طواف کعبه دل آمد و رفت نفس دارد
اگر صد بار از اینجا رفته باشم باز می‌آیم
شاعران نسل اول و دوم انقلاب در پرتو همان صفا و صمیمیت و فضای سرشار از طراوت و مهر، برآمده از فرهنگ غالب شهادت و ایثار نفس کشیدند و قبل از اینکه وزارتخانه یا سازمانی به فکر افتاده باشد که تشکلی برای شعر دست و پا کند،خود، همدیگر را یافتند و صرفا با اتکا به دانش و بینش و حس و حال هم از حلقه‌های چند نفری مطالعه و پژوهش و شعرخوانی و نقد و نظر بالیدند و خوش نیز درخشیدند و از مهم‌ترین عوامل آن توفیق و درخشش نیز همان حلقه‌های مهر بود و نشست و برخاست‌های بدون تکلف و شورآفرین و تاثیرگذاری‌های عمیق و جهت‌دهنده، شکل‌گیری جلسه شعر در حوزه اندیشه و هنر اسلامی که با دور هم جمع شدن چند تن از شاعران جوان آن سال‌ها دست فراهم داد، توانست در ادامه همین همدلی‌ها و تاثیرگذاری‌ها و تاثیرپذیری‌ها تبدیل به کانونی شود که وظیفه خطیر جریان‌سازی و پی‌ریزی مبانی شعر انقلاب اسلامی را عهده‌دار شود. اکنون سه تن ازحلقه‌های اصلی آن سلسله یعنی سلمان هراتی، سید حسن حسینی و قیصر امین‌پور به ابدیت پیوسته‌اند، برخی کمتر آفتابی می‌شوند و برخی هم که حضور دارند، اشتغال و دغدغه‌های جانبی آن مجالی به آنها نمی‌دهد تا بتوانند هفته یا ماه که پیشکش، حتی سالی یکبار دور هم جمع شوند و یاد آن سال‌ها را زنده کنند. امروز بحمدالله فضا‌های متنوع و فراوانی به وجود آمده و دیگران هم هر کدام در جایی دست در کار کشف و پرورش استعدادهای جوان‌ترند. دفتر شعر جوان، حوزه هنری، انجمن شاعران ایران، کانون ادبیات ایران، برخی از فرهنگسراها در تهران و به موازات آن انجمن‌های ادبی ادارات ارشاد اسلامی و حوزه‌های هنری و فرهنگسراها در مراکز استان‌ها و شهرستان‌ها، محل این آموزش‌ها و تبادل تجربیات قرار گرفته‌اند که برکات ارزشمند آنها را با نسبت‌های مختلف شاهدیم. اما این نکته را نیز نباید از نظر دور داشت که این‌گونه فعالیت‌ها در حوزه‌ها و نهادهای مختلف، از طرفی و از طرف دیگر کم سو شدن چراغ رابطه میان دوستان شاعر، ناخواسته برخی از یاران همدل قدیم را به رقیبانی جدید برای هم تبدیل کرده است و داغ روزهای همدلی و صفا و صمیمیت سال‌های اول انقلاب و ملکوت دوستی‌های سازنده و سرنوشت‌ساز آن سال‌ها را در دل تازه می‌کند. آن‌چنان که باور اینکه این گروه متفرق و رقیب، همانانی هستند که در آن روزگار یک روح بودند در چند جسم، دشوار می‌نماید. دوستان از خودشان غافل شده‌اند و این درحالی است که پیشگامان شعر انقلاب، پابه‌پای تلاش برای تربیت نسل بعد و خصوصا با دلمشغولی‌های غفلت‌زایی که زندگی امروز بر آنان تحمیل می کند، بشدت نیازمند آن همنشینی‌ها و همدلی‌های گذشته هستند که بخش عمده هویت اکنون آنها در کوران حس و حال‌های ناشی از آن دوستی‌ها و گپ و گفت‌های صمیمی شکل گرفته است. نشست‌های وفاقی که اگر امروز نیز دوباره دست فراهم دهد، می‌تواند هستی آنها را دوباره از حس سرودن لبریز کند. چند سالی است که حکیم ادبیات انقلاب اسلامی استاد علی معلم دامغانی، که از شمع‌های درخشان آن محافل سرشار از معرفت و ملکوت است، این غربت و غفلت را بیش از دیگران احساس کرده و هر هفته چند ساعت از وقت گرانبهایش را می‌گذارد و می‌آید تا در همان مکان، ملکوت آن سال‌ها را اگر نه به تمام که تا حدودی تجسمی دوباره ببخشد، اگر چه در این سال‌ها تنها چند شاعر جوان مخاطب و طرف گفت و شنودهای استاد بوده‌اند.کار خوب است، پر کاری هم خوب است، شرکت در کنگره‌ها و شب شعر‌های دور و نزدیک و ریز و درشت هم بد نیست، اما دچار غفلت شدن و غافل بودن از این غفلت‌زدگی دیگر پسندیده نیست.
اعتراض «مقامی» به وضع دوبلاژ
جلال مقامی: دوبلور باسابقه کشور گفت: متاسفانه امروز در کشور به کار دوبله بها داده نمی‌شود و این حرفه از جایگاه خوبی برخوردار نیست. مقامی در مراسمی که به مناسبت بزرگداشت وی به‌عنوان پیشکسوت دوبله در کانون فرهنگی ـ تربیتی رادیو البرز برگزار شد، اظهار داشت: کار دوبله مانند کار گریم و طراحی صحنه و لباس ضروری است اما متاسفانه امروزه در کشور ما به کار دوبله بها داده نمی‌شود و برای نسل جدیدی که خواهان ورود به این عرصه هستند، باید نگران بود. این دوبلور باسابقه کشور افزود: زمانی در کشور ما به کار دوبله حمله شد، به این دلیل که گفته می‌شد «افراد باید به جای خودشان صحبت کنند اما وقتی شخصی نقشی را می‌پذیرد دیگر خود آن شخص نیست، پس صدای خودش هم ممکن است مناسب نقش نباشد». جلال مقامی خاطرنشان کرد: مسؤولانی که در عرصه دوبلاژ فعالیت می‌کنند کوچک‌ترین اعتنایی به مشکلات فعالان این عرصه بویژه پیشکسوتان ندارند. وی همچنین با گلایه از مسؤولان صدا و سیما ابراز داشت: زمانی که وی به مدت یک‌ماه به دلیل عارضه شکستگی کمر در خانه بستری بوده است نه تنها از وی سراغی گرفته نشده، بلکه رل او را نیز در سریال کبری 11 عوض کردند.
این هنرمند عرصه دوبلاژ کشور یادآور شد: زمانی دوبله ایران در دنیا بسیار موفق بود و باعث برانگیختن تعجب و تحسین کسانی می‌شد که از سایر کشورها نظاره‌گر کار دوبله ایران بودند. مقامی تاکید کرد: دوبله همزمان کار مشکلی است به این دلیل که همزمان با تماشای فیلم باید به جای تمام پرسوناژهای فیلم یا تیپ صحبت کنیم و دوبلور‌های ایران در این زمینه بسیار موفق عمل کرده‌اند. این گوینده درباره حرفه گویندگی نیز گفت: صداقت اگر در بیان و چهره یک گوینده و بازیگر جمع شود در دل مردم هم نفوذ می‌کند و برای اثرگذاری بر مردم باید این صداقت در وجود گوینده حک شود تا مردم آن را باور کنند.