1- عقاید شیطان‌پرستی چندین و چند دهه است که در باطن دنیای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی غرب نفوذ یافته و همین عقاید مسبب آن شد که پس از رخداد عظیم انقلاب اسلامی اینان عملا دشمنی و عداوت خود با دین و ارزش‌های دینی را بروز دهند. این عقاید تا به امروز باطنی، کم‌کم آشکار شده و امروز غرب هم دیگر نمی‌تواند مقابل علنی شدن عقاید خود بایستد و از آن جلوگیری کند. حرکت تاسف‌برانگیز آتش‌زدن قرآن کریم را نیز باید در همین راستا تحلیل کرد، چه اینکه این حرکت بخشی از تهاجمی از پیش طراحی شده علیه مقدسات تشیع و اسلام ناب است که نمی‌توان به‌صورت اتفاقی گذرا به آن نگاه کرد. از همین منظر هم باید بحث مقابله دقیق، حساب‌شده و فرهنگی با این پدیده به‌صورتی برملاکننده در دستور کار ما قرار بگیرد تا مقاصد این گروه هیچگاه به بار ننشیند.
2- نکته حائز اهمیت در حادثه اخیر طراحی طراحان آن برای قرار دادن چند کشیش به‌عنوان نمایندگان دین مسیحیت در برابر دنیای اسلام بود. این در حالی است که طبق آموزه‌های قرآن کریم و نیز روایات وارده از معصومین (ع) پیش از ظهور امام زمان (عج) ، حضرت عیسی مسیح (ع) به زمین بازخواهند گشت و فرماندهی لشکر حق را عهده‌دار خواهند شد. در قرآن به صراحت آمده است که در آن زمان تمام مسیحیان راستین به ایشان ایمان خواهند داشت و کیست که نداند در آن زمان مسیح (ع) خود از بزرگ‌ترین شیعیان ولی‌عصر (عج) خواهند بود؟ اسلام و مسیحیت هیچگاه برابر يكديگر قرار نخواهند گرفت و پشت به پشت هم پیش خواهند رفت. پدیده‌ای به نام جنگ‌های صلیبی صرفا در قالب تحلیل و به‌صورتی ساختگی و دروغین قابلیت طرح می‌یابند و ما نیز نباید به دام تحلیل‌هایی از این دست بیفتیم.
3- آتش زدن کلام خدا، دنباله حرکتی است که سال‌ها در غرب به راه افتاده و بخشی از آن هم در تولیدات سینمای غرب بروز و ظهور داشته است. باید متوجه بود اگر در برهه‌هایی این حرکت صورتی مستقیم به خود می‌گیرد، نشان از ناامیدی اینان از ابزارهای فرهنگی‌ای چون سینما و تلویزیون نیست و این حرکت همچنان تا رسیدن به هدف نهایی دنبال خواهد شد. از همین امروز هم می‌توان با اطمینان گفت، این حرکت آخرین نمونه از این جنس نخواهد بود و اصلا نباید آن را پدیده‌ای گذرا تحلیل کرد. بر همین اساس هم جای تاکید دارد که هر انسان مومن، دلسوز و غیور بویژه در خانواده فرهنگ و سینما، حتما باید نسبت به این موضوع موضع‌گیری داشته باشد و لازم است در حد توان و در محدوده‌ای که احساس می‌کند می‌تواند عملکردی مفید و موثر داشته باشد، وارد میدان شود.