برای کنترل و تخفیف آلودگی‌های صوتی امروزه راهکارهای مختلفی اجرا می‌شود. از جمله استفاده از حائل صوتی، محدود کردن سرعت مجاز، محدودیت عبور و مرور ماشین‌های سنگین، تغییر پوشش سطح جاده‌ها و نوع آسفالت، طراحی متفاوت تایرها، طراحی متفاوت موتور‌های جت و....
ایجاد فضای سبز علاوه بر کنترل آلودگی هوا می‌تواند با جذب سروصدای ناهنجار در کنترل آلودگی صوتی نیز موثر باشد. آیین‌نامه اجرایی جلوگیری از آلودگی صوتی و استانداردهای مصوبه سال 1381حد مجاز صدا در هوای آزاد و مناطق مسکونی را روزها تا 50 دسیبل و شب‌ها فقط تا 30 دسیبل اعلام کرده است اما متاسفانه آلودگی صوتی در بسیاری از شهرها 20 تا 30 دسیبل بیشتر است و علاوه بر این یک عامل ثابت و پایدار به حساب می‌آید که موجب بروز صدمات بیشتری می‌شود. در کشور ما علاوه بر موارد فوق استفاده از بلندگو برای فروش اجناس، سروصدای مسافرکش‌ها، پخش موسیقی از باندماشین‌ها پشت چراغ قرمز و خاک‌برداری از شب تا صبح و مثال‌های بسیار دیگری قابل ارائه هستند که همگی نشان دهنده ضرورت آموزش همگانی و فقر فرهنگی در این زمینه هستند. آلودگی صوتی در شهر تهران با توجه به 542 نقطه خارج از حد استاندارد در پنج منطقه، فوق بحرانی است. آلوده‌ترین نقاط تهران از نظر صوتی مناطق مرکزی و پرترافیک شهر، مناطق پرجمعیت و جنوبی شهر، مناطق مسکونی حاشیه ریل راه‌آهن و متروی روی زمین است. همچنین در تهران وجود دو فرودگاه در داخل شهر از عوامل بروز این شرایط نابسامان هستند. در کنار این عوامل عدم رعایت الگوی مناسب در ساخت بزرگراه‌ها و پراکندگی کارگاه‌های صنعتی در سطح شهر از دیگر عوامل ایجاد آلودگی صوتی هستند.