آشتی با خارجی‌ها پیشرفت کرد.
وقتی ناپلی‌ها به فکر دیه‌گو هستند
به نظر می‌رسد جنوبی‌های ایتالیا بیشتر به فکر تجلیل از اسطوره آرژانتینی‌ها هستند تا سران فدراسیون آلبی سلسته! سران ناپل در اقدام جالبی قصد دارند تا پنجاهمین سالگرد تولد دیه‌گو را در شهرشان جشن بگیرند، این اتفاق درست زمانی روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفته که آرژانتین باید در نخستین آزمون جدی با هدایت باتیستا برابر اسپانیا صف‌آرایی کند. ناپل پنجاهمین سالگرد تولد مارادونا را جشن می‌گیرد. باشگاه ناپل ایتالیا تصمیم به برپایی پنجاهمین سالگرد تولد ستاره آرژانتینی دهه 80 خود گرفت. ناپلی‌ها برای قدردانی از زحمات دیه‌گو مارادونا، قصد دارند مراسم جشن تولد او را در تاریخ 30 اکتبر (8 آبان‌ماه 1389) برپا کنند. با توجه به هماهنگی‌های لازمه با این چهره 49 ساله که در جام‌جهانی 2010 هدایت تیم کشورش را برعهده داشت، قرار است در این ضیافت دیداری بزرگ با حضور جمعی از دوستان و همبازیان قدیم وی انجام شود و خود وی نیز در ورزشگاه سان‌پائولو به بازی بپردازد. تهیه کیک تولدی بزرگ و منقوش به تصاویر مختلف این چهره از ایام کودکی تا بزرگسالی، پخش فیلم تمام دوران زندگی ورزشی وی و برنامه‌های موسیقی زنده، از دیگر تدابیری است که ناپلی‌ها برای این منظور در نظر گرفته‌اند. این چهره، 49 سال قبل در شهر لانوس چشم به جهان گشود. وی که از همان سنین کم استعداد زیادی در فوتبال داشت، در 9 سالگی با تیم محلی روخا با الفبای این رشته آشنا شد. وی سپس به باشگاه لوس سبولیتاس رفت و در سال 1975 که 15 سال بیشتر نداشت، بازیکنی قابل اعتنا شد. وی بازی در تیم‌های آرجنتینيوس جونیورز را تجربه کرد و بعد به بوکاجونیورز ملحق شد. وی در سال 1982 راهی بارسلونای اسپانیا شد و 2 سال در آن بازی کرد. آنگاه از سال 1984 تا 1991 برای ناپل ایتالیا 188 بازی انجام داد و 81 گل نیز زد.