بدون تردید این بهترین نمایش پرسپولیس از زمان حضور افشین پیروانی در این تیم بود. درست شبیه مجموعه‌ای بودند که چاره‌ای نداشتند جز پیروزی. در غیاب نیکبخت این بار کریم باقری در همان پستی قرار گرفت که در زمان قطبی در آنجا بهترین مهره قرمزها به حساب می‌آمد. البته این تنها تغییر میهمان نبود چرا که در خط دفاعی و هافبک هم جابه جایی‌های پرتعدادی نسبت به مصاف قبل صورت گرفته بود. با این وجود مهم‌ترین تغییر قرمزها به تغییر روش آنها منوط می‌شد؛ پاس‌های بلند و «تودر» به قصد فرار توره، مهم‌ترین تاکتیک پیروانی بود که این روش خیلی زود جواب داد؛ فقط هشت دقیقه از آغاز بازي گذشته بود که پاس بلند علی کریمی به توره رسید و مهاجم سنگالی پرسپولیس در مصافی تک به تک علی نظرمحمدی را مغلوب ضربه ساده‌اش کرد. بعد از این گل تا گل تساوی آلوز، میهمان بهترین فرصت را در اختیار داشت تا کار را در همان نیمه نخست تمام کند اما دو دلیل خیلی مهم باعث عقیم ماندن این خواسته شد؛ 1- بی‌دقتی در ضربات نهایی 2- نادیده گرفتن خطای پنالتی روی ابراهیم توره. در این فاصله بیست و اندی دقیقه‌ای، شاگردان پیروانی بنا به همین دو دلیل نتوانستند به گل‌های بعدی خود برسند. توره، باقری و کریمی به ترتیب موقعیت‌های متوالی را از دست دادند و هدایت‌الله ممبینی در صورتی که می‌توانست خطای مدافع داماش را روی مهاجم پرسپولیس اعلام کند، رای به ادامه بازی داد. سرانجام بعد از طی کردن چنین فضایی،آدریانو آلوز گل تساوی‌بخش را به ثمر رساند؛ دفع اشتباه سپهر حیدری که بعد از مدت‌ها فرصت خودنمایی در ترکیب اصلی را پیدا کرده بود، توپ را مقابل پای مهاجم برزیلی داماش انداخت تا آلوز با شوتی مهارنشدنی کار را به تساوی بکشاند. این گل، آب سردی بود بر پیکره پرسپولیس که تا آن لحظه کنترل توپ و میدان را به صورت محسوسی در دست داشت اما آنها هیچ‌گاه از موقعیت‌های پر تعداد خود بهره نبردند تا پایان نیمه نخست با نتیجه یک بر یک به پایان برسد. نیمه دوم با همان ریتم 45 دقیقه نخست آغاز شد. میزبان برای فرار از قعر جدول احتیاج مبرمی به سه امتیاز این مصاف داشت اما نوع فوتبال آنها هیچ آدرسی از این خواسته را نمی‌داد. با این وجود فشار میهمان تمامی نداشت تا هنگامی که باقری با شوتی سرکش و غیرقابل مهار برای مرتبه دوم دروازه داماش را گشود. در20 دقیقه انتهایی یک صحنه مشکوک دیگر در 18 قدم پرسپولیس حادث شد اما ممبینی باز هم پنالتی تشخیص نداد تا هر دو تیم یک پنالتی از داور مسابقه طلبکار شوند البته این نظر هوشنگ نصیرزاده است که در خاتمه این مصاف آن را اعلام کرد. داماش در دقیقه 4+90 بهترین موقعیت خود را به دست آورد که فرانک آتسو توپ را از روی خط دروازه برگرداند تا بهترین سوغات پرسپولیس در آستانه داربی از رشت آورده شود؛ کسب سه امتیاز و روحیه مناسب برای رو در رویی با استقلال صدرنشین.
اما دومين بازي مهم هفته بيست‌و‌پنجم را راه‌آهن و استقلال برگزار كردند. راه‌آهن تا پیش از این یک تیم ویژه برای استقلال بود؛ مجموعه‌ای که اکثرا مقابل آبی‌ها خوب بازی می‌کرد اما به‌رغم این برتری همواره چهره یک بازنده را داشت، ولی شامگاه روز گذشته فصل جدیدی در مصاف‌های این دو تیم گشوده شد؛ شاگردان امیر قلعه‌نویی باز هم پنجه دیگری بر صورت لیگ برتر کشیدند. چه کسی تصور چنین نتیجه‌ای را می‌کرد؟ زدن پنج گل زمانی ارزش و اعتبار خود را نشان می‌دهد که بدانید راه‌آهن تا قبل از آغاز این نبرد، برای نخستین بار در طول تاریخ لیگ برتر، سه مصاف متوالی را با پیروزی پشت سر گذاشته بود و از سوی دیگر، محمود یاوری آنقدر تجربه داشت که بداند فرمول متوقف کردن صدرنشین چیست. اما تمام این داشته‌ها زمانی رنگ باخت که استقلال در دقیقه 10 به وسیله کاظمی به گل رسید و همچنان تیم برتر میدان بود.
تنها این اشتباه باور نکردنی طالب‌لو بود که برای دقایقی ورزشگاه را در بهت فرو برد؛ مجتبی زارعی توپ را از میان پاهای دروازه‌بان استقلال ربود و دروازه بدون سنگربان را فتح کرد. تمام خوشبختی لكوموتیو‌رانان به همان
دقایق گل تساوی خلاصه می‌شد چرا که آرش برهانی از روی نقطه پنالتی و در توپ برگشتی توانست مجددا رگه‌های آبی جام هشتم را پر‌رنگ‌تر کند. قلعه‌نویی نه از مصدومیت ستاره‌هایش هراس داشت و نه از سه‌اخطاره شدن آنها در آستانه داربی می‌ترسید، همین شهامت سر‌مربی کافی بود تا آنها آتش‌بازی خود را در نیمه دوم با سه گل دیگر ادامه دهند؛ مجتبی جباری، سیاوش اکبرپور و مجددا برهانی برای سه بار متوالی دروازه حسین آشنا را گشودند تا باز هم یک برد پر‌گل دیگر در کارنامه بهترین تیم لیگ هشتم ثبت شود. باری برای آنها کف بزنید، صدرنشین قهرمانانه پا به آوردگاه داربی گذاشت و این یعنی بهترین هدیه برای هوادارانی که یک فصل شوم را پشت سر‌گذاشته‌اند.
سایپا همچنان می‌تازد
هفته بیست و پنجم رقابت‌های لیگ برتر علاوه بر دو بازی حساس استقلال و پرسپولیس در شهر‌های دیگر هم پر حاشیه بود. بویژه در اصفهان و بازی ذوب آهن مقابل پاس همدان که بازیکنان پاس با تاکسی به ورزشگاه آمدند و بدتر از آن 09دقیقه با کاور بازی کردند! در این دیدار که 1-2 به نفع ذوبی‌ها به اتمام رسید، مسؤولان تیم پاس همدان فراموش کرده بودند که باید با پیراهن سبز رنگ مقابل ذوب‌آهن بازی کنند. در آستانه شروع بازی، داوران متوجه این موضوع شدند و داور مسابقه به مسؤولان تیم پاس همدان فرصت داد تا پیراهن خود را عوض کنند، اما به دلیل نبود پیراهن دوم همراه این تیم، پاسی‌ها مجبور شدند با برتن کردن کاورهای سبز‌رنگ بازی را آغاز کنند. جالب اینجا بود که بعضی از کاورهای بازیکنان پاس آستین بلند و بعضی نیز آستین کوتاه بود. اما مهم‌ترین بازی دیگر برد شگفت‌انگیز سایپا در مقابل ملوان بندر‌انزلی بود. محمد مایلی‌کهن تحول عجیبی در این تیم ایجاد کرده و چه بسا اگر از ابتدای فصل روی نیمکت سایپا نشسته بود حالا صدرنشین لیگ برتر بود. آنها روز گذشته موفق شدند در ورزشگاه خود، ملوانی‌ها را با 2 گل بدرقه کنند. آنها با سرعت مینیاتور جاده لیگ را می‌پیمایند و به همین دلیل هم است که حالا به رده هشتم جدول رسیده‌اند. شاید اگر مایلی کهن نبود آنها باید برای جلوگیری از سقوط تلاش می‌کردند. در شیراز و در یک بازی سرد و کسل کننده مقاومت و ابومسلم به نتیجه تساوی رسیدند و دیدار پیکان و استقلال‌اهواز هم 0-1 به نفع خودروسازان به اتمام رسید. فولاد خوزستان در خانه خودش با سپاهان مساوی کرد و پیامی‌ها هم که هفته قبل به پرسپولیس باخته بودند با صبا به تساوی1-1 رسیدند. در آخرین بازی هم مس کرمان 2 گل به برق زد تا یک شکست دیگر در کارنامه فرشاد پیوس ثبت شود.