تأسف بابت تحمل کردن قیافه 3 استقلالی
نفس عمیقی می‌کشد و بابت اینکه باید در بازی با استقلال قیافه 3 نفر از آنها را تحمل کند تاسف می‌خورد! این است جبران زحماتی که استقلالی‌ها برایش کشیده‌اند. اصلا اگر استقلال نبود کسی می‌دانست پیروز قربانی چه کسی است؟یا از کجا آمده و اصلا بلد است به توپ بغل پا بزند. این بنده خدا از همان روزی که از استقلال جدا شد علیه مسؤولان این تیم موضع گرفته و مدام پشت سرشان حرف می‌زند. اگر دلت از جای دیگری پر است سر همان‌ها خالی کن. اگر بابت این قضیه ناراحتی که چرا از استقلال جدایت کردند پس چرا مدام مصاحبه می‌کنی و بد این تیم را می‌گویی. پیروز خان در گفت‌وگوی دیگری هم گفته است که از این لوس‌بازی‌ها خوشش نمی‌آید که بخواهد سمت نیمکت برود. او می‌گوید دلیلی ندارد این کار را انجام دهد. قربانی که به نظر خودش تافته‌ای جدا بافته است از اصل خارج شده. در ورزش احترام به پیشکسوت حرف اول را می‌زند که متاسفانه خیلی از فوتبالیست‌های ما آن را ندارند. آقای پیروز خان که گفته‌ای در بازی با استقلال باید قیافه 3 استقلالی را تحمل کنی، آیا به این فکر کردهای که آنها هم می‌توانند همین حس را نسبت به تو داشته باشند و نتوانند قیافه تو را تحمل کنند؟ البته آنها چیزی به نام شرم را در خود می‌بینند و این‌قدر با صراحت آبروی کسی را نمی‌برند. در ضمن بعید است با موضع گرفتن راه بازگشتت به استقلال هموار شود،چون هواداران «الف» را از «ب» تشخیص می‌دهند.
حمایت بی‌جهت یک سایت از اکبرپور
پس از اینکه سیاوش اکبرپور در گفت‌وگو با یکی از سایت‌های خبری اعلام کرد از استقلال برای بازگشت به این تیم پیشنهاد دارد مسؤولان استقلال از جمله پرویز مظلومی نسبت به این قضیه واکنش نشان دادند و اعلام کردند که نیازی به سیاوش اکبرپور ندارند. حالا بماند که پس از این واکنش‌ها خود سیاوش با سایت رسمی باشگاه استیل‌آذین مصاحبه کرد و گفت که خیال مظلومی راحت، من بی‌تیم نمی‌مانم! اما پشتیبانی یکی از سایت‌های خبری از سیاوش اکبرپور و موضعی که او گرفته در این بین جالب است. ما نمی‌دانیم بازیکنی که در بیشتر بازی‌ها به عنوان یار جانشین به بازی آمده چطور می‌تواند جزو بازیکنان کلیدی استیل‌آذین باشد؟ مگر بازیکن کلیدی را روی نیمکت می‌نشانند؟ در ضمن پس از جدایی اکبرپور و کاظمی از استقلال در کدام زمان استقلالی‌ها به صورت رسمی از سیاوش و حسین خواسته‌اند که به استقلال بازگردند تا آنها رسم ادب را به جا بیاورند و تیم قبلی‌شان را حمایت کنند؟ اینکه خیلی بی‌جهت و بدون منطق سیاوش را حمایت می‌کنید واقعا جای تامل دارد. باز دم آن سایتی گرم که از 2 تیم فولاد ماهان و گیتی پسند حمایت می‌کند و خبر‌های ریز و درشت آنها از نان خریدن گرفته تا زایمان همسایه بازیکن فوتسالیست را کار می‌کنند اما این طور به بازیکن حال نمی‌دهند که ستاره تیمش است و اگر در زمین نباشد استیل‌آذین چوبش را می‌خورد.
همه ایران می‌دانند چرا دعوت نمی‌شوم
شیث رضایی یکی از پرحاشیه‌ترین مدافعان پرسپولیس در سال‌های اخیر بوده که البته در این فصل سعی کرده سراغ حاشیه نرود. او مي‌گويد: «همه ایران می‌دانند چرا دعوت نمی‌شوم. » راستش باید عرض کنیم که ما هم جزو ایرانی‌ها هستیم اما واقعا نمی‌دانیم چرا به تیم ملی دعوت نمی‌شوید؟ در اینجا چند گزینه را مطرح می‌کنیم و شما آقای شیث لطف کنید و جلوی یکی از آنها را علامت بزنید تا با انتشار آن خیلی از ایرانیان را از علت دعوت نشدن شما به تیم ملی آگاه کنیم. 1- با قطبی مشکل دارید؟ مثل همان مشکلی که در زمان حضور دایی در تیم ملی داشتید؟ راستی آن جریان چی شد؟ دایی آمد پرسپولیس و تمام؟ اما چه فایده، حالا که دیگر او مربی تیم ملی نیست؟ 2- منصوریان اجازه نمی‌دهد که به تیم ملی دعوت شوی؟ احتمالا به دلیل سلام و علیکی است که با فرهاد مجیدی داری. مگر نمی‌دانی که مدیر‌عامل استقلال مدعی است که او اجازه نمی‌دهد تا فرهاد به تیم ملی دعوت شود. از این به بعد نه به فرهاد زنگ بزن، نه اس‌ام‌اس بده. در داربی هم با او دست نده تا شاید کارت درست شود. 3- ناقلا نکند خودت به قطبی زنگ زده‌ای و گفته‌ای که نمی‌خواهی دعوت شوی؟ احتمالا از زمانی که دایی به تیم ملی دعوتت نکرد، دلگیر شده‌ای و گفته‌ای دیگر به تیم ملی نمی‌روی تا خط دفاعی تیم از عدم حضور تو متزلزل شود. 4- هیچکدام. خودت بگو دیگر. ما نمی‌دانیم!
هنوز هم محافظه کاری برانکو؟
برانكو پس از سال‌ها اعتراف کرد که رسانه‌های ایران مرا محافظه کار می‌خواندند، شاید با این کار می‌خواستند خرابم کنند. او هنوز هم محافظه‌کار است. وقتی از کلمه شاید استفاده می‌کند یعنی اینکه تردید دارد آیا خبرنگاران قصد تخریبش را داشتند یا نه؟ کاری به برانکو و زمانی که در ایران مربیگری می‌کرد نداریم اما نیم‌نگاهی به نتایجی که او با ایران گرفت به‌خوبی داشته‌هایش را روی دایره می‌ریزد. محافظه‌کار بود یا نه به خودش ربط دارد اما بعید است تا سال‌های سال بعد کسی بتواند ایران را در رتبه زیر بیست تیم‌های جهان قرار دهد. برانکو خودش هم می‌داند چه کارهایی برای ایران انجام داده است. به همین دلیل هم بود که در بازی با چین چشم از ملی‌پوشان ایران بر نمی‌داشت، همان‌هایی که روزی شاگردانش بودند. «رسانه‌های ایران من را محافظه کار می‌خواندند. شاید با این کار می‌خواستند من را خراب کنند. من مربی دفاعی نبوده و نیستم. دوست دارم تیمم حمله کند. شما به نتایج نگاه کنید. با تیم ملی ایران در 84 درصد بازی‌ها برنده بودیم.» او حالا در جایگاه محکمی ایستاده و حرف می‌زند. نه فقط بعد از 2 قهرمانی با دینامو زاگراب و 28 بازی بدون باختش که فقط برابر وردربرمن در لیگ قهرمانان شکسته شد، بلکه با آمار تیم کنونی‌اش شاندونگ. تیم او امروز 6امتیاز بالاتر از تیم دوم جدول شانگهای شنهوا و 12 امتیاز بیشتر از بیجینگ گوان در جای سوم دارد. راستی واقعا برانکو محافظه‌کار بود؟