اگر خدا بخواهد / ابرهه می‌سوزد در فلوریدا / و آب می‌پاشد بر سر آتش / حالا از ونکوور تا کشمیر / مردم به خیابان ریخته‌اند / کشیش بی‌کششی بودی / آقای جونز! / بدان خیال که سوزد کتاب در آتش / دوباره ابرهه‌ای ریخت آب در آتش / کشیش بی‌کششی بودی که فکر می‌کردی / آفتاب را می‌توان سوزاند / و ذره‌بین گرفتی / تا پشت دست خورشید را بسوزانی / خیال کردی قرآن پاک سوختنی‌ست /خیال کردی اگر آفتاب در آتش... / کشیش بی‌کششی بودی که کبریت کشیدی بر خودت / الا برادر شیخ النجد / کشیش بی‌کشش! از کوشش تو و ابلیس / تو را نصیب چه شد؟ جز عذاب در آتش / همراه ریش و ریشه تو / سبیل خنده‌دار تو هم سوخت / چرا که: چراغ از آن خدا بود و پف از آن تو، / شد / دعای سوختگان مستجاب در آتش / پیش از تو نیز / برادران حاتم طائی/ رفتند و / پاشیدند و / دود شدند / درون چشمه زمزم چه می‌کنی استاد! / بهوش باش نپاشی شراب در آتش / کشیش بی‌کششی هستی / رانده از کلیسا و / مانده از معبد / کتاب کفر به کف داری این نه انجیل است / برو به دشمنی این کتاب در آتش / حمالهًْ‌الحطب شده‌ای آقای جونز! / می‌بینی چه راحت شاعران سبیل تو را دود می‌دهند / تنها در کتاب رکوردها / احمق‌ترین شدی / تنها دنیا به تو خندید / و شاعری سرود: نصیب نیست تو را جز همین که هیمه شوی / تو کم ز هیزم خشکی، بخواب در آتش! / بخواب آقای جونز! / پماد سوختگی فردا / از تل‌آویو خواهد رسید!