دنیای امروز، استرس‌های مختلفی دارد که بعضی از این استرس‌ها مختص محیط کار است. نزاع با یک همکار، محروم شدن از پاداش، دیر رسیدن به سر کار و فشار هیات مدیره یا رؤسای سازمان به مدیر را می‌توان نمونه‌هایی از استرس‌های محیط کار نامید. مدیران برای اینکه بهداشت روانی محیط کار را تأمین کنند باید با مفاهیم اساسی بهداشت روانی آشنا شوند. مدیران باید توجه داشته باشند که مدیریت اثر بخش نیز بدون توجه و اعتماد به سلامت روانی کارکنان حاصل نمی‌شود و برای رسیدن به این مهم باید اصول بهداشت روانی در سازمان را رعایت کنند. بعضی از این اصول عبارتند از: ایجاد جو صمیمیت، همدلی، صداقت، همکاری و احترام متقابل در میان کارکنان سازمان، پرهیز از اعمال روش‌های مبتنی بر زور و اجبار در محیط سازمان، شناسایی استعدادهای بالقوه کارکنان تحت نظارت سازمان و فراهم ساختن رشد و شکوفایی این استعداد در حد توان و امکانات سازمان و پرهیز از قضاوت‌های کورکورانه و مبتنی بر پیشداوری درباره کار و رفتار کارکنان سازمان.
استرس و نگرانی‌های افراد نسبت به کار، خانواده و نگرانی‌های مادران کارمند نسبت به وضع کودکان خود، وضع اقتصادی، انتظارات سازمان از کارمندان و... همگی سبب میشود که فرد از لحظه بیداری بامداد تا هنگام آرمیدن شامگاه همواره دچار هیجان‌ها، تنش‌ها، نگرانی‌ها و امیدهای گوناگونی باشد که گاه با ظرفیت بدنی، عصبی و روانی وی متناسب نیست و افراد و سازمان را دچار مشکل می‌کند. اگر سازمان به سطح تولید مناسب برسد اما کارکنان سازمان افرادی عصبی، افسرده، ناراحت و پرخاشگر و در انتظار فرصتی باشند تا پریشانی‌های روانی خود را با کم‌کاری، ترور شخصیت یکدیگر، غیبت، شایعه پراکنی و ایجاد سوانح و حوادث و به شیوه‌ای مخرب نشان دهند در این صورت آیا می‌توان چنین جامعه‌ای را سالم یا موفق دانست؟ شکی نیست که پاسخ به این سؤال منفی است بنابراین می‌توان گفت، نقش و وظیفه دیگر هر مدیر لایق، دورنگر و کاردان تأمین بهداشت روانی کارکنان سازمان است. بهداشت روانی به سه قسمت تقسیم میشود: نگرشهای مربوط به خود، نگرشهای مربوط به دیگران و نگرشهای مربوط به زندگی. نشانه‌هایی وجود دارد که ما را از دشواری‌های روانی، به‌ویژه در خود فرو رفتن، پرخاشگری، خودمداری، بی‌اعتمادی شدید، احساس ناتوانی و وابستگی مطلع سازد. ضمن اینکه برای داشتن بهداشت روانی خوب شرایطی وجود دارد که عبارتند از: روبه‌روشدن با واقعیت، کم توقع بودن، دشمنی نکردن با دیگران و کمک‌رسانی به مردم. بهداشت روانی در محیط کار یعنی مقاومت در مقابل پیدایش پریشانی‌های روانی و اختلالات رفتاری در کارکنان سازمان و سالم‌سازی فضای روانی کار به نحوی که هدف‌های چندگانه زیر تأمین شود:
هیچیک از کارکنان سازمان به دلیل عوامل موجود در سازمان گرفتار اختلال روانی نشوند و هر یک از کارکنان از اینکه در سازمان محل کار خود به فعالیت اشتغال دارند احساس رضایت کنند.
اصول بهداشت روانی در سازمان:
ایجاد شرایطی که کارکنان سازمان با اعتقاد قلبی و با صمیمیت برای خود و همکاران خویش احترام قائل باشند، پرهیز از اعمال روش‌های مبتنی بر زور و اجبار در محیط کار، شناسایی استعدادهای بالقوه کارکنان تحت نظارت و سپس فراهم ساختن شرایط لازم برای رشد و شکوفایی این استعداد توسط مدیر سازمان، شناسایی دلایل واقعی کم‌کاری، غیبت از کار، بی‌حوصلگی و بی‌علاقگی به کار، کم توجهی و بی‌دقتی به کارکنان از سوی مدیر و پرهیز از قضاوت‌های کورکورانه و مبتنی بر پیشداوری نسبت به اساس رفتار انسان، آشنا ساختن کارکنان با واقعیت‌های محیط کار و حذف آن دسته از معیارها و عوامل سازمانی که از لحاظ اخلاقی، انسانی و فرهنگ سازمانی صحیح تلقی نمی‌شود. بنابراین مدیران باید تلاش کنند تا محیط کار برای کارکنان اضطراب‌آور نباشد و کارمندان احساس امنیت شغلی کنند و با شادی و نشاط و شوق و انگیزه به دور از هرگونه خشم و درگیری بیهوده به وظایف خود عمل کنند.