ماجرای «دولت وحدت ملی» مدت‌زمانی است که در مجاری رسانه‌ای کشور مطرح می‌شود و گستره پردازش آن نیز محدود به یک طیف یا گروه سیاسی نیست. معتقدم ایده دولت وحدت ملی کاملا سیاق دوم‌خردادی دارد و منشأ پیدایش آن نیز تلاش این جریان برای ایجاد برخی اختلاف‌ها در اردوگاه مقابل است؛ چراکه اگر با دیده درست به مبانی این ایده نگریسته شود، تضادهای بنیادین فکری طرفین به خوبی قابل نظاره است.
اصولگرایان و اصلاح‌طلبان در مبانی، نقاط اختلاف فراوانی دارند، بنابراین مزاحی بیش نیست که تصور شود این تفکرات متضاد در قالب یک سازوکار سیاسی داخلی گردهم آیند و بر سر تشکیل یک دولت ائتلاف کنند.
بنابراین شکی نیست که هدف اصلی از ابراز این ایده، تلاش برای ایجاد برخی اختلاف‌ها در اردوگاه اصولگرایان است. البته از این مهم نیز نباید گذشت که بررسی رفتار سیاسی هر 2 اردوگاه حاکی از مخالفت «تصمیم‌گیران اصلی» اصولگرایان و اصلاح‌طلبان با تشکیل چنین دولتی است و اگر هم در حد محدودی پیگیری می‌شود، همانگونه که گفته شد در جهت ایجاد اختلاف است.با این حال، انتشار برخی اظهارات از سوی برخی از چهره‌های اصولگرا که البته در صحت آن باید شک کرد شائبه عدول از مواضع را تداعی می‌کند، اما کاملاً معتقدم همه اصولگرایان بر این مهم اتفاق نظر دارند که ائتلاف برخی اصولگرایان با برخی اصلاح‌طلبان بر مدار سیاست‌ورزی و اعتقاد به اصول نیست، چرا که اندکی تصور این موضوع به برجسته شدن اختلافات اساسی منجر می‌شود. اصولگرایان جملگی معتقدند، دولت شرکت سهامی نیست که تامین‌‌کننده منافع افراد خاص باشد؛ دولت مجموعه‌ای است منتخب از سوی مردم که در راستای تحقق اهداف عالیه نظام گام برمی‌دارد. باور این موضوع قطعاً قابل جمع با پذیرش نگاه منفعت‌طلبانه به تشکیل دولت آن هم در قالب تجمیع دیدگاه‌های مخالف نیست. اعتقاد واقعی به نحوه نگرش به موضوعات قطعاً پذیرش سازوکاری مانند دولت وحدت ملی به‌معناي شركت سهامي را نفی می‌کند و مطمئنا هم اصولگرایان و هم اصلاح‌طلبان واقعی هیچگاه پذیرای این موضوع نیستند. بنابراین گروهی معتقد به این ایده هستند که نه اصولگرایند و نه اصلاح‌طلب و اگر طرفداران این سازوکار به خوبي رصد شوند، تبارشناسی آنها منتهی به هیچ‌کدام از اردوگاه‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب نمی‌شود. با این وجود در اردوگاه اصلاح‌طلب شرایط به گونه‌ای است که نمی‌توان رفتار سیاسی ـ انتخاباتی آنها را هدفمند ارزیابی کرد. اما جریان اصولگرایی به‌طور قطع از این موضوع استقبال نمی‌کند، چرا که استقبال از این سازوکار پایبندی این افراد به گفتمان اصیل اصولگرایی را مخدوش می‌کند. نکته پایانی اینکه ایجاد فضای ملتهب انتخاباتی هر چند منجر به برخی حرکت‌های شتابزده می‌شود، اما باور افکار عمومی از مجموعه تحرکات انتخاباتی موضوعی نیست که سیاست‌ورزان به راحتی قادر به تغییر آن باشند.
*
قائم مقام جمعيت ايثارگران