گوش خواباند. صدای گریه و اذان بلند شد. غوغا شد. سربازان به خط شدند. تابوتها را دست به دست کردند. خورشید رنگ باخت. آسمان تیرهتر شد. کودک چادر مادر را گرفت و گفت: مادر چه خبر است؟ مادر چادر را به دندان حجاب گرفت و گفت: شهدا را آوردهاند و با جسد سربازان عراقی تبادل میکنند. کودک چیزی نگفت. بغض مادر ترکید و از حال رفت. وقتی به هوش آمد، کودک گریه میکرد و مردمی را می دید که 41 تابوت را روی دست
می برند. او بعد از این همه سال به دنبال پیکر شوهرش آمده بود آن هم زمانی که برای نخستینبار بدون واسطه کشوری، شهدا مبادله میشدند،
اما نام شوهرش در میان پیکر شهدا نبود...
عكس: حسن قائدي، فارس