لیونل مسی باید برابر ارتشی قرار بگیرد که خیلیها اعتقاد دارند جای او در کنار آنها خالی است! همه میگویند این تیم اسپانیا تنها یک لیونل مسی کم دارد تا به عنوان شکستناپذیرترین تیم دنیا شناخته شود ولی این بار دست تقدیر در فرمت بازی دوستانه، او و دیگر آرژانتینیها را برابر اسپانیا یا همان به نوعی بارسلوناییها قرار داده است. خود لیونل درباره بازی امشب میگوید: «حتما بعد از بازی پیراهنم را با آنها عوض میکنم! بدون شک قرار گرفتن برابر قهرمان جهان برای ما از ارزش بالایی برخوردار است. مطمئن باشید آرژانتین با روشی هجومی مقابل تیکیتاکای اسپانیا بازی میکند».
لئو و فوتبال اسپانیا
از زمانی که مسی به عنوان بازیکنی نوجوان به تیم اصلی بارسلونا راه یافته بود، در گزارشهای ورزشی، هر جا نام او میآمد کلمات «بزرگ» و «پدیده» هم دیده میشد اما نمایش هنرمندانه او در دیدار لیگ قهرمانان مقابل آرسنال، به سادگی قابل بازگو کردن با کلمات نیست.
آن شب مسی 4 گل زد اما این استادی اعلای او چنان بود که انگار توپ با رشتهای به پای چپش وصل شده است. تیم انگلیسی درمانده بود و در طول بازی نادان به نظر میرسید. مسی خط دفاعی ضعیف آنها را بارها و بارها پشت سر گذاشت، انگار که او مردی بزرگسال است که در میان کودکان به بازی میپردازد.بازی او زمانی به اوج رسید که در نیمه اول، پس از تنها 20 دقیقه هتتریک خود را کامل کرد. گامها، تعادل و خونسردی او روی گل سوم چنان بود که به نظر میرسید یک ساعت بر سر اینکه با توپ چه میخواهد بکند فکر میکند اما در حقیقت او تصمیمهایش را در چند ثانیه میگرفت. او با ضربه پای چپش توپ را پشت سر دروازهبان انداخت و 90 هزار نفر را بر سکوهای نوکمپ از جا بلند کرد. اگر قرار بود گلی باعث شود بینندگان ناخودآگاه فریاد بزنند، همین گل بود. شعر. تسلط. این ماجرای این فصل لیونل مسی بود. او در دور قبل 2 گل مقابل اشتوتگارت زده بود. آسان میشد برای تیم آلمانی دلسوزی کرد. اول از همه اینکه آنها در قرعهکشی به بارسلونا خورده بودند و بعد هم اینکه در کاتالونیا، مسی را در بهترین فرم زندگیاش یافتند. 2 گل او در آن بازی ضرباتی تمیز و دقیق بود. اشتوتگارت حرفی برای گفتن نداشت. آنها در سطحی پایینتر از معیارهای مسی قرار داشتند. او در مجموع، پیش از حذف ناامیدکننده در نیمهنهایی مقابل اینتر قهرمان، 8 گل در لیگ قهرمانان زد. مسی به جز لیگ قهرمانان 39 گل دیگر هم به ثمر رساند تا مجموع گلهایش را به 47 گل در طول فصل 10-2009 برساند. او رقابتهای لالیگا آمار خیرهکننده 34 گل در 35 بازی را به ثبت رساند. در میان گلهای او میشد 2 هتتریک متوالی مقابل والنسیا و ساراگوسا در اوایل سال 2010 را یافت. او همچنین در ورزشگاه برنابئو در آوریل گل زد تا امیدهای رئال مادرید برای قهرمانی را از بین ببرد.
تنها رونالدو، اسطوره برزیلی توانسته بود این تعداد گل را در لالیگا برای بارسلونا در یک فصل بزند. مسی در این میان چندین رکورد را به جا گذاشت. او صدمین گل خود را برای بارسا در بازی مقابل سویا زد و ریوالدو را به عنوان بهترین گلزن تاریخ بارسلونا در لیگ قهرمانان هم پشت سر گذاشت. او همچنین جایزه بهترین بازیکن لیگ را گرفت، جایزهای که در میان افتخارات او گم به نظر میرسید.
فصل 09-2008 با موفقیتی بیسابقه برای بارسلونا به پایان رسید. فصل 10-2009 هم با پیروزی در سوپرجام اروپا مقابل شاختار دونتسک، به همان ترتیب آغاز شد. مسی در آن بازی هم نقشی برجسته داشت و پاس گل پدرو را داد. جامهای قهرمانی در مقابل بارسلونا سر تعظیم فرو میآوردند و استودیانتس هم در فینال جام باشگاههای جهان در دسامبر مقابل بارسلونا مغلوب شد. مسی گل پیروزیبخش را زد تا بارسلونا در طول یک سال در 6 جبهه قهرمان شده باشد. آن عنوان که در ابوظبی به دست آمد کمی پس از مراسم توپ طلا برگزار شد. در آن مراسم، مسی توانست با اختلاف بسیاری با کریستیانو رونالدو، نفر دوم لیست، توپ طلا را از آن خود کند. جایزه بهترین بازیکن سال فیفا هم به مسی رسید. البته افتخارات تیمی در فصل گذشته او به لالیگا محدود شد، آنچه که با روشی که پپ گوآردیولا کارش را در بارسا آغاز کرده بود عملا نشدنی به نظر میرسید.
مسی نتوانست موفقیت داخلی خود را در سطح ملی تکرار کند و همین باعث شد که برخی طرفداران آرژانتینی به شکلی طعنهآمیز لقب او را «کاتالان» بگذارند. او در طول فصل تنها یک گل برای آلبیسلسته زد که مقابل اسپانیا و در دیداری دوستانه بود. او نمیتوانست در سیستم دیهگو مارادونا هویت خود را به دست آورد. جام جهانی برای مسی به شکلی قاطعانه مقابل آلمان در مرحله یکچهارم نهایی تمام شد، دیداری که او در آن به ندرت حتی به توپ ضربه زد. در هر حال بیشتر به نظر میرسید که تاکتیک آرژانتین ناکام بود و آنها پیوستگی لازم را نداشتند، نه اینکه مسی نتواند خود را در پیراهن تیم ملی جا بیندازد و بهترین نمایشهای خود را در آرژانتین داشته باشد.
در سال گذشته مسی، کریستیانو رونالدو را محو کرد اما این بازیکن 23 ساله فروتن و بیادعا هرگز به دنبال ستایشهای فردی از خود نیست. قهرمانی انگیزه محرک او است و افتخارات انفرادی که او در راه قهرمانی به دست میآورد برایش جواهرهایی بدلی هستند که بخشی از ماجراییاند که او میسازد. مسی در حال نوشتن داستان فوتبال برای قرن 21 است.