باراک اوباما، رئیس‌جمهور چهل و چهارم آمریکاست که سال گذشته جایزه صلح نوبل را در عین ناباوری از آن خود کرد. او فردی است که با شعار تغییر روی کار آمد اما بعد از گذشت 2 سال از حضورش در قدرت افکار عمومی آمریکا با بی‌اعتمادی به او می‌نگرند و به نظر می‌رسد انتخابات آینده کنگره، کابوس اوباما را به واقعیت برساند و حزب او نتواند جایگاه مناسبی را در انتخابات به‌دست آورد. سرنوشت جنگ افغانستان و عراق با میزان محبوبیت اوباما پیوند مستقیمی دارد و نشان می‌دهد سیاست خارجی در آنچه مردم آمریکا به آن موفقیت برای یک دولت در نظر می‌گیرند به عنوان یک فاکتور اساسی در نظر گرفته می‌شود. رئیس‌جمهور آمریکا در انتظار انتخابات آتی است اما تلاش می‌کند چهره یک پیروز را به خود بگیرد. اوباما همان فردی است که در مبارزات انتخاباتی سال 2008 در حیاط دبیرستان الخارت به افرادی که به سخنرانی‌اش گوش می‌دانند، گفت : آینده دیگری می‌خواهید؟ انتخاب شما آینده شما را رقم خواهد زد. پس به من بپیوندید و با رای به تغییرات آینده را تغییر دهیم. امروز کسی را در ایندیانا نمی‌یابید که این خاطره از اوباما را به راحتی به یاد داشته باشد و حاضر باشد بار دیگر به او اعتماد کند. 2 هفته پیش چند مایل دور‌تر از مدرسه الخارت در ایندیانا صد‌ها تن از افرادی که به دنبال یک شرایط کاری برابر بودند تجمع کردند. آنها بر این باور بودند که شرایط کاری در آمریکا برابر نیست و مسبب آن را سیاست‌های آقای اوباما می‌دانستند. یکپارچگی که در مخالفت با سیاست‌های اوباما ایجاد شده است لرزه بر اندام افرادی که روی اسب سیاه، شرط‌بندی بلند‌مدتی کرده بودند انداخته است. میزان بیکاری در ایندیانا در فصل تابستان رشد 12 درصدی داشته است که این موضوع سیاست‌های حمایتی دولت را با چالش روبه‌رو کرده است.اکنون یک سوم جداول کاری در این ایالت خالی است. افرادی با سابقه کاری طولانی اکنون بیکار شده‌اند و وقتی از آنها درباره سیاست‌های دولت برای کار سوال می‌شود، می‌گویند : من چیزی درباره اقدامات اوباما نمی‌دانم اما نتوانسته است به خواسته‌هایم
جامه عمل بپوشاند. درمیان دموکرات‌هایي که روزی برای پیروزی اوباما تلاش می‌کردند نیز افرادی وجود دارند که حاضر نیستند در انتخابات کنگره برای پیروزی مجدد این حزب تلاش کنند. بحران خلأ اعتماد عمومی نسبت به اوباما نشان می‌دهد که آمریکایی‌ها بیش از هر زمان دیگر به دولت خود بی‌اعتماد هستند. سالن‌های خالی کار و متقاضیان شغل‌های متوسط اکنون برای دولت اوباما به یک بحران مبدل شده است. آمریکایی‌ها تلاش می‌کنند خود را با شرایط جدید وفق دهند اما به نظر نمی‌رسد پیروزی 67 درصدی نانسی پلوسی در سال 2006 تکرار شود. زمانی که اوباما در سال 2009 وارد دفتر کارش شد نظرسنجی گالوپ از حمایت
68 درصدی مردم آمریکا از او خبر می‌داد. این رقم در میان روسای جمهوری آمریکا بی‌سابقه بود. تنها کندی در سال 1961 به این مهم دست یافت اما این محبوبیت همانند حبابی برای اوباما شکست و اکنون از هر 4 آمریکایی یک نفر نظرش را درباره رئیس‌جمهور آمریکا تغییر داده است. محبوبیت اوباما از سال 2009 تاکنون به حدود 40 درصد رسیده که بسیار ناامیدکننده به نظر می‌رسد.این کاهش محبوبیت در 2 گروه اصلی مشاهده می‌شود؛ سفیدپوستان و افراد زیر 30 سال. علاقه به اوباما بعد از طرح‌های اقتصادی و اقداماتی که در صنعت خودرو انجام داد بشدت کاهش یافته است. شعار تغییر در میان مردم به عنوان یک لطیفه مطرح می‌شود و به نظر می‌رسد بحران محبوبیت برای رئیس‌جمهور‌آمریکا همانند یک ویروس تکثیر شود و گسترش یابد. باراک اوباما بعد از انتخابات با شرایط بدتری مواجه خواهد شد. در آن زمان دیگر حمایت‌های عمومی از او افت خواهد کرد که این مساله می‌تواند باعث شود مشکلات پیش‌روی دولت کارها را در کاخ سفید کند کرده و تصمیمات چندگانه و اعمال سلیقه جایش را به مشاوره بدهد. آقای رئیس‌جمهور اکنون امید‌وار است طرح تغییرات نظام بهداشت و درمان و اقدامات اقتصادی‌اش بتواند نظر
رای‌دهندگان را به سوی خود جلب کند. اما همه می‌دانند که اوباما نمی‌تواند راه صد ساله را یک شبه طی کند و براین اساس تلاش‌هایش برای حفظ وجهه با شکست روبه‌رو می‌شود.