اوايل اين‌ماه، وقتي كه ديگو مارادونا ـ سرمربي جديد تيم ملي آرژانتين ـ در محل تمرين تيم منچستريونايتد حاضر شد تا از نحوه تمرين كارلوس ته‌وز از نزديك ديدن كند، پيراهن امضا شده‌اش را به ريو فرديناند هديه كرد تا شايد بهترين هديه تولد 30 سالگي را به او داده باشد و فرديناند مي‌تواند اين پيراهن را به مجموعه كلكسيوني كه از افتخاراتش داشته اضافه كند. افتخاراتي كه كم نيستند، چراكه فقط در سال 2008 فرديناند به همراه منچستر دو جام فوق‌العاده را به‌خانه برده؛ ليگ‌برتر انگليس و ليگ قهرمانان اروپا. و حالا اين اميد را دارد كه قهرماني مسابقات جام باشگاه‌هاي جهان را هم تا پايان سال به اين عناوين اضافه كند.
ريو، مي‌تواني لحظه‌اي را كه الكس فرگوسن از تو خواست كاپيتان منچستريونايتد در فينال ليگ قهرمانان اروپا باشي را به ياد بياوري؟
او كارخاصي براي اعلام اين مساله نكرد؛ فقط اسم بازيكنان اصلي را خواند و البته چون گري نويل و رايان گيگز بازي نمي‌كردند، من كاپيتان تيم شدم. به همين سادگي! ولي جالب اینکه من قبل از اینکه بازي را ببريم اصلا به اهميت اینکه جام قهرماني را بالاي سر ببرم فكر نكرده بودم تا اینکه بعد از بازي كسي سمت من آمد و به من گفت: «بايد تيم را به بالاي سكو ببري.» تازه آن‌موقع بود كه متوجه اهميت موضوع شدم. واقعا لحظه هيجان‌انگيزي بود، هيچ لحظه به اين سنگيني در طول دوران بازي‌ام نداشته‌ام.
آيا كاپيتان بودن نحوه بازي‌ات را عوض مي‌كند؟
درحقيقت نه، البته مسؤوليت خيلي بيشتر مي‌شود. ولي اگر گرفتن بازوبند كاپيتاني روي بازي‌ات تاثير بگذارد، موجب مي‌شود عملكردي كه به خاطر آن به كاپيتاني رسيده‌اي را از دست بدهي. اگر تو شايسته اين بودي كه بازوبند كاپيتاني را به دست ببندي، به خاطر اين بوده كه مربي فكر كرده مي‌تواني به عنوان رهبر درون زمين بازي كني، پس بهتر است كه به همان شيوه‌اي كه بازي مي‌كردي ادامه بدهي.
كار تو بايد در منچستر و تيم ملي انگليس راحت‌تر باشد، چون در تيمي بازي مي‌كني كه پر از بازيكناني است كه هركدام خصوصيات يك رهبر درون تيم را دارند.
درست است، چون اين بازيكنان اشتياق و عطش بردن دارند. بازيكنان منچستر خيلي درون زمين باهم صحبت مي‌كنند و انگليس نيز كم‌كم به اين حالت درآمده است، من فكر مي‌كنم اين يكي از لازمه‌هاي يك تيم موفق است.
البته تو در بازي فينال جام را به همراه رايان گيگز بالاي سر بردي كه پنالتي پيروزي بخش منچستر را به ثمر رساند، ولي اگر پنالتي‌ها ادامه داشت، چه كسي بايد ضربه بعدي را مي‌زد؟
من! در همه لحظه‌ها به اين موضوع تمركز كرده بودم كه توپ را مي‌خواهم كجا بزنم و اين سناريو را چند بار در ذهنم تكرار كردم. ولي در آخر لازم نشد اين سناريو را اجرا كنم. خيلي نگران بودم، ولي خيلي هم از ادوين فن‌درسار ممنون بودم كه پنالتي آخر را گرفت.
به بازي جام جهاني در ژاپن اشاره كردي. ماه آينده براي جام باشگاه‌هاي جهان دوباره به ژاپن مي‌روي، چه خاطره‌اي در ذهنت تداعي مي‌شود؟
من عاشق رفتن به ژاپن هستم. مردم خيلي متفاوتي دارد كه خيلي مشتاق فوتبال هستند و استاديوم‌هاي عالي با تجهيزاتي فوق‌العاده دارد. من همراه با انگليس در جام جهاني 2002 بازي‌هاي خيلي خوبي در آنجا انجام دادم و به خاطر بازي‌هاي خوبم در آن جام بود كه توانستم قراردادم با منچستر را امضا كنم.
بهترين خاطره‌ات از جام جهاني 2002 چه بود؟
گلي كه در مقابل دانمارك به ثمر رساندم. ما بازي خيلي خوبي انجام داديم و لحظه زدن نخستین گل ملي‌ام در جام جهاني واقعا فوق‌العاده بود.
شش سال بعد دوباره براي مسابقات بهترين باشگاه‌هاي جهان مسافر ژاپن هستي؛ آيا سال 2008 بهترين سال ورزشي عمر تو بوده؟
از لحاظ موفقيت قطعا اين‌طور بوده، سالي كه هم در ليگ برتر قهرمان شديم و هم ليگ قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا را به خانه برديم. اگر يك جام ديگر هم به افتخاراتمان اضافه كنيم كه عالي مي‌شود. ما خيلي تشنه بردن اين جام هستيم و من خيلي اميدوارم كه اين موفقيت را به دست بياوريم.
از ديگر تيم‌هاي حاضر در تورنمنت چه شناختي داري؟
چيز خيلي زيادي نمي‌دانم، ولي مربيان دارند روي اين تيم‌ها كار مي‌كنند. تا وقتي كه راهي اين مسابقات شويم، كاملا از همه لحاظ آماده خواهيم بود.
فكر مي‌كني از وقتي به منچستر آمده‌اي چه‌قدر پيشرفت داشته‌اي؟
اگر بخواهم صادقانه بگويم، فكر مي‌كنم اين پيشرفت آهسته و پيوسته بوده است. در فصل اول حضورم ليگ را برديم، ولي من فكر نمي‌كردم عنصري كليدي از تيم بوده باشم. هرچند در همه بازي ها حاضر بودم، ولي خيلي احساس مسؤوليتي نداشتم و فقط بين بقيه بازيكن‌ها وظيفه‌ام را انجام مي‌دادم. فكر مي‌كنم از آن موقع به بعد هرسال در اين زمينه پيشرفت كرده‌ام.
تو بازي‌ات را به عنوان يك هافبك شروع كردي. چقدر سخت بود كه مجبور شدي به عقب و خط دفاعي بروي؟
خيلي هم سخت نبود؛ وقتي 14 يا 15 ساله بودم، مربي‌ام از من خواست در مركز خط دفاعي بازي كنم، من هم اين‌كار را كردم و از آن‌روز به بعد به پشت‌سرم نگاه نكرده‌ام. وقتي جوان‌تر بودم گاهي به خط مياني هم مي‌رفتم و حتي براي گلزني به خط حمله اضافه مي‌شدم، ولي حالا ديگر نه !
هرچند به نظر مي‌رسد الان تعداد گلزني‌هايت بيشتر شده؛ اين را به‌خاطر چه مي‌داني؟
در گذشته وقتي براي ضربات ايستگاهي جلو مي‌رفتم، فقط منتظر بودم ببينم چه اتفاقي مي‌افتد. ولي الان با تمركز بيشتري جلو مي‌روم. مي‌دانم كجا مي‌روم و به كدام طرف حركت مي‌كنم و اين باعث شده كه مي‌توانم خطرناك‌تر از قبل باشم.
قهرمان مورد علاقه‌ات در زمين فوتبال يا بيرون از زمين كيست؟
در داخل زمين‌هاي ورزشي بايد بگويم قهرمان من «راجر فدرر» است، به‌خاطر اینکه دنياي تنيس را با صبر، تمركز و شيوه بازي‌اش به تسخير خود درآورده است و واقعا قابل ستايش است. به عنوان يك ورزشكار مي‌دانم چه فشاري را تحمل مي‌كند و درخارج از زمين‌هاي ورزشي هم بايد به نلسون ماندلا اشاره كنم به‌خاطر همه‌چيزهايي كه به دست آورده است. او تمام زندگي خودش را وقف مردم كشورش كرده است.
جام جهاني بعدي در كشور ماندلا برگزار مي‌شود؛ چقدر براي بازي كردن در اين جام اشتياق داري؟
واقعا فوق‌العاده خواهد بود اگر نلسون ماندلا جام قهرماني را به ما بدهد. هيچ كسي در دنيا بهتر از او براي اين كار سراغ ندارم و اين چيزي است كه بايد براي به‌دست آوردنش تلاش كرد، هرچند كه راه سختي در پيش است.
منبع: fifa.com
ترجمه: ماني فرهنگ