مهدی طوسی:
معمولا هر پدیدهای که اتفاق میافتد به ازایش چند و حتی چندین کارشناس را به دنبال خودش میکشاند. اینکه نظرات کارشناسان ـ مثلا در امر ترافیک ـ چقدر درست است را میتوان با ملاحظهای به خیابانها، پی برد. ترافیک تهران با این همه کارشناس به جایی رسیده که باران که سهل است، اگر سه نفر و به طور همزمان در خیابان آبدهان بیندازند، آنچنان ترافیکی رخ میدهد که کارشناسان انگشت به دهان میمانند. در میان این همه کارشناس امر ترافیک، کارشناسی پیدا شده که عنوان کرده با تغییر نام یکسری چیزها قطعاً ترافیک حل شده و میرود پی کارش! اینکه چقدر نظر وی درست است را نمیدانیم. فقط این را میدانیم که اگر شما تصور میکنید وی کارشناس خوبی در این امر و حتی آن امر! نیست، بیایید وسط و ثابت کنید.
ماشین: عاشق سهمیه بنزین!
تصادف: تروریست بینالمللی!
خطکشی عابر پیاده: آسفالت راه راه!
پلیس راهور: نویسنده رمان جریمه!
دوچرخه: ماشین شاهان قدیم!
موتور: تنها در خط ویژه!
پل عابر پیاده: بام تهران!
اتوبوس شرکت واحد: آدم جابهجا کن!
پلیس نامحسوس: آدم فروش!
خطوط وسط خیابان: خطی برای قشنگی!
اتوبان: پیست مسابقه ماشینسواری!
ترافیک: محل استراحت آدمها و ماشینها!
چراغ قرمز: چراغی که پلیسهای طرفدار پرسپولیس، رانندههای طرفدار استقلال را پشت آن نگه میدارند!
چراغ سبز: به چمن سبز وسط خیابان نخوریدها!
چراغ زرد: اگر زرنگ باشی با سرعت از چهار راه عبور میکنی!
گره کور ترافیک: با چشم غیر مسلح هم میتوان آن را دید!
ماشین باری: محل نوشتن اشعار کهن با خط نستعلیق!
تاکسی: نایاب!
مسافر: علاف کنار خیابان!
باران: خیابان شلوغکن!
برف: تعطیلی!
دو تا نکته: اول اینکه معادل برخی از اسمها خیلی بلند است که کارشناس مربوطه گفت: طولانی است که باشد این همه فیلم با اسمهای بلند وجود دارد، ما حرفی زدیم؟ نکته دوم اینکه ما هم نمیدانیم چه جوری با تغییر نام، این مشکل ترافیک حل میشود؛ کارشناس است دیگر، این همه کارشناس نظر دادند و اتفاقی نیفتاد، این هم روش!