فوتبال زیبا و با طراوت برزیل و بازیکنان تکنیکی و هنرمند این کشور که گفته می‌شود با توپ به دنیا می‌آیند محبوبیت زیادی در میان طرفداران فوتبال دارند. این کشور بزرگ‌ترین صادرکننده فوتبالیست به گوشه و کنار این جهان پهناور است و بازیکنان برزیلی در هر نقطه‌ای که ردپا و نشانی از فوتبال دیده می‌شود از آسیا و اروپا گرفته تا آمریکا و آفریقا حاضر هستند. با این وجود ستاره‌های سرشناس این کشور اغلب راهی ایتالیا و اسپانیا می‌شوند هرچند در سال‌های اخیر لیگ کشورهای انگلستان، آلمان و فرانسه نیز شاهد حضور چشمگیر بازیکنان برزیلی بوده‌اند.روبینیو، جدیدترین ستاره فوتبال برزیل است که راهی سرزمین چکمه‌ای ایتالیا شده است.
ژولینیو
تا پیش از فرا رسیدن دهه ۹۰ و ظهور ستارگانی چون باتیستوتا و روی کاستا در آسمان فلورانس، ژولینیو به عنوان سرشناس‌ترین بازیکن تاریخ فیورنتینا شناخته می‌شد. این مهاجم تکنیکی هماهنگی خیره‌کننده‌ای با میگوئل مونتوری داشت و فیورنتینا در سایه درخشش این زوج رؤیایی در سال ۱۹۵۶ فاتح اسکودتو شد و سال بعد نیز به فینال جام باشگاه‌های اروپا راه یافت اما در آخرین مرحله با شکست ۲ بر صفر مقابل رئال مادرید از تصاحب قهرمانی بازماند. او سال‌های بسیاری را در ایتالیا گذراند اما به خاطر مشکلات خانوادگی ناچار شد به زادگاهش بازگردد. پله او را یکی از بهترین فوتبالیست‌های برزیلی می‌داند که سال‌های اوج بازی او مقارن با نخستین سال‌های ظهور پله در فوتبال جهان بود.
آلدایر
برزیل همواره مدافعان میانی مطمئنی داشته که آلدایر یکی از آنان بوده است. آلدایر مدافعی بلند قامت، قدرتمند و صاحب سبک بود که ۹۳بار پیراهن طلایی برزیل را به تن کرد. او در ۳ جام جهانی ۱۹۹۰، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ حاضر بود و به همراه تیم ملی برزیل جام جهانی ۱۹۹۴ را تصاحب کرد. او در عرصه باشگاهی ۴۱۵ بازی برای رم انجام داد و در سال ۲۰۰۱ تحت مربیگری کاپلو به همراه جالوروسی‌ها فاتح اسکودتو شد. او محبوبیت بسیاری در میان هواداران رم داشت و پیراهن شماره ۶ او بعد از اینکه در سال ۲۰۰۳ بازنشسته شد به ویترین افتخارات باشگاه سپرده شد و دیگر بازیکنی این پیراهن را نخواهد پوشید.
آنتونیو کاره‌کا
کاره‌کا یکی از بهترین مهاجمان فوتبال جهان در دهه ۸۰ بود. دوران حضور او در ناپولی مصادف با عصر طلایی این باشگاه بود. کاره‌کا، مارادونا و جیوردانو مثلث طلایی ناپولی در دهه ۸۰ بودند که ۲ بار در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۰ فاتح اسکودتو و یک بار در سال ۱۹۹۰ قهرمان جام یوفا شد. کاره‌کا در ۱۶۱ بازی ۷۳ گل برای ناپولی و در ۶۰ بازی ملی ۲۹ گل برای برزیل به ثمر رساند و در ۲ جام‌جهانی ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ نیز حاضر بود.
کاکا
هنگامی که کاکا در سال ۲۰۰۳ از سائوپائولو به میلان آمد یک بازیکن ناشناخته بود اما در سال ۲۰۰۹ به عنوان یکی از ستارگان فوتبال جهان با ۵/۶۸ میلیون یورو راهی سانتیاگو برنابئو شد. کاکا یکی از بهترین هافبک‌های تهاجمی فوتبال جهان است که در رشته‌های پاراگلایدر و اسکی نیز مهارت دارد. او در سال ۲۰۰۷ به همراه میلان لیگ قهرمانان اروپا را تصاحب کرد و در ۲۷۰ بازی با پیراهن این تیم ۹۵ گل به ثمر رساند.
رونالدو
رونالدو بدون شک بزرگ‌ترین مهاجم در سن‌سیرو بود. از زمان خداحافظی مارکو فان‌باستن بوده است هر چند مصدومیت‌های طولانی مدت به او اجازه نداد تا شایستگی‌هایش را اثبات کند و در کل ایتالیا چندان برای او خوش‌یمن نبود. دوره حضور رونالدو در اینتر مصادف با حاکمیت بی‌چون و چرای یوونتوس بر فوتبال ایتالیا بود و حمایت فدراسیون و کمک‌داورها به یوونتوس نیز مزید برعلت بود تا دست اینتر از جام قهرمانی کوتاه بماند. سال ۲۰۰۲ اینتر بعد از شکست تراژیک مقابل لاتزیو در هفته آخر قهرمانی را به یوونتوس تقدیم کرد و رونالدو بعد از حضور در جام‌جهانی و به ثمر رساندن ۸ گل در میان موج اعتراض مشترک هواداران اینتر و بارسا راهی رئال‌مادرید شد. رونالدو در ۱۲۷ بازی با پیراهن رئال ۸۳ گل به ثمر رساند. او در بازگشت دوباره به سن‌سیرو با مصدومیتی ۱۸ ماهه مواجه شد و به این ترتیب دوران درخشش رونالدو پایان پذیرفت.
کافو
کافو یکی از بهترین مدافعان راست فوتبال جهان بود که به خاطر رفت و برگشت‌های سریع در کناره‌های زمین به ال پندولینو (قطار سریع السیر) شهرت داشت. کافو ۱۰۰ بار با پیراهن رم در
سری A به میدان رفت و به همراه این تیم در سال ۲۰۰۱ فاتح اسکودتو شد. او در ۳۳ سالگی به میلان پیوست و به همراه این تیم اسکودتوی سال ۲۰۰۴ و لیگ قهرمانان سال ۲۰۰۷ را تصاحب کرد. او تنها بازیکن جهان فوتبال است که در ۳ فینال متوالی جام جهانی حاضر بود و در سال ۲۰۰۲ این جام ارزشمند را به عنوان کاپیتان برزیل بالای سر برد.
فالکائو
وقتی رم در سال ۱۹۸۰ شانس امضای قرارداد با زیکو را از دست داد، همه مردم جهان به رمی‌ها خندیدند اما این خنده برای مدتی طولانی ادامه نیافت چرا که فالکائو یکی از بهترین هافبک‌های فوتبال جهان و همبازی زیکو در تیم ملی برزیل به جمع جالوروسی پیوست. او ژنرال مرکز زمین رم بود و به خاطر تکنیک ناب و قابلیت‌های تاکتیکی فراوان به امپراتور هشتم رم شهرت یافت. او اسکودتوی سال ۱۹۸۳ را به همراه رم فتح کرد و یکی از اعضای تیم افسانه‌ای برزیل در جام جهانی ۱۹۸۲ بود. تیمی که در عین شایستگی با شکست ۳بر ۲ مقابل ایتالیا از صعود به نیمه‌نهایی بازماند.