محمد صابری:
پیش از این و در آستانه فصل جدید اکران سینماها، گفتوگویی مفصل با کارگردان فیلم «دلشکسته»، علی روئینتن سامان دادیم تا در زمان اکران فیلم منتشر کنیم.
اما تبلیغات میدانی فیلم در آرشیو ماند، تیزرهای تلویزیونی در ممیزیهای پخش صدا و سیما گرفتار شد، نهاد سرمایهگذار نسخه نهایی فیلم را بدون اطلاع کارگردان با تغییرات روانه اکران کرد و حاشیهها چنان دامنگیر متن فیلم شد که تنها چند روز پس از آغاز اکران، روئینتن در تماس با تحریریه خواست مصاحبهاش چاپ نشود و گفتههایش درباره «دلشکسته» فعلا مکتوم بماند. کارگردان «دلشکسته» در توضیح این «سکوت» به این چند خط بسنده کرد:
بسمالله النور
وقتی نور بر پرده نقرهای میافتد، تصاویری بر آن حک میشود که جان و دل را روشن میکند. این نور چنان بر دل تاریک من حقیر، تابید تا فیلم بسازم و با همراهی هنرمندان ارزنده سینما و دیگر همراهانم، تاریکی را روسیاه کنم. اما اینک به پاس بیحرمتیها، ناجوانمردیها، نابلدیها و... بگذریم! «دلشکسته» هشداری بود که «ره» گم نشود، اما کسانی «خود» گم کردند و بخت من هم اینگونه رقم خورده است، همیشه کسانی هستند که میخرند و میفروشند، حتی «دین» میخرند و «ایمان» میفروشند ولی من نه توان خرید دارم نه متاعی برای فروش. اما دلم روشن است که به همت مردم و استقبالشان از فیلم زمستان میرود و روسیاهی بر زغال میماند. «دلشکسته» صاحب دیگری دارد و واگذارشان میکنم به هم او. به اعتراض این کسان (ناکسان) که ارزان و راحت نامادری فیلم «دلشکسته» شدهاند، سکوت اختیار میکنم، سکوت، سکوت و... از خدا میخواهم طاقتم طاق نشود تا زبان بگشایم!
علی روئینتن