ثمانه اکوان:
زمانی که اتفاقات مهم ملی به تیتر یک خبرگزاریها و رسانهها تبدیل میشود، نمایندگان مجلس نیز به تبع وظیفه نمایندگی خود از جانب گروههای مختلف مردمی نسبت به این وقایع واکنش نشان میدهند و در بیانیههایی به اظهارنظرات خود در رابطه با مسائل مهم کشور میپردازند.
بیانیههای مجلس شورای اسلامی درباره مسائل مختلف از جایی اهمیت مییابد که نشاندهنده نظر نمایندگان مردم در خانه ملت و همراهی یا انتقادشان نسبت به مسائل مختلف روز کشور است. اگر تاکنون نمایندگان هر کدام به مناسبتهای مختلف به بیان نظراتشان میپرداختند اما به وجود آمدن برخی مسائل در خانه ملت موجب شد، برخی به دنبال ایجاد راهکاری خاص برای صدور بیانیه در مجلس باشند و راههای صدور بیانیه در مجلس را محدود سازند. برخی نمایندگان نیز به دنبال ارائه طرحی به مجلس برای تغییر آییننامه داخلی مجلس بودند که از این پس نمایندگان نتوانند با امضا گرفتن از همکارانشان نامهها و بیانیههای امضا شده توسط خود و گروهی از همکارانشان را به عنوان بیانیه به رسانههای گروهی بدهند اما این طرح با وجود سر و صدایی که در روزهای اول در مجلس به پا کرد، این روزها به کلی از یاد نمایندگان رفته است. با این وجود مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی روز گذشته در اظهار نظری اعلام کرد که تصویب بیانیهها در مجلس میتواند راهکاری جهت تقویت و گسترش میزان تأثیرگذاری آنها، بویژه در موضوعات ناظر بر دولت و دستگاههای اجرایی در راستای اعمال نظارت سیاسی مجلس بر دولت باشد. این مرکز در نتیجهگیری خود از این کار کارشناسی اعلام کرده است: شیوه پیشنهادی صدور بیانیهها در مجلس شورای اسلامی در عین حفظ حد نصابی قابل توجه برای صدور بیانیه، جهت ممانعت از پیشنهاد بیانیههای غیرضروری و غیرمهم، صدور بیانیهها را تا حدودی تسهیل و تسریع کرده که این مساله با اهداف و کارویژههای بیانیهها همخوانی بیشتری دارد.
اما مرکز پژوهشها و برخی نمایندگان مجلس که چنین طرحی را پیشنهاد کردهاند، از چه زمانی به فکر دستهبندی و قانونمند کردن صدور بیانیه در مجلس افتادهاند؟
ایده تصویب بیانیهها در مجلس از زمانی شکل گرفت که عدهای از نمایندگان در نامهای به رئیس قوه قضائیه خواستار محاکمه سران اصلی فتنه بعد از انتخابات شدند و بعد از چندی به دلیل مشاهده بیتحرکی قوه قضائیه در این باره و در عین حال برگزاری دادگاههای رسانههای ارزشی و افشا کننده ماهیت فتنه با شکایت سران فتنه، بیانیهای را با 175 امضا به هیات رئیسه مجلس داده و رسانهای کردند که در آن از قوه قضائیه انتقاد شده بود. این نمایندگان بعد از مدتی مراسمی تشکیل دادند و از رسانههای افشا کننده چهره فتنهگران تقدیر کرده و در همان مراسم نیز انتقاد خود به قوه قضائیه را نیز بیان کردند اما فردای همان روز که این بیانیه در مجلس منتشر شد و قاضیالقضات این مساله را دخالت نمایندگان در کارهای قضایی عنوان کرد، رئیس مجلس شورای اسلامی نیز در لحنی انتقادی از رسانهای شدن این بیانیه و 175 نماینده امضاکننده آن انتقاد کرد. اعلام تصمیم هیات رئیسه برای برخورد با این نوع بیانیهها در جلسه آن روز مجلس با واکنش نمایندگان مواجه شده و بسیاری این کار مجلس را مخالف قانون اساسی و حق نمایندگان در اظهارنظر درباره مسائل کشور دانستند. هماکنون چند ماه از این مساله میگذرد و مرکز پژوهشهای مجلس نیز همگام با هیات رئیسه خواستار محدود شدن نمایندگان در صدور بیانیه شده است و با این وجود هنوز معلوم نیست این طرح با چه سرنوشتی روبهرو خواهد شد.