محمد حسین سلیمی:
سمینار یک روزه «رسانه برای همه» در بخشی با موضوع «بازنمایی چهره معلولیت در سینمای ایران و جهان» با حضور پوران درخشنده و مجید مجیدی برگزار شد. این همایش که مخاطب زیادی نداشت، به دلیل تاخیر برخی اعضا با یک ساعت و نیم تاخیر در تالار ابن خلدون دانشگاه تهران آغاز به کار کرد. مجید مجیدی، کارگردان سینما با بیان اینکه ارادت خاصی به جامعه معلولان دارد، گفت: تجربیاتی که در سال‌های مختلف در رابطه با جامعه مظلوم معلولان کسب کردم، کاملاً شخصی بود و این موضوع، ذهنیت و دیدگاه مرا نسبت به این پدیده عوض کرد. متاسفانه همیشه جامعه معلولان در حاشیه قرار گرفته است و همین امر موجب شده تا معلولیت نقصی بزرگ به شمار رود. کارگردان فیلم «آواز گنجشک‌ها» افزود: تجربه شخصی من در این حیطه و در مواجهه با این افراد به من نشان داد که این افراد نه تنها ناتوان نیستند، بلکه با توجه به فطرت، فعالیت نکردن عضوی در آنها موجب شده که سایر حس‌های آنها به کمک حس غیرفعال‌شان بیاید.
او در ادامه با اشاره به توانمندی‌های منحصر به فرد معلولان، اظهار کرد: معلولان بسیاری داشتیم که از نظر توانمندی در حدی فراتر از افراد عادی قرار گرفته‌اند، لذا جا دارد که به این افراد در جامعه بیشتر توجه کنیم. در بسیاری از موارد، معلولان به دلیل محرومیت‌ها و کمبود امکانات با مشکلات جدی مواجه هستند و از برخی حقوق شهروندی محروم هستند. مطبوعات و رسانه‌ها باید توجه بیشتری به این افراد داشته باشند.
مجیدی با اشاره به تجربه کار با معلولان در فیلم «رنگ خدا» افزود: تجربه‌ای که در این فیلم داشتم، برگرفته از رویکرد و نگاه جامعه بوده، شاید من هم در ابتدا نابینایی این افراد را نقص می‌دانستم اما هنگامی که وارد دنیای آنها شدم، متوجه شدم که خداوند لطفی مضاعف به این افراد داشته است چراکه عارفان، سالیان سال تلاش می‌کنند تا چشم دل آنها روشن شود، اما در افراد نابینا این مساله به گونه‌ای دیگر ایجاد شده است. وی با اشاره به توانمندی‌های روشندلان حاضر در فیلم رنگ خدا، تاکید کرد: من شخصاً توانایی را در افراد روشندل احساس کردم و پس از آن سعی کردم آنها را در قالب فیلم برای عموم مردم به تصویر درآورم. او با بیان اینکه بهره‌گیری از افراد معلول در فیلم حتی می‌تواند ریسک محسوب شود، عنوان کرد: در فیلم آواز گنجشک‌ها نیز یکی از دختران ناشنوا به دلیل باورهای نادرست اجتماعی، در پذیرش نقش کمی مشکل داشت، اما پس از آنکه باور را در او ایجاد کردیم، او توانست با تسلط و قدرت نقش خود را ایفا کند. این مساله نشان می‌دهد که این قابلیت در جامعه معلولان وجود دارد و تنها کافی است به این جامعه توجه شود. او در پایان سخنانش خاطرنشان کرد: در بسیاری از کشورهای خارجی توجه زیادی به این افراد می‌شود و در طراحی فضاهای شهری نیز امکاناتی برای این گروه در نظر گرفته شده است. اما متاسفانه در ایران به نظر می‌رسد ما هنوز معلولان را جزو افراد فعال جامعه خود محسوب نکرده‌ایم و من امیدوارم روزی بتوانیم با کمک این آثار و با کمک‌های مسؤولان، رسانه‌ها و مردم این بخش فراموش شده را به جامعه بازگردانیم. پوران درخشنده نیز با اشاره به اولین تجربه‌اش که در زمینه معلولان داشته، گفت: معلولان بسیار توانمند هستند و به همین دلیل در فیلم‌هایی که در رابطه با این جامعه ساخته‌ام، سعی داشتم که ازحضور این افراد بهره ببرم. چرا که باوجود تمام سختی‌های این کار، معتقدم سینما هنری بسیار تاثیرگذار است. وی در ادامه با‌اشاره‌به شکل‌گیری این سمینار در محیط دانشگاه، افزود: دانشگاه جای بررسی این مسائل است و یکی از مهم‌ترین مراکزی است که می‌تواند به بررسی توانایی‌ها و کمبودهای این جامعه بپردازد. البته در مجموع، این اتفاق حالت زنجیروار دارد و توجه بخش‌های دیگر اجتماع نیز به این بخش بسیار مهم است. خانواده، محیط و رسانه می‌توانند دست در دست یکدیگر دهند تا برای این افراد موفقیت‌هایی ایجاد شود. اما اگر این حرکت‌ها مقطعی باشد خیلی زود از یادها خواهد رفت.