شنبه شب بسیاری از هنرمندان و هنردوستان گرد هم جمع شدند تا در سالروز خاموشی ساز استاد پرویز مشکاتیان یاد او را گرامی دارند. آن شب تالار وحدت میزبان چهرههایی چون آوا و آیین مشکاتیان، محمدرضا درویشی، محمد سریر، محمدرضا شفیعی‌کدکنی، عباس سجادی، شهرام ناظری و چهرههایی دیگر از هنرمندان موسیقی و ادبیات بود. در ابتدای این مراسم محمد سریر، رئیس هیات مدیره خانه موسیقی گفت: سکوت نغمه‌ها و آهنگ‌های پرویز مشکاتیان در لابه‌لای حافظه تاریخی ما مانده و خواهد ماند. به نظرم مشکاتیان در زمان سکوتش بیشتر دیده می‌شد. او یک تنظیم‌کننده، مدرس، نوازنده و آهنگساز بود که ساز زدن وی و آهنگ‌هایش خمودگی در موسیقی ایران را در زمان خود از بین برد. وی با اشاره به برگزاری جایزه مشکاتیان در جشن خانه موسیقی ادامه داد: در یازدهمین جشن خانه موسیقی 2 جایزه در زمینه آثار ضربی و سنتورنوازی برگزار خواهد شد. بعد از صحبت‌های سریر، رامین صفایی نوازنده سنتور، جمشید صفرزاده تندر و کامران یعقوبی نوازنده تنبک به اجرای قطعاتی پرداختند. در ادامه این مراسم محمدرضا درویشی، آهنگساز گفت: یک سال از رفتن پرویز مشکاتیان می‌گذرد اما نه‌تنها این رفتن را نتوانسته‌ایم باور کنیم بلکه همیشه صدای ساز وی در گوش‌هایمان است. به اعتبار 36 سال دوستی با پرویز مشکاتیان شاهد سلوک روحی و معنوی وی بودم. وی با بیان اینکه مشکاتیان نمرده و زنده است، بیان داشت: پرویز یک موسیقیدان منحصر به فرد در موسیقی ایران است. دوره اول زندگی مشکاتیان تا 18 سالگی در نیشابور گذشت و زیرنظر پدر تجربه مختلف نواختن سازهایی مانند سنتور، دف، تنبک و ویولن را آموخت و در این برهه سازی نبود که به دست پرویز برسد و بتواند از دست وی خلاصی یابد. در این دوره پایه‌گذاری موسیقی در روح و جسم مشکاتیان انجام شد اما این دوره ناقص ماند، تا اینکه پرویز مشکاتیان در سال 53 در کنکور دانشگاه تهران برای رشته موسیقی قبول شد. وی ادامه داد: با ورود پرویز به دانشگاه تهران و آشنایی وی با نورعلی‌خان برومند و داریوش صفوت فصل جدیدی در زندگی مشکاتیان رخ داد.
وی نخستین کسی بود که در ترم دوم دانشگاه به مرکز حفظ و اشاعه موسیقی دعوت شد که این منجر به دیدن آخرین نسل از راویان این موسیقی شد و همین امر موجب شد مردم و محافل موسیقی وی را به عنوان یک چهره بشناسند. درویشی با اشاره به بخش دوم زندگی مشکاتیان ادامه داد: تشکیل گروه عارف یک سال قبل از انقلاب زیرنظر هوشنگ ابتهاج از دیگر کارهای شاخص مشکاتیان بود. این پژوهشگر موسیقی افزود: مشکاتیان 10 سال آخر عمر خود را در سکوت گذراند. وی از معدود نوازنده‌هایی بود که شعر فارسی را خوب می‌دانست. همچنین وی از جمله آهنگسازانی بوده که آهنگ‌هایش در 20 سالگی از رادیو پخش شد. درویشی در پایان صحبت‌های خود خاطرنشان کرد: همه ابعاد زندگی مشکاتیان خیلی زود روی داد و مرگش هم زودهنگام رخ داد. معتقدم پرویز دین خود را نسبت به موسیقی و فرهنگ سرزمین مادری‌اش ادا کرد. بعد از صحبت‌های درویشی، بهداد بابایی خواهرزاده پرویز مشکاتیان و شروین مهاجر به دونوازی سه‌تار و کمانچه پرداختند و سپس آوا مشکاتیان گفت: از جمع به خاطر حضور در مراسم بزرگداشت پدر تشکر می‌کنم. به گزارش فارس، در پایان این مراسم همایون شجریان به همراه آیین مشکاتیان نوازنده تنبک و سیامک آقایی نوازنده سنتور به اجرای 2 قطعه پرداخت.