گروه سیاسی:
اگرچه حمایت آمریکا از جریان فتنه سال 88 موضوع تازه‌ای نیست که از آن‌جمله می‌توان به اختصاص بودجه 55 میلیون دلاری کمیته دفاعی و نظامی کنگره آمریکا برای جنگ نرم و همراهی با مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد، با این حال افشای جزئیات طرح یکی از مقامات اسبق پنتاگون ابعاد این ماجرا را با وضوح بیشتري نشان می‌دهد؛ موضوعی که به نظر می‌رسد با سخنان اخیر وزیر خارجه آمریکا بی‌ارتباط نباشد. هیلاری کلینتون اخیرا در سخنرانی خود در شورای روابط خارجی آمریکا سخنانی را بر زبان آورده که نشان از تداوم توطئه‌های این کشور برای ایجاد ناامنی و بی‌ثباتی و در نهایت بسترسازی برای تغییر نظام در ایران دارد. هیلاری کلینتون در این سخنرانی از تلاش کشورش برای ایجاد چتر حمایتی جدید از فتنه خبر داد و گفت: این‌بار سعی می‌شود تا این حمایت‌ها موجب تضعیف هواداران آمریکا در ایران نشود. وی در این‌باره افزود: «آمریکا در تلاش است به طریقی که فعالیت نیروهای دموکراتیک در ایران تضعیف نشود و همچنین این نیروها به خطر نیفتند، از آنها حمایت کند». به گزارش «وطن امروز» در کنار سخنان وزیر خارجه آمریکا نوشته‌ای از لری فرانکلین مقام ارشد سابق پنتاگون در نشریه آمریکایی فارین پالیسی، منتشر شد که در کنار آن به بیان جزئیاتی از طرح محرمانه وی علیه جمهوری اسلامی ایران پرداخته شده است؛ مطلبی که ابعاد خصومت و غرض‌ورزی مسؤولان رده بالای آمریکایی با ایران و میزان تاثیرپذیری و نفوذ لابی‌های صهیونیستی بر آنها را نشان می‌دهد.
فقدان رویکرد مشخص دولت بوش به ایران
لری فرانکلین در ابتدای نوشته خود با اشاره به اینکه در ابتدای تصمیم دولت جورج بوش برای اشغال عراق، آمریکا هیچ برنامه مشخصی برای رویارویی با ایران نداشت، نوشت: «فوریه 2003 و چند هفته قبل از اشغال عراق بود و دولت بوش هنوز استراتژی واقع‌گرایانه‌ای درباره هژمون آینده منطقه که در عراق قرار دارد، نداشت. من به عنوان رئیس میز ایران در وزارت دفاع، ناامید بودم. قرار بود ما به عراق حمله کنیم ولی سیاست مشخصی درباره دشمن سرسخت عراق نداشتیم. حس من این بود كه عراق به ویتنامی دیگر تبدیل و در ایران «هوشی مینه» جدیدي پدیدار شود. در حقیقت من از منابعم آگاه شده بودم که تهران پیش از شروع جنگ، شبکه‌ای در عراق ایجاد کرده و آماده است زمانی که ایالات متحده، صدام را از عراق ساقط کرد آمریکا را به چالش بکشد. من همچنین می‌دانستم تصور اعتماد و همکاری با رهبران عراقی طرفدار ایران ایده‌ای احمقانه است. اما من به اندازه کافی شجاعت بیان این موضوع را نداشتم و نمی‌توانستم با رئیس اداره نقشه‌های ویژه «داگلاس فیث» یا رئیس او «پل وولفوویتز» روبه‌رو شوم. در جو تب‌دار آن زمان تصور نمی‌کردم کسی مرا جدی بگیرد و می‌دانستم فیث آنقدر مشغول اشغال عراق است که حاضر نیست به حرف‌هایم گوش دهد، بنابراین من با توجه به شرایط حاکم به «استیون ووزن»، رئیس سیاست خارجی ایپک (کمیته امور عمومی اسرائیل و آمریکا) نزدیک شدم و از او خواستم نگرانی‌های من را با «الیوت آبرامز» در شورای امنیت ملی در میان بگذارد. این اقدام من باعث شد به جرم جاسوسی برای اسرائیل محاکمه شوم». فرانکلین در ادامه مطلب، می‌کوشد خود را از هر گونه جاسوسی برای لابی‌های صهیونیستی و اسرائیل تبرئه کند: «اما هدف من هرگز انتقال اطلاعات به اسرائیل نبود و من تنها تلاش داشتم از حمله به عراق قبل از اتخاذ استراتژی مشخصی در قبال ایران جلوگیری کنم».
شروع جنگ رسانه‌‌ای برای انتشار اخبار نادرست
وی پس از اینکه از نبود راهبرد معین آمریکا در قبال ایران سخن به میان آورد اظهاراتی را به زبان آورد که نشان از اختلاف نظر درباره ایران داشت. این مقام آمریکایی با اشاره به اینکه «من همیشه در پنتاگون گفته بودم که تغییر رژیم و نه کنار آمدن با ایران و جنگ با این کشور باید سیاست ما باشد اما عناصری در سازمان سیا و وزارت خارجه با این موضوع مخالف بودند»، به تشریح نقشه خود برای انجام براندازی در ایران پرداخت و نوشت: «من از ایالات متحده درخواست کردم یک دولت در تبعید را مثلا در جایی مثل آسیای مرکزی که سابقه ایرانی دارد به رسمیت بشناسد. من پیشنهاد برنامه پیچیده تبلیغاتی دادم تا داستان‌های درست و نادرست را در رسانه پخش کند و به این وسیله اطمینان مردم ایران به رهبرانشان کم شود». انتشار گزارش‌های بی‌اساس درباره وضعیت حقوق بشر و نیز تحریم تجاری ایران از دیگر پیشنهادات این مقام سابق پنتاگون بوده است: «من درخواست کردم سابقه حقوق بشری ایران برجسته شود و هر روز بر یکی از قربانیان رژیم تمرکز شود، بر زندان‌های رژیم ایران تمرکز شود. همچنین پیشنهاد کردم برخی از اسناد از حالت سری خارج شود تا آبروی رژیم ایران در صحنه بین‌المللی از بین برود. همچنین از متخصصان مالی درخواست کردم فهرستی از حساب‌های بانکی، اموال و بنگاه‌های تجاری که رهبران کلیدی رژیم، مالک آنها هستند، تهیه کنند و پیشنهاد کردم نقل و انتقال‌های مالی بلوکه شود». لری فرانکلین سپس افزود: «سرانجام درخواست کردم تعهدی نسبت به مردم ایران، مانند جنبش مردمی لهستان داده شود و نسلی از فعالان سیاسی آموزش ببينند تا به طور مخفیانه وارد کشور و از آن خارج شوند. مردم باید بدانند مهار شوروی به معنای کنار آمدن با آن کشور نبود، در حقیقت ایالات متحده میلیون‌ها دلار برای سرنگون کردن آن رژیم صرف کرد».
حمایت همه‌جانبه از فتنه‌گران
این مقام ارشد سابق پنتاگون در بخشی از نوشتار خود با اشاره به اینکه با گذشت زمان میزان قدرت نظام حاکم بر ایران افزایش یافته به وجود برخی مخالفت‌ها با طبقه حاکم در ایران پرداخت و نوشت: «در این شرایط برخی از مواردی که پیشنهاد کردم به غیر از حمله نظامی کاربرد دارد. در واقع انتخابات تابستان سال 2009 نشان داد مخالفانی در ایران وجود دارند. این شرایط نشان داد تلاش کافی برای افزایش این نارضایتی فراتر از طبقات میانی و بالایی انجام نشده است اما بسیاری در ایالات متحده تنها دو گزینه را برای ایران می‌بینند؛ حمله نظامی یا نوعی همزیستی با ایران. اما گزینه سومی نیز وجود دارد. ایالات متحده می‌تواند حمایت کامل خود از معترضان ایران را اعلام کند و این جنبش جدید را با تجهیز آن به تلفن‌های ماهواره‌ای، دوربین‌های دیجیتال و جی پی اس تقویت کند». یکی از پیشنهادات جالب توجه این مقام آمریکایی در شرایط حوادث پس از انتخابات تیراندازی به تظاهرکنندگان بود؛ وي در این باره گفت: «آمریکا همچنین می‌تواند برخی از تیراندازان ماهر را تربیت کند تا با تیراندازان رژیم که به تظاهرکنندگان شلیک می‌کنند، مقابله کند. همچنین می‌توان داده‌هایی به کانال‌های اطلاعاتی وارد کرد تا ارگان‌های اطلاعاتی ایران سردرگم شوند و با عناصر مختلف سازمان‌های خودشان مقابله کنند و با یکديگر بجنگند». انتشار اطلاعات جعلی درباره فساد دستگاه حاکم از دیگر گزینه‌های پیشنهادی لری فرانکلین بوده است: «همچنین می‌توان رادیوهای باندکوتاه در اختیار مناطق روستایی قرار داد. ایالات متحده می‌تواند اقتدار رژیم را با نشان دادن فساد و دورویی آن كم کند. ممکن است این اقدامات ایالات متحده موجب دستگیری‌هاي گسترده شود اما این اقدام رژیم می‌تواند موجب به وجود آمدن مقاومت شدیدي در ایران شود. سرانجام ممکن است بخش عظیمی از مردم ایران دست به شورش بزنند. در صورت بروز چنین سناریویی، رژیم متوسل به خونریزی، هرج و مرج و اقدامات انتقامی می‌شود. اگر مردم ایران بسیج شوند و دست به اعتصابات گسترده بزنند، رژیم ایران فلج خواهد شد».