با نزدیک شدن به سال نوي میلادی شاهد اکران فیلمی به نام «چهار کریسمس» بودیم که در آن هنرپیشه‌های بزرگی چون «ریس ویزرسپون» و «وینس وآون» نقش‌های اصلی را بر عهده داشتند. این فیلم در واقع یک کمدی رمانتیک است و داستان زوجی جوان را به تصویر می‌کشد که والدین هر یک از هم جدا شده‌اند و این موضوع به همراه مسائل دیگر موجب می‌شود تا «براد» و «کیت» تصمیم بگیرند تا 25 دسامبر هر سال و بدون هماهنگی با والدین‌شان کریسمس را در جایی دیگر سپری کرده و به این ترتیب از این اوقات کسالت بار رهایی پیدا کنند. اما یک توده مه غلیظ موجب می‌شود تمامی پرواز‌ها لغو شود و از همه بد‌تر اینکه یک گروه خبری محلی به صورت کاملا تصادفی يك مصاحبه تلویزیونی با آنها انجام می‌دهد. با نمایش تصویر آنها در تلویزیون، والدین هریک از آنها می‌خواهند که برای کریسمس به دیدنشان بروند و در نتیجه آنها مجبور می‌شوند در یک روز در چهار خانه حاضر شوند تا شاهد چهار کریسمس متفاوت باشند. در حالی که کیت و براد بی‌صبرانه منتظر پایان این روز هستند پی به نتایجی می‌برند که شاید به‌عنوان نتیجه‌گیری فیلم در نظر گرفته شده‌اند. هر 2 هنرپیشه اصلی، تهیه کنندگی فیلم را نیز بر عهده داشتند و با اصرار وآون «ست گردن» پیشنهاد کارگردانی آن را پذیرفت اما بر اساس نظر منتقدان، فیلم چهار کریسمس نتوانسته انتظارات را بر آورده کند به‌طوری که «هالیوود ریپورتر» فیلم را «یکی از بی‌مزه‌ترین فیلم‌های کریسمس» قلمداد می‌کند.
مجله «ورایتی» هم تمجید چندانی از فیلم نمی‌کند و آن را «به‌طرز عجیبی انسان گریز» می‌نامد و در ادامه می‌افزاید: فیلم بعضی مواقع جالب به نظر می‌رسد اما از آغاز تا پایان یک سرگرمی بی‌روح برای تعطیلات است که به هیچ وجه نمی‌توان آن را یک فیلم خانوادگی به حساب آورد. ممکن است دلیل اظهار نظر‌های منفی منتقدان، درون تو خالی و کسل‌کننده شخصیت‌هایی باشد که ویزرسپون و وآون آنها را به تصویر کشیده‌اند. عده‌ای بر این باورند که فیلم چهار کریسمس حتی شایستگی این را ندارد که خوب یا بد باشد زیرا هیچ احساسی را در مخاطب القا نمی‌کند. این فیلم نه آنقدر کسل‌کننده است که بیننده را آزار دهد و نه آنقدر جالب است که موجب سرگرمی مخاطبانش شود. در واقع حضور کیت و براد در تمامی صحنه‌ها یکی از ایرادهاي وارد شده به فیلم است. البته هنر‌پیشه‌ها تلاش می‌کنند به نوعی در این فیلم بدرخشند اما این جایگاه مناسبی برای درخشش نیست. چهار کریسمس نمایش کلیشه‌ای از یک زوج خوش‌بخت و شاد است که یکدیگر را دوست دارند و همه چیز برایشان رو به راه است درحالی که خانواده‌های آنها درگیر مسائل ناراحت‌کننده‌ای هستند. اما در اینجا یک جمله تکراری به‌عنوان محور فیلم به ذهن بیننده می‌رسد. سال نو و کریسمس بهترین زمان هستند تا به انسان‌های شاد، ناراحتی خانواده‌های غمگین گوشزد شود اما در این مسیر بیننده ممکن است به راحتی حدس بزند که این فیلم چه هدفی را دنبال می‌کند. امسال این زوج مجبورند کریسمس را با چهار خانواده سپری کنند که در هر یک پدر یا مادر ناخرسند یکی از آنها حضور دارد. در واقع جدایی میان والدین کیت و براد است که موجب این گریز هر ساله می‌شود اما امسال آنها باید با این واقعیت روبه‌رو شوند. این 2 نفر باید در هر خانه‌ای با یک مشکل متفاوت دست و پنجه نرم کنند. به‌عنوان مثال برادران براد بسیار خشن هستند و پیوسته او رامی رنجانند و از سوی دیگر پدرش پیرمردی است که به او بی‌احترامی می‌کند و موجب می‌شود پسر مانند یک ابله جلوه کند یا در جای دیگر آنها مجبورند با خرابکاری‌های یک نوزاد کنار بیایند. به‌طور کلی هر جا که مشکلی هست حتما یکی از قهرمانان ما باید با آن روبه‌رو شود و زمانی که این اتفاق می‌افتد موقعیتی تحقیر‌آمیز و در عین حال خنده‌دار به وجود می‌آید اما پذیرش اینکه این همه مشکل حتما باید برای این 2 نفر پیش بیاید تا حدی مشکل است و به نظر می‌رسد در این زمینه زیاده‌روی شده است. اما در نهایت و زمانی که این 2 شخصیت کاملا درمانده شده‌اند بدون هیچ انگیزه و دلیل خاصی به این نتیجه می‌رسند که درماندگی، زیاد هم بد نیست زیرا این یک قانون است و گریزی از آن نیست. شاید پیام چهار کریسمس این باشد که خانواده یک جایگاه با اهمیت برای افراد است و وجود مسائل ناخوشایند نمی‌تواند از این اهمیت بکاهد. از سوی دیگر هنر نمایی وآون در این فیلم توانسته در مواقعی کمک کند تا فیلم جلوه کمدی خود را نشان دهد اما با این وجود ممکن است بسیاری از مخاطبان تا سال آینده فراموش کنند که اصلا چنین فیلمی را دیده‌اند.
ترجمه: محمد سيد علي