استفاده از فناوري‌هاي رايانه‌اي نقش با اهميتي را در راستاي سياست ادغام اجتماعي و حرفه‌اي اشخاص معلول بازي مي‌كند. دستيابي به اطلاعات و ارتباطات از طريق فناوري، بخشي از اين حوزه عمل است. در این نوشتار برآنیم تا تجربیات کشور فرانسه در تحقق این هدف را بررسی کنیم. بنابراین، تحت سه عنوان بحث حاضر را پی می گیریم: نخست از دیدگاه قانونگذاری، دوم قابلیت دستیابی و سوم، فناوري‌ها.
از ديدگاه قانونگذاري
در کشور فرانسه، فرمان 6 آوريل 1995، مربوط به ادغام اشخاص ناتوان جسمي در منطقه والون اجازه مي‌دهد تا بازبيني عميقي در سياست‌هاي موافق با استقلال و ادغام صورت پذيرد. از اين پس، استفاده از فناوري‌هاي جديد براي به كار گرفتن و ادغام اجتماعي اشخاص ناتوان جسمي در متون قانوني درج مي‌شود. به علاوه، در شرايطي كه از سوی دولت تعيين شده است، آژانس والون در راستاي ادغام اشخاص ناتوان، از سوي دولت يارانه‌هايي دريافت كرده است. عمده اهداف اين يارانه‌ها براي خريد، ساخت و تغيير زيربنايي يا تجهيزات خاص مختص اشخاص ناتوان است. بنابراين، اشخاص ناتوان مي‌توانند و بايد همانند هر شهروند ديگر به فناوري‌هاي جديد دستيابي داشته باشند. در مورد آنها بايد تبعيض مثبتي اعمال شود كه اين امكان را براي آنها فراهم مي‌آورد تا در شبكه‌هاي بزرگ اطلاعات و ارتباطات ادغام شوند.
از ديدگاه قابليت دستيابي
فناوري‌ها نقش با اهميتي در ادغام اجتماعي و حرفه‌اي دارند. در حوزه اطلاعات آنها امكان بيان نمودن، ارتباط برقرار كردن و انديشيدن را براي همه شهروندان ميسر مي‌سازند. هر شهروند از اين حق بهره‌مند است تا به بهترين و كامل‌ترين شكل ممكن از اطلاعات باخبر شود. نوآوري‌هاي فناوري شيوه‌هاي اطلاعاتي و ارتباطي را عميقا تغيير داده است. از اين پس، دستيابي به خدمات ارتباط از راه دور و بانك داده‌ها، يكي از شيوه‌هاي مشاركت و ادغام در زندگي اجتماعي را تشكيل مي‌دهند. اشخاص ناتوان به خاطر مساوات در رفتار بايد به اين نوآوري‌ها دسترسي داشته باشند. بيشتر اوقات، مفهوم قابليت دسترسي تنها شامل مسائلی راجع به معماري و دسترسي به ساختمان‌هاست. اين رويكرد قابليت دسترسي، تنها ناظر به مشكلات جابه جا شدن است. در درون ساختمان‌ها، دستيابي به اطلاعات براي بعضي از انواع ناتوانان جسمي ايجاد مشكل مي‌كند. شايد سالن سينما براي اشخاص روي صندلي چرخدار قابل دسترسي باشد، ولي محتويات فيلم مي‌تواند براي اشخاصي كه از ناتوانايي‌هاي حسي رنج مي‌برند، در دسترس نباشد. در اين قلمرو، يافتن راه‌حل‌هايي در اين‌باره بر عهده فناوري است. مركز منابع و ارزيابي فناوري‌هاي مناسب براي اشخاص ناتوان (CRETH) پرونده‌اي را تحقق بخشيده است كه ترتيبات مربوط به فناوري خاصي را براي سالن‌هاي كنفرانس، سمينارها و نمايش پيشنهاد مي‌دهد. اين پرونده راه‌حل‌هاي فناوري را براي دستيابي به اطلاعات و ارتباطات پيشنهاد مي‌دهد.
از ديدگاه فناوري
عموم مردم سيستم‌هاي رايانه‌اي را در اختيار دارند كه به آنها اجازه مي‌دهد به اطلاعات دستيابي داشته باشند و وارد ارتباط شوند. اين سيستم‌ها با تغييرات كوچك اين قابليت را خواهند داشت تا براي اشخاص ناتوان نيز قابل دسترس باشند. به طور خلاصه به برخي از اين سيستم‌ها مي‌پردازيم. در سطح بين‌المللي، سيستم‌هاي «عمليات بانكي در منزل» كه اجازه مي‌دهند اقدامات بانكي از منزل انجام گيرند، در حال گسترش هستند. همچنين پست الكترونيكي سيستم شايعي است كه ارتباط ميان يك رايانه با رايانه ديگر را ممكن مي‌سازد. اطلاعات بسياري روي ديسكت‌ها، سي‌دي‌رام يا دي‌وي‌دي در اختيار است، به عنوان مثال راهنماهاي تلفن معمولي يا حرفه‌اي كه ارتباطات حدود 150 هزار شركت را فراهم مي‌آورند و نمايشگرهاي مربوط به راه‌آهن نيز در نسخه‌اي الكترونيكي با نام« Aridisc » در اختيار هستند. برخي روزنامه‌ها در اينترنت منتشر مي‌شوند، مابقي آنها روي ديسكت قابل دسترسی هستند. تله‌تكست كانال‌هاي تلويزيوني براي اشخاص ناشنوا قابل استفاده است، ولي براي اشخاص نابينا سودي ندارند.« Handynet » بانك داده‌اي است كه فهرستي از ابزارهاي سودمند براي ادغام اجتماعي و انطباق دوباره اشخاص ناتوان را در اختيار مي‌گذارد.