سیل در پاکستان، این کشور اسلامی را با مشکلات بسیاری رو‌به‌رو کرده است. 20 میلیون آواره از جمعیت 176 میلیون نفری این کشور بار سنگینی را بر دوش دولت اسلام‌آباد قرار داده و ساختار سیاسی پاکستان با شرایط متزلزل کنونی برای حل مشکلات پیش رویش ناکار آمد نشان داده است. ماه رمضان در پاکستان در حالی به پایان رسید که مراسم عید فطر در این کشور به جهت بروز مشکلات فراوان و کسری بودجه دولتی بسیار ساده برگزار شد. مردم پاکستان روانه صحرا و بیابان‌ها بودند تا جایی برای اسکان بیابند. در طول رمضان این جمعیت روزه‌دار که کمپ‌های دولتی توانایی پاسخگویی به آنها را نداشتند آواره دشت‌های این کشور بودند. آمار‌ها نشان می‌دهد، در پاکستان 5/2میلیون کودک در خطر جدی قرار دارند و کمک‌های بین‌المللی برای نجات جان آنها بسیار کند است. در میان جمعیت سیل‌زده پاکستان بیمارهای عفونی موجب کندی روند امداد و نجات شده و سازمان ملل متحد به‌رغم اعزام پزشک عملا پیشروی قابل توجهی در این راستا نداشته است. با گذشت بیش از یک ماه از وقوع سیل در پاکستان 700 هکتار از اراضی این کشور در برخورد مستقیم با سیل خسارات جدی دیده است. برآورد دولت نشان می‌دهد، برای جبران خسارات بیش از 43 میلیون دلاري در پاکستان اسلام‌آباد به 25 سال زمان نیاز دارد. عمق فاجعه نشان می‌دهد این حادثه از سونامی سال 2004 عمیق تر بوده و پاکستانی‌ها اکنون نیازمند کمک‌های بین‌المللی هستند. رسانه‌های غربی در مقابل این سیل سکوت کرده و به همین جهت کمک‌های غربی در برابر این حادثه بسیار کمتر از پیش‌بینی‌ها بوده است. سازمان ملل در نخستین روزهای وقوع سیل خواستار اختصاص 460 میلیون دلار برای کمک به سیل زدگان شد و اعلام کرد که برای ساخت مناطق ویران شده پاکستان به میلیاردها دلار نیاز است. با این حال از زمان فراخوان این سازمان برای کمک فوری به سیل‌زدگان تاکنون که بیش از یک ماه از این رویداد اسفبار می‌گذرد، وضع سیل‌زدگان این کشور تغییر چندانی نکرده است؛ آمریکا نیز با بمباران مناطق قبیله‌ای فعالیت امداد‌رسانان را با پاره‌ای از مشکلات رو‌به‌رو کرده است. روستاهای بسیاری در سیل پاکستان از بین رفته‌اند و دولت توانایی خدمت‌رسانی به سیل‌زدگان را ندارد. این مطلب را یکی از روستایيانی که در حال مهاجرت به شهر بود عنوان داشت. کمیته تحقیق در امور کمک‌رسانی به سیل‌زدگان اعلام کرده است مشکلات و اختلافات سیاسی در این کشور روند کمک‌رسانی به سیل‌زدگان را کند کرده است. برخی از گروه‌های سیاسی از فضای ایجاد شده استفاده کرده و احساسات ضد دولتی را در این کشور تقویت می‌کنند. مناطق سیل‌زده در پاکستان همانند قبرستان می‌ماند. یکی از آسیب‌دیدگان این حادثه در حالی این مطلب را عنوان کرد که به نظر می‌رسد بسیاری از خانواده‌های آسیب‌دیده در پاکستان حاضر نیستند به روستاهای خود بازگردند. روند بازسازی در برخی از مناطق به کندی دنبال می‌شود اما در بیشتر بخش‌های پاکستان متوقف شده است. مشکلات مالی و نبود اعتبار اصلی‌ترین علت این توقف عنوان شده است. بیشتر ساکنان خیبر، پنجاب و حاشیه رودخانه سند اکنون در شهرک‌های موقتی زندگی می‌کنند و از نبود امکانات اولیه زندگی رنج می‌برند. بازماندگان سیل پاکستان همانند ماهی‌های مرجانی برای حفاظت از خود به یکدیگر چسبیده‌اند و گروهی از جایی به جای دیگر می‌روند. ترس و بیماری همه مردم مناطق سیل‌زده را در خود فروبرده است. نظام بهداشتی و غذا اکنون با مشکلات خاصی رو‌به‌رو است زیرا سیل همه زیر ساخت‌های منطقه را از بین برده است. از دیگر مشکلاتی که کمک به سیل‌زدگان را با چالش رو‌به‌رو کرده فساد مالی و اداری حاکم بر جامعه پاکستان است. سازمان‌های نظارت کننده در پاکستان اعلام کرده‌اند، مقامات پاکستانی از این کمک‌ها به نفع منافع شخصی خود بهره‌برداری می‌کرده‌اند. این منابع گزارش داده‌اند نزدیک به 30 درصد از کمک‌های خارجی توسط مقامات محلی ربوده شده‌اند و به جهت شرایط ویژه، دولت توانایی کنترل این کمک‌ها را ندارد. در کنار این مساله «آصف علی زرداری» رئیس‌جمهوری پاکستان در اظهارات اخیر خود درباره به طول انجامیدن بازسازی مناطق سیل‌زده این کشور هشدار داده و گفت که پروژه بازسازی این مناطق ممکن است سال‌ها به طول انجامد. وی تاکید کرد: فکر نمی‌کنم پاکستان هرگز بتواند این صدمات را جبران کند اما ما به حرکت خودمان ادامه می‌دهیم. به گفته زرداری، دولت پاکستان تلاش می‌کند مردم را در مقابل وقایع مشابه در آینده حمایت کند. در عین حال گزارش‌ها از تلاش دولت پاکستان برای دریافت وام 10 میلیارد دلاری صندوق بین‌المللی پول برای بازسازی کشور حکایت دارد. اما به نظر می‌رسد نهاد‌های غربی برای در اختیار قرار دادن چنین پولی به دولت پاکستان تردید دارند. سازمان پزشکان بدون مرز نیز گزارشی را درباره وضع بیماران در پاکستان ارائه کرده که در این گزارش جان بیش از نیمی از مادران باردار در این کشور در خطر جدی قرار دارد. نبود آب آشامیدنی و کمبود غذا، شیوع بیماری‌های عفونی و فقر و گرسنگی، پاکستان را در حالتی از ورشکستگی
چند وجهی قرار داده است. خسارت ناشی از سیل در پاکستان مبلغی معادل 43 میلیارد دلار برآورد شده که معادل 9 سال جنگ در افغانستان است. دولت پاکستان اعلام کرده، این کشور اکنون در شرایطی قرار دارد که تورم 20 درصدی اقتصاد این کشور را فلج کرده است. در این میان حضور مهاجران و پناهجویان افغان در این کشور نیز بار بزرگی را بر دوش اسلام‌آباد قرار داده و دولت متزلزل زرداری را با خطر شورش در کمپ‌های پناهجویان افغان مواجه کرده است. به گفته يك كميسيونر ارشد سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، خسارات سيل تنها در اردوگاه‌هاي 17 منطقه ايالت خيبر پختونخواه موجب تخريب 12 هزار و 600خانه و بي‌خانماني 85 هزار و 800 مهاجر افغان شده است. بنا به گفته آوارگان افغان، با وجود ميليون‌ها پاكستاني سيل‌زده، مقامات اين كشور رسيدگي به وضع آنان را از اولويت‌هاي خود نمي‌دانند. این در حالی است که غرب در قبال تحولات در این کشور سکوت کرده و به ماجراجویی خود در افغانستان ادامه می‌دهد.