مهدي طاهرخاني:
زیبایی از تفاوت ریشه می‌گیرد و به سبب نسبی بودنش، نمی‌توان هیچگاه با ضرس قاطع از ترین‌ها پرده برداشت اما اینک در مستطیل سبز یکی آمده متفاوت‌تر از همه. می‌توان از تیم ملی آرژانتین متنفر بود، می‌توان تا حد مرگ از بارسا انزجار داشت اما باوجود همه این نفرت‌ها، نمی‌شود بی‌تفاوت از مارادونا و مسی گذشت. شاید امروز جایزه فرانس فوتبال به کریستیانو رونالدو تعلق گیرد اما این توپ طلا بیشتر از آنکه به دلیل فوق‌العاده بودن «فعلی» او باشد، مربوط به نمایش خیره‌کننده او در فصل قبل است. روزهایی که کریس با قهرمان اروپا و تیم کاملا رویایی سرالکس گل‌های پرشماری را به ثمر رساند و در سوی مقابل لیونل مسی بیشتر زمان خود را دست به عصا گذراند، آن هم در مجموعه‌ای که بدترین دوران خود را در پنج سال گذشته می‌پیمود؛ بارسای بیمار. با این وجود می‌توان با چند دلیل لیونل را محق‌تر از کریس معرفی کرد:
1- مرد روزهای سخت. بله سریع‌ترین فوتبالیست قاره سبز همواره در سخت‌ترین وضعیت، همانی بوده که آرزوی هر مربی‌ای است، هت تریک در ال کلاسیکو، سنگین‌ترین دیدار باشگاهی جهان و همواره یکی از بهترین‌ها بودن در چنین آوردگاهی، یعنی مسی متفاوت است. در عوض رزومه کریس در دیدار‌های بزرگ من یو مقابل شماست. عملکرد مسی و رونالدو در 2 دیدار رفت و برگشت بارسلونا و منچستر یونایتد در نیمه نهایی لیگ قهرمانان گذشته یادتان هست؟
2- بازیکنی برای تمامی فصول. اگر رونالدو فقط در لباس شیاطین سرخ، رونالدو است اما لیونل همواره نشان داده هیچ تفاوتی در لباس آبی و اناری بارسا و سپید و آسمانی آرژانتین ندارد. با مسی می‌توان تا فینال کوپا آمه‌ریکا پیش رفت، با مسی می‌توان شاهد خارق‌العاده‌ترین گل‌ها در این تورنمنت بود(ضربه چیپ به مکزیک)، با مسی می‌توان طلای المپیک را برای دومین دوره متوالی از آن خود کرد و در نهایت با مسی می‌توان عاشق آرژانتین شد. اما آیا در تیم ملی پرتغال هم اوضاع چنین است؟ ستاره لیگ قهرمانان در یورو 2008 کجا بود؟ آیا جدا کردن رونالدو از جریان فکری فرگوسن همان حکایت بکام را تکرار نمی‌کند؟ بازیکنی فقط برای منچستر و در منچستر.
زیبایی از تفاوت و رسیدن تا نقطه متعالی ریشه می‌گیرد. در جامعه شرقی، بورها متمایزند و حس زیبایی‌شناسی به آنها رای می‌دهد و در دنیای غرب، زیبایی را در رنگ دیگری می‌جویند و اینک مسی در دنیای مستطیل سبز زیباست؛ دنیایی که محصور به شرق و غرب نیست. نسخه‌ای بدون تشابه که حتی وقتی با دست گل می‌زند(دیدار برگشت با اسپانیول فصل07-06) پیش از آنکه کسی به او لقب فریبکار را بدهد، می‌گویند او اعجوبه است.
می توان کاکا 2007 را با رونالدو 2008 قیاس کرد و سرانجام رای را به یکی از آنها داد اما مقایسه اعجوبه با ستاره از بیخ و بن غلط است.