مسعود دهنمکی:
شنیدم اکبر عبدی در یکی از کلینیکهای تهران بستری شده است. به علت سابقه بیماری قند شنیدن این خبر در این چند ماه جای تعجب نداشت اما همین که پایم به کلینیک رسید و با اتاق ورود ممنوع مواجه شدم، متوجه شدم که یک مقدار قضیه جدیتر از دفعات قبل است.کادر درمانی و مدیریت کلینیک با جان و دل در تلاش بودند تا این مشکل را مدیریت کنند. از همه نگرانتر مادر اکبر عبدی بود که با چشمانی نگران مراحل درمان و دستورات پزشکان را دنبال میکرد. مثل همیشه با ورودم به اتاق گل از گل عمو اکبر شکفت. پزشکان هم با دیدن من شروع کردند به گلهگذاری که ایشان سرمایه ملی ماست و نباید این مشکل را سرسری بگیرد اما آقای عبدی زیر بار نمیرود و میخواهد در خانه یا در همین کلینیک تحت درمان قرار بگیرد. وقتی مدیر و کادر درمانی حرفهایشان تمام شد تازه متوجه عمق مشکل شدم و اینکه دیشب چه خطری از بیخ گوش ایشان رد شده است. با اصرار ما قرار شد همین امشب به یک بیمارستان مجهزتر منتقل شود و دیشب دور هم بدون شیرینی
50 سالگی اکبر عبدی را در بیمارستان تبریک گفتیم.
اکبر عبدی چند ویژگی دارد. او بیشتر به برادر شهید بودن خودش افتخار میکند و همیشه مهمترین قسمش به روح برادر شهیدش است. اکبر عبدی از آن دست بازیگرانی است که خاطرات نوجوانی نسل ما را زنده میکند. او همان بازیگری است که همیشه مدرسهاش دیر میشد! اکبر عبدی با بازی در فیلم «مادر» و «هنرپیشه» و فیلمهای دیگر بهترین بازیهایش را ارائه داد و با بازی در 2فیلم اخراجیهای يك و 2 بهترین و محبوبترین بازیگر منتخب مردم در نظرسنجیها بود. اکبر عبدی حقش در سینمای ایران هیچ وقت ادا نشد و باندبازی و چیزهای دیگر نگذاشت جز در نظر مردم جلوه کند. اکبر عبدی پدیده بازیگری دهههای اخیر ایران است و وجه تمایز او با دیگر بازیگران این است که او مکتب نرفته استاد بازیگری شد و به قول برخی کارگردانان قدیمی سینمای ایران او نابغه است و بازیگری در خون اوست. بهرغم اینکه تحصیلات آکادمیک ندارد اما با تجربه و هوشی که دارد همه را شگفتزده میکند. فقط کافی است متن را یکبار برایش بخوانی بدون تمرین و در یک برداشت همه دیالوگها را از حفظ اجرا میکند. در 2 تجربه قبلی پشت صحنههای بهیادماندنی از او دارم. هر وقت با بیمهریها مواجه میشدم، دلداریام میداد و میگفت: درد بیدرمان رفقای ما حسادت و تنگنظری است. شاید کسی نداند که بهرغم عدم ورودش به مسائل سیاسی، از مطلعترین افراد در زمینه مناسبات سیاسی، تحولات منطقهای و جهانی است و ریز اخبار کشور و جهان را دنبال میکند و با زبانی ساده تحلیلهای عمیقی ارائه میکند. شاید هنوز هم با این نوشته حق قدر و منزلت و توانمندی «اکبر عبدی» ادا نشده باشد اما تاریخ سینمای ما درباره او قضاوتی واقعی خواهد کرد، حتی اگر دیگران نخواهند.