منيژه خسروي:
سلسله کارگاه‌های پژوهشی در هنرهای نمایشی در نخستین نشست خود با عنوان «بازیگر مولف»، میهمان رضا کیانیان بود.
به گزارش «وطن امروز» رضا کیانیان که به دعوت فرهنگستان هنر در این مراسم شرکت کرده بود با اشاره به نظریه کارگردان مولف گفت: سال‌ها پیش مجله‌ای در فرانسه به همت چندتن از روشنفکران راه‌اندازی شد که در آن به این نظریه پرداخته شده بود که اکثر کارگردانان جهان به این نظریه اعتقاد دارند.
کیانیان در ادامه با بیان اینکه بازيگر باید از چهار نگاه به جهان بنگرد، عنوان کرد: هر بازیگری چهار سطح عقلانی، احساسی، روزمرگی و غریزی دارد و بازیگری موفق است که در هر چهار سطح موفق باشد.
وی ادامه داد: من در بازیگری هیچگاه برای خود الگویی نداشته‌ام. چون معتقدم که اگر برای خود الگویی انتخاب کنیم، انتهای کارمان معلوم می‌شود. ولی در صورت نداشتن الگو اینگونه نخواهد بود. در بازیگری داشتن یا نداشتن الگو مهم نیست بلکه بازیگر باید روح و صدای خود را بشناسد و هیچگاه برای پیشرفت دست به تقلید از بزرگان سینما نزند. کیانیان یادآور شد: بازیگرانی در سینما وجود داشته‌اند که در زندان خواسته‌های تماشاچی محبوس شده‌اند و قادر نیستند تمام استعداد و توانایی‌های خود را بروز دهند.
کیانیان در ادامه با اشاره به تک‌چهره‌ها در عرصه سینما، گفت: برخی از بازیگران تک‌نقش هستند و به خاطر فیزیک مناسب می‌توانند چرخ سینمای کشور را بگردانند و در صنعت سینما نقش مهمی را ایفا می‌کنند. به اعتقاد من بار تجارت سینما بر دوش تک‌ستاره‌هاست.
کیانیان تاکید کرد: تا زمانی که صنعت سینما به وسیله تک‌چهره‌ها اداره می‌شود، ما هم می‌توانیم در نقش‌های دیگر بازی کنیم.
این موارد فقط مختص به سینمای ایران نیست، بلکه در تمام دنیا اینگونه است. همیشه نقش‌های دوم و سوم دارای بازی‌های قوی و چندبعدی هستند و بیشتر بازیگران موفق جهان در نقش‌های دوم و سوم بازی می‌کنند. وی در ادامه یادآور شد: برای ایفای نقش‌های متفاوت نیازی به تجربه کردن نیست، چرا که برای مثال نمی‌توان اعتیاد را به عنوان یک بازیگر تجربه کرد. هنگامی که فرد برای تجربه معتاد می‌شود دیگر راه بازگشت ندارد، بنابراین نمی‌توان همه چیز را تجربه کرد. انسان می‌تواند همه چیز را در افکار خود تجربه کند. بشر همیشه در ورطه گناه و توبه قرار دارد و دوست دارد پاک باشد.
رضا کیانیان در ادامه به سوالات علاقه‌مندان و خبرنگاران پاسخ گفت ودرباره شباهتش به دنیرو و آل‌پاچینو، اظهار کرد: من از جهاتی چهره‌ام شبیه این دو بازیگر است اما در بازی ما هیچ نقطه مشترکی یا تقلیدی وجود ندارد. آنان که این شباهت را به من نسبت می‌دهند، باید تحلیل کنند که در کدام فیلم و یا در چه سکانسی به آنها شباهت دارم و مرا نباید متهم به تقلید از این دو بازیگر بزرگ کنند.