سکوت در قبال بی‌پولی
وقتی به آدرس سایت رسمی باشگاه پرسپولیس می‌روید با صفحه‌ای مواجه می‌شوید که به معنای مسدود شدن آن است، انسدادی که ریشه در یک بحران دارد. اینک کسی نیست که هزینه یک میلیون و پانصد هزار تومانی این سایت را متقبل شود و نتیجه چیزی نیست جز تعطیل شدن موقتی آن.
آنچه در این بین اهمیت دارد، بقای سایت نیست بلکه بحران مالی است که در بطن این باشگاه ریشه دوانده و به مثابه یک شمشیر بران قادر است روزهای آتی را تحت تاثیر خود قرار دهد. البته درک این وضعیت کمی سخت است چرا‌که پرسپولیس در ابتدای فصل یکی از پر‌هزینه‌ترین تیم‌های تاریخ لیگ برتر را بست و تنه این سخاوت تا آنجا قد کشید که مبلغ قرارداد قطبی، مارکو و دی‌کارمو چیزی در حدود یک و نیم میلیارد تومان شد، سرمایه‌گذاری‌ای که ذره‌اي هم نتوانست موجب پیشرفت پرسپولیس شود. اما به مرور زمان این سخاوت رو به رخوت گذاشت و علت اصلی آن، نبود منبع درآمد ثابت بود. نمی‌توان بی‌تفاوت از کنار حسین هدایتی گذشت. رئیس متمول هیات مدیره سر‌خپوشان هرگاه دست به جیب شد توانست در چشم بر‌هم‌زدنی همه مشکلات مالی را زیر بلیت خود ناپدید کند اما اتفاقات اخیر سبب شده است شایعاتی مبنی بر استعفای او شنیده شود.
حسین فرخزادی، سخنگوی باشگاه همه چیز را منکر می‌شود: «هیچ استعفایی در کار نیست و حسین هدایتی همچنان پر‌قدرت در خدمت باشگاه خواهند ماند.» ماندن او محتمل به نظر می‌رسد اما بخش دوم که می‌گوید «پر‌قدرت» جای سوال دارد. از تعطیلی سایت می‌توان به یک چالش دیگر رسید؛ حدود 10 تن از بازیکنان پرسپولیس تنها 30 درصد مبلغ قرارداد خود را گرفته‌اند و این در صورتی است که ستاره‌های تاثیرگذار بیش از 75درصد مبلغ قرارداد جدیدشان را گرفته‌اند.
مصاحبه شکوه‌آمیز سپهر حیدری که چند هفته قبل با یکی از خبرگزاری‌ها صورت پذیرفته بود نخستین و آخرین گفت‌و‌گویی بود که در این راستا صورت گرفت و بعد از آن به حکم باشگاه هیچ بازیکنی حق مصاحبه درباره مشکلات مالی را نداشت.
بهادر عبدی، مسعود زارعی، علیرضا حقیقی،
مهدی واعظی و چند تن از بازیکنان دیگر جزو همان فهرست 30 درصدی هستند که باشگاه از آنها خواسته هیچ صحبتی را پیرامون این مساله نداشته باشند. واقعیتی که وجود دارد، اما فعلا پرداختن به آن مجاز نیست.
هدایتی می‌رود، هدایتی می‌ماند
باید مجددا به قضیه حسین هدایتی اشاره کرد. بحث واگذاری استقلال و پرسپولیس به 2 وزارت راه و صنایع، بازتاب‌های فراوانی داشت. آبی‌ها تجربه تلخی را با وزارت رفاه داشته‌اند با این وجود واگذاری مجدد این مجموعه به وزارت راه نمی‌تواند چندان در معادلات مدیریتی این تیم تاثیرگذار باشد. اما در پرسپولیس اوضاع به کل متفاوت است. آینده‌ای که هدایتی در پرسپولیس برای خود تجسم کرده با واگذاری این تیم به وزارت صنایع همخوانی ندارد.
با توجه به مهلت AFC او امید‌وار است سرخابی‌ها، به بخش خصوصی واگذار شوند و او بتواند با خرید بخشی از سهام پرسپولیس، سرمایه‌گذاری‌اش را در این باشگاه وارد مرحله عملیاتی کند.
از محرابیان، وزیر صنایع گرفته تا معاونان او بحث واگذاری را تلویحا رد کرده‌اند اما اتفاقاتی که در پس پرده در حال رخ دادن است وضعیت دیگری را باز‌گو می‌کند؛ پرسپولیس در نهایت به وزارت صنایع و معادن خواهد رسید و این می‌تواند پایانی باشد بر فعالیت‌های هدایتی در پرسپولیس. همین فضای گنگ و مبهم شرایطی را پدید می‌آورد که موجب شایعاتی می‌شود که در بطن آن، مشکلات مالی پرسپولیس به شکل بی‌رحمانه‌ای خودش را عیان می‌سازد.
زمین نامهربان اکباتان
کدام مربی خارجی به پرسپولیس می‌آید؟ با کدام هزینه؟ این مهم‌ترین پرسشی است که این روزها ذهن اعضای هیات مدیره را به خود مشغول کرده است اما در پس این دلمشغولی، مشکل دیگری وجود دارد که نمی‌توان عدم موفقیت قرمزها را به آن بی‌ربط دانست. زمین شماره 2 راه‌آهن با وجود نمای آبرومندانه‌اش بسیار سفت است. محسن خلیلی که با ورودش به ترکیب اصلی می‌تواند نیمی از مشکلات خط حمله را مرتفع کند، آیا قرار است با تمرین در چنین زمینی به آمادگی لازم برسد؟ پرسپولیس همان مجموعه رویایی که در ابتدای فصل گمان می‌رفت با این پتانسیل، قادر به کسب هر سه جام پیش روی خود است حالا قادر نیست زمین مناسبی را برای تمرین پیدا کند. تنی چند از بازیکنان این تیم با اعتراض به زمین سفت اکباتان، خواهان تغییر زمین تمرین شده‌اند اما فعلا مشکلات فوق‌الذکر وجود دارد و نفس می‌کشد و بعید به نظر می‌رسد به این زودی‌ها شاهد حل شدن این مشکل باشیم. شاید با عبور از فصل زمستان و قدم گذاشتن به فصل بهار، زمین راه‌آهن هم کمی مهربان و نرم شود اما مشخص نیست تا آن روز چه چیزی از تیم رویایی مانده باشد. باری گویا ماه عسل خیلی زود تمام شده و بازخوانی مشکلات این روزهای پرسپولیس به مثابه مرثیه‌ای است حزن انگیز بر پیکر مجموعه‌ای که خط ممتد در ICU انتظارش را می‌کشد.