حسین قدیانی:
بعد‌از‌ظهر دیروز یکی از اعضای ارشد روزنامه چیزگزاران فکسی به دفتر روزنامه «وطن امروز» ارسال کرد که متن آن در زیر می‌آید:
با عرض سلام. امیدوارم که حالتان خوب باشد و اگر جویای احوال ما هستید، راستش از خدا پنهان نیست، از شما چه پنهان که از گرسنگی داریم می‌میریم. بچه‌های ما در حال تلف‌شدن هستند. سنگ بسته‌اند به شکمشان. ناهار یک مختصر شیشلیکی خوردند که اگر به گدا بدهی قهر می‌کند. البته جوجه هم بود. ما اینجا خودکار نداریم مطلب بنویسیم.
مسؤولان روزنامه ما به دلیل بی‌پولی مجبورند به جای استفاده از روان‌نویس‌های گرانقیمت «یونی‌بال» با «لپ‌‌تاب» (همان چرتکه دیروز) اخبارشان را تایپ کنند. از طرفی اعضای حزب ما همه در حاشیه‌ها زندگی می‌کنند. یکی در حاشیه فرمانیه، دیگری در حومه جردن و آن دیگری در نواحی الهیه یک برج دارد، اندازه قوطی کبریت که اگر آدم از این همه غصه دق کند حق دارد. از آن طرف برخی دیگر از اعضای حزب چیزگزاران از فرط فقر و نداری مجبورند با این الگانس‌های لگن این‌ور و آن‌ور بروند. اما خبرنگاران شما، سوار BRT می‌شوند که خیلی گنده و شیک است، کولر هم دارد. اینجا حتی آب هم پیدا نمی‌شود، به حدی که مجبوریم برای قضای حاجت از آب‌‌معدنی یا پپسی یا اگر نشد از ماءالشعیر جگوار استفاده کنیم. از شما چه پنهان بچه‌های ما عقده‌ای شده‌اند. اینها حالا هیچی، از اینها بدتر اعضای حزب ما، یک حقوق بخورنمیر ماهی چند میلیونی می‌گیرند که جلوی گربه نمی‌شود انداخت. بعد اینها چه جوری می‌خواهند از‌پس مخارج اولیه زندگی مثل هزینه سنگین اسکی بچه‌هایشان در پیست دیزین بربیایند، خدا عالم است. ما الان است که از گرسنگی غش کنیم. سه ساعت است که بعد از ناهار که جای‌تان خالی شیشلیک شاندیز خوردیم، هیچی نخورده‌ایم و اوضاع ما از وضع غزه هم وخیم‌تر است. صد رحمت به کودکان بورکینافاسو! ما انگار در «شعب‌ابوطالب» هستیم. 2میلیارد تومان آخر به کجای 10 تا مديرروزنامه می‌رسد؟! بعد هم حقوق‌شان یک آب باریکه‌ای است که معمولا به جز اضافه‌کار و مزایا و حق مسکن و ... چیز دیگری نمی‌گیرند. همه‌شان هم بچه‌های جنوب شهرک غرب هستند. اما بچه‌هاي شما، ما شنیده‌ایم از شمالی‌ترین نواحی خانی‌آباد، نه حالا بگو یافت‌آباد می‌آیند. ما اینجا با قحطی روبه‌رو هستیم. آنقدر بی‌پولی گریبان ما را گرفته که در هفته فقط و فقط می‌توانیم 100 صفحه ویژه‌نامه در بیاوریم. آخر این هم شد انصاف؟! خبرنگاران شما یک مشت میلیاردرهایی هستند که برخی‌شان از خوش آب و هواترین منطقه شوش آن‌هم قسمت برج‌نشینش به دفتر روزنامه می‌آیند، آن‌هم با چه وسایل نقلیه‌ای؛ موتور هوندا، پیکان، BRT، مترو. اما ما چی؟
آخه پاجرو هم شد ماشین؟ ای لعنت بر این BMW ای که ...
با عرض معذرت به دلیل کمبود جا از چاپ ادامه نامه این هموطن معذوریم. من که بغض کردم، شما چی؟!