تاریخ تاکتیک‌های مورینیو

2008- اینتر میلان(1-3-2-4)

او زمانی که پا به فوتبال ایتالیا گذاشت نسبت به بازیکنانی که در اختیار داشت روش تاکتیکی‌اش را مشخص کرد. به اعتقاد او باشگاه اینتر بازیکنان مستعدی دارد که سبب می‌شود تا او از همان ترکیب مورد علاقه‌اش که نوعی فوتبال هجومی است استفاده کند. باوجود بازیکنانی نظیر ابراهیموویچ، مانچینی، زانتی، ایوان کوردوبا و آدریانو یا بازیکن جوانی نظیر مونتاری، او می‌تواند تیمش را به روش «1-3-2-4» یا «3-3-4» مورد علاقه‌اش به میدان بفرستد و در حال حاضر با وجود گذشت 14 هفته از رقابت‌های کالچو، تیمی که او در اختیار دارد، صدرنشین سری A است، اما با همه اینها، هنوز ضعف‌های بیشماری در روش بازیکنان مورینیو دیده می‌شود و شاید می‌توان عنوان کرد که او به لطف بازیکنانی مانند ابراهیموویچ و آدریانو توانسته تا اینجای کار موفق نشان دهد. حتی در لیگ قهرمانان نیز توانسته نتایج خوبی را با اینتر به دست آورد، اما شواهد حاکی از آن است که او با تیم ایتالیایی تبدیل به یک مربی نتیجه‌گرا شده است و هنوز طرفداران از نوع بازی اینتر راضی به نظر نمی‌رسند.

2006- چلسی( 1-4-1-4)

دیگر او با نام آقای خاص، شناخته شده بود، خیلی زود تیم پرمهره‌ای را دور هم جمع کرده، آبراموویچ مالک ثروتمند چلسی هر بازیکنی که او احتیاج داشت را به خدمت گرفت، تا تیم متحول شده چلسی در اروپا و لیگ برتر به دنبال کسب قهرماني باشد. بازیکنانی نظیر دروگبا، ماکه‌له‌له، روبن، تری، لمپارد و... یک تیم رویایی را زیر نظر او تشکیل دادند. 2 بار قهرمانی در لیگ‌برتر و قهرمانی در جام حذفی عناوینی بود که برای این تیم لندنی کسب کرد ولی در لیگ قهرمانان اروپا در نیمه‌نهایی مغلوب لیورپول شد تا نتواند به خواسته‌هایش به طور کامل برسد. تاکتیک تیمی او (1-4-1-4) بود و بعضی اوقات هم به صورت (3-3-4) تهاجمی تبدیل می‌شد، ماکه له‌له یکی از بازیکنان تاثیرگذار خط هافبک بود. او به‌عنوان یک هافبک دفاعی میانه میدان را به خوبی در اختیار داشت وکمی جلوتر «‌ اسین» و لمپارد کنترل خط‌میانی را در دست داشتند، زمانی هم از جوکول و روبن به‌عنوان هافبک‌های تهاجمی استفاده کرد تا در زمان ضدحمله به دروگبا
اضافه شوند.

2004- پورتو (2-1-3-4)

اوج هنرنمایی آقای خاص به سال 2004 و حضورش در تیم پورتو برمی‌گردد. او در سال 2003 موفق شد سلتیک را در فینال جام یوفا شکست دهد و برای اولین بار توانایی‌هایش را با قهرمانی پورتو در لیگ قهرمانان اروپا به رخ همگان کشید. هیچ کس فکرش را هم نمی‌کرد بزرگانی همچون رئال مادرید، لیورپول و چلسی کنار بروند و در فینال پورتو بتواند موناکو را شکست دهد تا سلطان باشگاه‌های اروپا شود. «دکو» هافبک مقتدر پرتغال بازیکنی است که توسط مورینیو به جهان معرفی شد. این اولین بار بود که در پشت سر دو مهاجم تیمش یک هافبک تهاجمی اضافه می‌کرد.

2001-لیریا (2-4-4)

مورینیو خیلی زود از ابتدای فصل 2001 سرمربی تیم «لیریا» شد، او این تیم ته جدولی را تا رتبه پنجم رده‌بندی جدول لیگ پرتغال رساند، او بازیکنانی نظیر «والنته» در پست دفاع و تیاگو در خط هافبک و «درلی» مهاجم برزیلی را پرورش داد و بعد از 4 فصل که در این تیم بود با خود به پورتو برد. او در این تیم برعکس بنفیکا از دو مهاجم کنار هم استفاده می‌کرد.

2000- بنفیکا (1-4-1-4)

او اولین بار بعد از اینکه به عنوان دستیار از بارسلونا جدا شد در تیم بنفیکا به عنوان سرمربی مشغول به کار شد و توانست رقیب سنتی بنفيكا، اسپورتینگ را با نتیجه 3- صفر مغلوب کند، داربی لیسبون برای او در اولین حضور به عنوان مرد اول کادر فنی فوق‌العاده بود. او که بنفیکا را در اواسط فصل تحویل گرفته بود، توانست این تیم را دوباره احیا کند ولی بعد از اتمام فصل از این تیم جدا شد.او در بنفیکا از «انکه» مهاجم آن وقت این تیم پرتغالی به عنوان تک مهاجمش استفاده کرد.

منبع : World Soccer

ترجمه: حسين جوادي