اندی ميتن: کمتر از 40 سال است که جنگ‌های هواداران در آفریقای‌جنوبی بزرگ‌ترین سهم را در کل جهان به خود اختصاص داده و بیشترین خشونت و حماقت‌ها در آنجا دیده می‌شود؛ جایی که نشانی از دوستی و رفاقت را نمی‌توان یافت. چندی قبل برای تماشای داربی «کایزر چیفز» و «اورلاندو پیراتز» به قاره سیاه سفر کرده بودم. قبل از شروع این دیدار وحشتی عظیم سراسر وجودم را گرفته بود. البته این مساله که ذهنیت من تصویری منفی برای خودش ترسیم می‌کرد به چند سال قبل برمی‌گردد ولی درست در زمان آغاز این دیدار و پس از آن آرامشی تمام وجودم را فراگرفت و از این مساله که سران فیفا این کشور را برای میزبانی جام‌جهانی 2010 انتخاب کرده‌اند کمی خیالم راحت شد، ولی باید از ابتدا و خاطره قبلی‌ام شروع کنم، باید به سال 2001 نقب بزنم؛ زمانی که فاجعه ژوهانسبورگ اذهان عمومی را مخدوش کرد. یادم می‌آید در آن وقت یکی از هواداران با موهای بلند روی سقف یکی از ماشین‌ها ایستاده بود و دائم فریاد می‌زد کسی جلو نیاید. او حالت عادی نداشت و با اینکه پلیس به زانویش شلیک کرده بود ولی کماکان به همراه چند نفر دیگر اغتشاش می‌کرد. صحنه وحشتناکی جلوی در مخصوص بلیتفروشی در حال شکل گرفتن بود، خدای من! طرفداران دو تیم چیفز و اورلاندو به سمت گیت بلیتفروشی حمله کردند و کنترل آن قسمت از دست نیروهای امنیتی خارج شده بود. تمام اینها خاطراتی است که در لابی هتل با خودم مرور می‌کنم؛ فاجعه‌ای که در آفریقای‌جنوبی رخ داد و در آن سال 43 نفر در الیس‌پارک کشته شدند و حالا تصور می‌کردم که شاید دوباره این اتفاق بیفتد، اما تنها چیزی که باعث شد تا مرا به کشور زیبای آفریقای جنوبی بکشاند دو دلیل عمده بود، اول اینکه می‌خواستم مطمئن شوم اینجا از لحاظ امنیتی به شرایط ایده‌آل رسیده و برای برگزاری جام‌جهانی مکان امنی است و از سوی دیگر علاقه‌مند بودم تا دیدار این دو تیم را از نزدیک تماشا کنم. قبل از سفر با مسؤول رسیدگی به مسائل امنیتی و حفاظتی آفریقای‌جنوبی صحبت کردم، او این اطمینان را به من داد که نیروهای پلیس هرگونه اغتشاشی را مهار کرده‌اند و برخورد شدیدی با خاطیان خواهد شد. خب، می‌دانیم که فوتبال در آفریقای‌جنوبی حتی از ورزش‌هایی مانند راگبی (که حدود چهارمیلیون طرفدار دارد) از اهمیت بالاتری نزد بومی‌ها و طرفداران برخوردار است و اگر بخواهیم کمی در این باره ریز شویم رقابت بین تیم‌های چیفز و پیراتز تقریبا از محبوب‌ترین داربی‌های آفریقای‌جنوبی به حساب می‌آید. من به همراه عکاس مجله به سمت ورزشگاه حرکت کردیم ولی انگار حق با مسؤول امنیتی بود! همه چیز تغییر کرده، واقعا باورم نمی‌شد که طرفداران خشمگین اینگونه آرام شده باشند! تنها چیزی که در این میان عوض نشده بود، ظاهر هواداران عجیب و غریب آفریقایی بود، آنها با حمل کردن ادوات و وسایلی که هیچ شباهتی به طرفداران فوتبال ندارد برای تماشای این دیدار آمده بودند. حالا با خیال راحت روی صندلی جایگاه خبرنگاران می‌نشینم و به صدای موزیک آفریقایی که قبل از بازی نواخته می‌شود گوش می‌کنم. اینجا همه چیز تغییر کرده و تو مجبور نیستی دیوانه‌باشی و به نظرم می‌رسد با خیال راحت برای تماشای دیدارهای جام‌جهانی به این کشور سفر می‌کنم.
منبع: Four FourTwo