شبکه تهران چند هفته‌ای است میزبان سریال «غیرمحرمانه» به کارگردانی مسعود رسام است. نام مسعود رسام ما را به سال‌های دور می‌برد، سال‌هایی که سریال‌های «همسران» و «خانه سبز» پخش می‌شدند، اما «غیرمحرمانه» از خیلی جهات متفاوت است که مهم‌ترین آن درون‌مایه طنزش است. با او درباره این سریال صحبت کرده‌ایم.
***
چرا کارگردانی این سریال را پذیرفتید؟
قبول این کار بسیار هدفمند بود. دعوت مردم به نظم و رعایت قوانین و مقررات پیامی است که خودم به شخصه دوست داشتم و به نظرم می‌تواند در جامعه تاثیرگذار باشد. البته جذابیت‌های قصه در همین چند جمله خلاصه نمی‌شود، جنبه‌های دیگری هم داشت که نمی‌توان به‌طور خلاصه آنها را گفت.
از پرداخت شخصیت‌ها در قصه راضی هستید؟
بله، پردازش شخصیت‌ها بسیار خوب بود، بویژه شخصیت سرهنگ بازنشسته که در حال حاضر فوت کرده است. این سرهنگ در تمام عمرش دنبال این هدف بوده که نظم را در جامعه به واسطه اختراعی که کرده همگانی کند.
فکر می‌کنید «غیرمحرمانه» توانسته مخاطب خودش را پیدا کند؟
بله، تا به حال بازخوردها فوق‌العاده بوده‌اند و مردم راضی هستند. باتوجه به اینکه لوکیشن ثابتی هم نداشتیم، خیلی به فرمت سینمایی نزدیک شدیم. دکوپاژها و میزانسن در این کار بیشتر است.
چندی پیش در سکوتی عجیب قرار گرفته بودید، چطور شد با یک کار طنز این سکوت شکسته شد؟
کارگردانی در شرایط فعلی انرژی بالایی می‌خواهد و بسیار پردردسر است، برای همین ترجیح می‌دهم کمتر درگیر ساخت شوم. همانطور که می‌دانید در هر قسمت از سریال 15،10دقیقه در ثانیه‌های آخر حذف می‌شود که این موضوع سازنده را خیلی خسته می‌کند. کارگردان دوست دارد با اعتقاد و عشق کار کند ولی وقتی این مسائل به‌وجود می‌آید هر کسی تصمیم می‌گیرد کمی به خودش استراحت بدهد.
حالا چرا شبکه تهران، این مشکلاتی که عنوان کردید درباره این شبکه به وجود نیامد؟
این کار را فقط به واسطه اینکه تهیه‌کننده خوبی داشت قبول کردم و تضمین‌هایی که این تهیه‌کننده به من داده بود مرا مطمئن کرد این مشکلات به وجود نخواهد آمد.
چرا دیگر با بیژن بیرنگ همکاری نکردید، سریال «همسران» و «خانه سبز» از ماندگارترین سریال‌ها بودند، چه شد که این همکاری را ادامه ندادید؟
این سریال‌ها بازمی‌گردد به حداقل 10 سال قبل و در این مدت خیلی چیزها تغییر كرد. هر کدام از ما دلمشغولی‌های خاص خودمان را داشتیم، البته آن زمان حرف‌های مشترکی داشتیم اما در حال حاضر دیگر حرف مشترکی با هم نداریم!
مسعود رسام در این سال‌ها باز هم سریال کودک ساخته. «بزرگمرد کوچک» از معدود سریال‌های کودکی است که در این سال‌ها ساخته شده، به‌عنوان یک کارگردان، ژانر کودک چه دغدغه‌هایی برای شما دارد؟
بهترین خاطرات درحرفه‌ام به زمانی برمی‌گردد که برای کودکان فعالیت می‌کردم. در دوره جدید مسیر کاری‌ام، تصمیم گرفتم همه چیز را از اول شروع کنم. فکر می‌کنم کودکان امروز خیلی مظلوم واقع شده‌اند.
دهه 60 کارهای کودک از کارهای خوب و موفق رسانه و توجهی همگانی روی آنها بود. از هر لحاظ به آنها توجه می‌شد حتی ساعت پخش این کارها در اولویتی خیلی مهم قرار داشتند و همه از مشتریان پر و پا قرص این کارها به حساب می‌آمدند؛ از کودکان که مخاطبان اصلی بودند تا بزرگ‌ترها اما در حال حاضر کار کودک یک کار حذف‌شده به حساب می‌آید، یک سال برای ساخت «بزرگمرد کوچک» کار کردیم. کسانی که دیدند، اظهار داشتند کار بسیار متفاوتی است اما متاسفانه ساعت پخش مناسبی نداشت؛ ساعت 11 صبح که همه بچه‌ها یا در کوچه و خیابان بودند یا در کلاس‌های تقویتی تابستانی!
چرا کسانی که در قدیم بهترین کارهای کودک را انجام می‌دادند، در حال حاضر در زمینه کودک کم‌کار شده‌اند و رو به ساخت کارهای بزرگسال آورده‌اند؟
چون در حال حاضر کارهای کودک در کنج تاریکی قرار گرفته‌اند. ایرج طهماسب، مرضیه برومند و محمدعلی طالبی همه از کسانی بودند که کار کودک می‌کردند. وقتی هنرمند می‌بیند کارش دیده نمی‌شود، به سراغ مخاطبی می‌رود که کارهایش را ببیند.
چرا کارهای کودک دیده نمی‌شوند؟
شرایطی که در حال حاضر وجود دارد اصلا شرایط خوبی نیست و اهمیت زیادی به این کار داده نمی‌شود. به زور نمی‌شود بچه‌ها را پای تلویزیون نشاند. «والت دیسنی» یکی از شرکت‌هایی است که برای بچه‌ها کار می‌کند و برای آنها ارزش قائل است؛ حالا اینجا مجری بالا و پایین می‌پرد!
چه باید کرد که این کارها بیشتر دیده شوند؟
در حال حاضر همه جا یک کانال مخصوص کودک دارند؛ از اروپا گرفته تا ژاپن و کشورهای عربی. یک کانال از صبح تا شب بهترین کارها و انیمیشن‌های کودک را نشان می‌دهد اما اینجا ما پنج سریال درست حسابی نداریم یا در این سال‌ها چند فیلم درست و حسابی ساخته نشده. کارهایی که قرار است برای بچه‌ها ساخته شود باید قصه خوب داشته باشد که ذهن و تخیل بچه‌ها به کار گرفته شود و کودک را هدفمند بار آورد. این بچه‌ها کودک‌هایی هستند که می‌خواهند هزاره سوم را بسازند.