تالار بینالمللی «رایزن» نخستین محل اجتماع اعضای حزب کارگزاران برای برگزاری همایشی بود که برمبنای اساسنامه این حزب میبایست 13 سال پیش با حضور سه چهارم اعضا برگزار میشد.
تاخیر 13 ساله حزب کارگزاران سرانجام در 13 آذر سالجاری به پایان رسید و فردای آن روز در حالی که میردامادی در مسجد امیرالمومنین(ع) به میهمانان یازدهمین کنگره حزب مشارکت تبریک میگفت، غلامحسین کرباسچی بهعنوان سخنران گردهمایی حزب متبوعش بحث طرح دولت وحدت ملی را به میان کشید. البته این «همزمانی» اصلا به مذاق حزب کارگزاران خوش نیامد. هدایت آقایی از اعضای شورای مرکزی این حزب قبل از برگزاری همایش در اینباره گفته بود: به هر حال 2 حزب بزرگ قرار است که در یک روز برنامهای را برگزار کنند، مدعوین مشترک هستند و چنین کاری خوش سلیقگی به حساب نمیآید و در حال رایزنی با دوستان مشارکت هستیم که انشاءالله در یک روز 2 مراسم نداشته باشیم. البته رایزنیهای آقایی موثر نیفتاد و مشارکت بدون کمترین تغییر برنامهای، سر وقت تعیین شده مراسم خود را آغاز کرد. میردامادی هر چند در افتتاحیه این کنگره بیشتر سخنان خود را به بررسی موانع احزاب در کشورمان اختصاص داد اما در اثنای صحبتهای خود استراتژی این حزب را در انتخابات آتی معین کرد.
دبیر کل حزب مشارکت در اینباره گفت: همانطور که قبلاً گفته شده است کاندیدای ما آقای خاتمی است ولی ما دیگر منتظر اعلام آقای خاتمی نمیمانیم و از نظر ما خاتمی وارد صحنه انتخابات شده است و خواهش من از دوستان این است که در همه استانها ستادهای خود را فعال کنند و البته در قالب ستادهای ائتلاف هم فعالیت خواهیم کرد. با این حال سخنان کرباسچی در مراسم اختتامیه حزب کارگزاران در نوع خود جالب توجه و در عین حال حاوی پیامهای بسیاری برای کسانی بود که وی آنان را تندرو میخواند. دبیرکل حزب کارگزاران در بخشی از صحبتهای خود با اشاره به یکی از سخنان امام علی (ع) مبنی بر اینکه « اگر در غیروقت میوهچینی کنیم، در زمین دیگران کشت کردهایم» تصریح کرد: فکر نمیکنید برخی از تندرویها حکایت از این سخن حضرت علی دارد. برخی از گامهایی که در غیروقت برداشته شد، همه کشت را در اختیار احمدینژاد قرار داد. پس بهتر است به خود بیاییم. وی در ادامه به شرایط اصلاحطلبان در زمان انتخابات ریاستجمهوری نهم اشاره کرد و اظهار داشت: اگر آن زمان اصلاحطلبان به ائتلاف میرسیدند دیگر نیازی نبود که در حال حاضر از ضرورت تشکیل دولت وحدت ملی حرف بزنیم. البته غلامحسین کرباسچی در ویژهنامه حزب کارگزاران به بیان روشنتری درباره «وحدت» و «تندرویها» سخن گفت. دبیر کل حزب کارگزاران در این گفتوگو با اشاره به نگرانی این حزب در ایام انتخابات هفتم ریاستجمهوری از برخی نزدیکان خاتمی، گفت : در آن روزها (انتخابات ریاست جمهوری هفتم) معتقد بودیم که بسیاری از دوستان معروف به طیف چپ که در کنار آقای خاتمی هستند تجربه و بینش لازم را برای اداره صحیح کشور ندارند و نوع نگاه های صرفاً سیاسی آنها می تواند کشور را به سوی بن بست های جدی سوق دهد. کرباسچی یادآور شد: آقای خاتمی در جلسهای که یکی از شبهای ماه رمضان سال 75 برگزار شده بود گفتند برنامه من کلا همان برنامه توسعه و سازندگی آقای هاشمی است؛ ممکن است فقط در جنبههای فرهنگی حرفهای مختصر جدیدی داشته باشم و به لحاظ نیروها هرگز از نیروهای بیتجربه و احساسی استفاده نخواهیم کرد و تکیه من در اداره کشور به مدیران، تجربه و تدبیر علمی است. کرباسچی در پایان این بخش از گفتوگویش اظهار کرد: باید گفت آن وعدههای شب ماه رمضان نیز نتوانست تحقق جدی پیدا کند. دبیرکل حزب کارگزاران در پاسخ به این سوال که ارتباط حزب با سایر گروههای اصلاحطلب به ویژه مشارکت که برخی از عناصر افراطی و تندروی آن عامل تخریبها بودند به چه شکل در آمد؟ گفت: ارتباط ما با مجموعه احزاب طرفدار آقای خاتمی همواره نگاه انتقادی و اصلاحی بوده است. به نظر ما مشارکت و بسیاری دوستان همراه آنها از نیروهای انقلابی، دلسوز و با احساس مسؤولیت برای اصلاح امور کشور هستند ولی بایستی نگاهها و تحلیلهای واقعگرایانه در ارتباط با شرایط کشور در همه حرکتها و فعالیتها بویژه سیاسی آنها حاکم شود. کرباسچی پس از آنکه حزب کارگزاران را عامل واقعبینی گروههای تندروی اصلاحطلب خواند از استراتژی انتخاباتی حزب مشارکت و سازمان مجاهدین در انتخابات نهمین دوره ریاستجمهوری که معین را در برابر هاشمیرفسنجانی مطرح کردند انتقاد کرد و یادآور شد: به دلیل موضعگیری نیروهای افراطی اصلاحطلب در مقابل آقای هاشمی که بخشی از آن به گذشته مربوط میشد و بخشی که به انگیزههای شخصی افراد بازمیگشت اتفاقی که میبایست نیفتاد و همین که این افراد در مقابل آقای هاشمی، آقای معین رامطرح کردند کار انتخابات را پیچیده کرد. هر چند ریشه اختلاف کارگزاران با اطرافیان خاتمی بویژه اعضای حزب مشارکت به نحوه مدیریت آنان بعد از دومخرداد سال 76 و استراتژی انتخاباتی آنان بعد از این تاریخ بویژه نوع رفتار حامیان خاتمی با هاشمیرفسنجانی در انتخابات مجلس ششم
بازمیگردد اما انتخاباتریاست جمهوری دهم بهانهای شده است برای ادامه این اختلافها که بعضا در پایینترین سطح خود به جنجالهای حزبی بدل میشود. پس از آنکه کرباسچی صراحتا از نبود بینش و تجربه حامیان خاتمی سخن گفت و آنان را به بیبرنامگی متهم کرد اینبار نوبت سعید حجاریان بود که در مقام تمسخر کارگزاران درآید. حجاریان در گفتوگو با ارگان رسانهای کارگزاران در پاسخ به این سؤال که «آقای هاشمی به تازگی گفتهاند این جریان برخلاف میل من به وجود آمده» در جواب معناداری گفت: شما باید به حرفهای گذشته برگردید، به نظر من حرفهای آن موقع درست است. این عضو شورای مرکزی حزب مشارکت در ادامه با بیان اینکه حزب کارگزاران در ابتدا پایگاه اجتماعی نداشت، در صحبتی طنزگونه گفت: یادم است زمان انتخابات که میشد (اعضای حزب کارگزاران) حتی برای چسباندن پوسترها میرفتند کارگر استخدام میکردند در حالی که احزاب دیگر چنین کاری نمیکردند چون جوان دارند و از طریق پخش جوانان یا کارگران چنین نیازهایی را بر طرف میکنند. کارگزاران آن موقع برای انجام کارهای اجرایی خود مقداری از خانه کارگر کمک میگرفت و مقداری هم خودش کارگر استخدام میکرد. وی در ادامه با اشاره به بیبرنامگی و چند صدایی در حزب کارگزاران گفت: در حزب کارگزاران دیدگاههای مختلف نسبت به انتخابات ریاستجمهوری وجود دارد. بعضیها مانند محمد هاشمی میگویند کاندیدای حزبی معرفی کنیم و خود را نامزد کارگزاران معرفی میکنند. چند وقت پیش آقای مرعشی گفت به سراغ آقای ناطق نوری برویم. آقای عطریانفر هم میگوید حزب سراغ آقای خاتمی میرود. حجاریان تاکید کرد:در کارگزاران افتراق زیاد است. انگار افراد با یکدیگر کمتر گفتوگو میکنند و گفتوگوی درون حزبی کم است. نمیدانم آنجا جلسات دفتر سیاسی تشکیل و بحث میشود و بعد توصیه میکنند که اعضای این حزب مقداری کار را جدیتر بگیرند. با این حال تاکید کارگزاران روی افراد اعتدالگرا و در عین حال تاکید مشارکت روی خاتمی را نباید عجیب قلمداد کرد چون نتیجه طبیعی ترجیح منافع حزبی و تاکید صرف روی آن چیزی جز اختلاف دیدگاهها
نخواهد بود.