۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۲:۱۲

راه بی‌پایان

یک دم از حرکت ایستاد و بر جای خاموش ماند. بوی نمناک جنگل گیجش کرد! مگر او فرزند جنگل نبود؟! پس چرا بوی جنگل خوابش می‌کرد و در دهانش مزه خون جمع می‌شد. گوش خواباند. از دور همهمه‌ای به نظرش آمد. انگار گروهی در مه به سمتش می‌آمدند و او نمی‌توانست قیافه‌هایشان را تشخیص دهد. گوش خواباند. صدایی در گوشش گفت: میرزا هرچند تو می‌روی اما این پایان کار نیست. پایان کار که نه، همه راه نیست... میرزا...

ارسال نظر
captcha
پربیننده