«بغض آفتاب» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم صالح اسکندری است که در آن به شکسته شدن بغض رهبر انقلاب در نماز عید سعید فطر اشاره شده و آمده است: آفتاب عید فطر امسال با بغض طلوع کرد؛ بغض ملت مومن و برادری که یکی از سختترین ماههای رمضان را پشت سر گذاشتند و در عید فطر چشم به درگاه رحمت و کرم الهی داشتند. شکسته شدن بغض ولی امر مسلمین جهان به خاطر آلام و رنجهای ملت سیلزده پاکستان آحاد مسلمانان جهان بویژه مردم نوعدوست ایران اسلامی را برای یاری بیش از پیش این ملت مومن و مصیبتزده تشجیع و ترغیب کرده است. این روزنامه همچنین آورده است : حلقه زدن اشک در چشمان ایشان بار غم و اندوه را بر قلب هر مسلمانی صد چندان کرد و لطافت روح و احساس مسؤولیت ولی امر مسلمین جهان را برای آحاد مسلمانان از هر قومیت و ملتی به نمایش گذاشت. بغض آفتاب، «ولی امر مسلمین جهان» بودن را تجلی عینی و معنای حقیقی بخشید. در این سرمقاله همچنین به کوتاهی محافل بینالمللی در کمک به سیلزدگان پاکستان اشاره شده و آمده است: با توجه به کمکهای ناکافی که مجامع بینالمللی انجام دادهاند به نظر میرسد با گذشت یک ماه از آغاز این فاجعه دردناک موج دوم کشتار این سیل در راه باشد و هر چه سریعتر باید این امدادرسانی غیرتبلیغاتی و مسؤولانه در این کشور از جانب دلسوزان حقیقی صورت پذیرد.
قضاوت آیندگان درباره تعطیلات مجلس!
روزنامه سیاست روز در سرمقاله خود به تعطیلات یک هفتهای نمایندگان در انتهای هر 3 هفته کاری در یک ماه اشاره کرده و با انتقاد از بیتوجهی نمایندگان به انتقادات مطرح شده به تعطیلات تابستانی مجلس، خواستار توجه بیش از پیش نمایندگان به دلایل نامگذاری سال جاری به سال همت مضاعف و کار مضاعف شده است. در این سرمقاله آمده است: مروری بر تاریخ و نگاهی بر مصوبات مجلس شورای اسلامی یادآور این نکته است که نمایندگان مجلس سوم، بندی را در آییننامه داخلی مجلس گنجاندهاند که مجلسیها یک ماه در سال تعطیل باشند، البته جز تعطیلات یک هفتهای نمایندگان در هر ماه که به دلیل بازدید از حوزه انتخابیه در اختیار نمایندگان قرار میگیرد. صرفنظر از اینکه چرا در آن برهه از زمان چنین موضوعی به تصویب مجلس رسیده و چنانچه دلیل متقنی نداشته باشد جای تاسف دارد، این پرسش در ذهن متبادر میشود که چرا نمایندگان محترم مجلس بیسر و صدا و بدون اعتراض به یک ماه تعطیلی به تعطیلات تابستانی میروند؟ مگر نه این است که تقویم سالانه کشور مملو از تعطیلات جور واجور است و نمایندگان محترم مجلس نیز همانند دیگر هموطنان از این تعطیلات بهره میبرند، حال چه موافق این حجم تعطیلات باشند یا خیر پس چرا حاضرند یک مصوبه که لااقل 20 سال پیش به تصویب رسیده همچنان جاری باشد؟ در این سرمقاله همچنین آمده است: اگر قرار است بر تعطیلیها با عناوین مختلف بیفزاییم و بخش خصوصی در رد یا قبول آن هیچ اختیاری نداشته باشد، هم از انصاف و عدالت به دور ماندهایم و هم باید خسارات وارده به این بخش را در قالبهای مختلف جبران کنیم. در این صورت آنها هم در مواقع اضطرار مثل آلودگی هوا با تعطیلات همراهند و ساز مخالف نمیزنند. به هر حال تعطیلات تابستانی نمایندگان محترم مجلس از چهارشنبه هفته گذشته آغاز شده و جملگی امیدواریم در این ایام خوش باشند. اما شايد طرح این پرسش به قول یک نماینده معترض مجلس به این تعطیلات بد نباشد که چنانچه این تعطیلات در دولت و ایضا قوه قضائیه وجود داشت چه بر سر این مملکت میآمد؟ آیا زمان آن نرسیده است که با طرح لااقل یک فوریتی پس از بازگشت از تعطیلات به فکر آن باشیم که برای همراهی بهتر با مردم و دولت، گامی برای حذف این تعطیلات برداریم تا سال همت مضاعف و کار مضاعف را هم در کلام و هم در عمل پاس بداریم؟ بیگمان آیندگان درباره عملکرد ما قضاوت میکنند.
بحران مشروعیت جریان فتنه
روزنامه جوان روز گذشته در گزارشی به صحبتهای اخیر زهرا رهنورد، همسر میرحسین موسوی در گفتوگو با یکی از سایتهای ضدانقلاب اشاره کرد و مطرح شدن این سوال از طرف خبرنگار که «واقعا چه بر سر جنبش سبز آمده» و پاسخهای فرافکنانه رهنورد را مقدمهای برای اعتراف فتنهگران به بحران مشروعیتشان ارزیابی کرده است. این گزارش مهمترین بخش این مصاحبه را مربوط به اعتراف زهرا رهنورد درباره حرکات هیجانی سبزها در وقایع پس از انتخابات دانسته و بیان کرده است: «وی فرقه سبز را محصول هیجانات مردم درباره دزدیده شدن رأی خود دانسته است تا از این طریق به صورت ضمنی اعتراف کند که با تحریک همین هیجانات مردمی از سوی رهبران سبز، قصد تحقق هدف غایی آنها درباره براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران را داشتهاند. البته وی در کنار این ادعا، یک اعتراف دیگر هم کرده و آن این است که گفته جنبش سبز اینک به عقلانیت رسیده است». این سخن به معنای این است که بیشتر حرکات فرقه سبز بدون عقلانیت بوده و حالا که تحرکات خیابانی متوقف شده است آنها به عقلانیت رسیدهاند. البته وی در ادامه گفته است که دیگر جنبش سبز تنها به ابطال یک صندوق رای با همان شرایط مشابه رضایت نمیدهد تا بر همه حرفهای سران این جریان که براندازی نظام را امری غیرممکن میدانستند و میگفتند که این برنامهها فقط برای بازستانی رای است و نه براندازی نظام، خط بطلان بکشد و هدف نهایی آنها را تنها سرنگونی نظام جمهوری اسلامی عنوان کند. روزنامه جوان با اشاره به این گفتوگو مطرح کرده است: شاید مهمترین بخش سخنان رهنورد به اعتراف وی به وجود افراد لائیک در فرقه سبز اختصاص دارد. این اعتراف رهنورد در حالی صورت میگیرد که پیش از این رهبران این فرقه تلاش میکردند خود را یک جنبش دینی معرفی کنند تا از ظرفیتهای این دسته بزرگ از جامعه اسلامی ایران بهره ببرند اما زمانی که دیدند جامعه متدینان حاضر به همراهی با فرقه سبز نیستند، سعی کردند از معدود افراد جامعه که همان لائیکها هستند استفاده ابزاری کنند تا شاید برای بهبود وضع مقبولیت خود گامی برداشته باشند.