گروه سیاسی:
در آستانه برگزاری نخستین نشست 1+5 در دوره باراک اوباما، وزیر خارجه جدید آمریکا بار دیگر با اتخاذ سیاستی دوپهلو، از دراز کردن دست همکاری به‌سوی ایران سخن گفت، ولی همزمان جمهوری اسلامی را تهدید کرد که «اگر خواست‌های غرب درباره برنامه اتمی‌اش را نپذیرد، با عواقب آن روبه‌رو خواهد شد». هیلاری کلینتون که سه‌شنبه‌شب، پس از 2 دیدار جداگانه با همتایان آلمانی و انگلیسی خود در واشنگتن سخن می‌گفت، افزود: «رئیس‌جمهور اوباما از خواست خود برای دیپلماسی قوی و مستقیم در قبال ایران سخن گفته است، اما اگر ایران با درخواست‌های شورای امنیت سازمان ملل و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همراهی نکند، با پیامدهایی روبه‌رو خواهد شد». وزیر خارجه آمریکا بدون آنکه کوچک‌ترین اشاره‌ای به همکاری‌های مستمر جمهوری اسلامی با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی داشته باشد، از ایران خواست تا یک «عضو سازنده» جامعه جهانی باشد. کلینتون گفت: «روشن است که ایران این فرصت را دارد تا به جلو گام بردارد و عضو سازنده جامعه جهانی شود». وی با یادآوری اظهارات باراک اوباما درباره دراز کردن دست دوستی آمریکا به سوی ایران گفت: «ما دست خود را دراز می‌کنیم، ولی مشت باید باز شود.» او در عین حال با پذیرفتن ضمنی تنها بودن کشورش در مقابل ایران، اعلام کرد که واشنگتن برای «وادار کردن تهران به همراهی با الزام‌های بین‌المللی به همکاری دیگر کشورها نیاز دارد». کلینتون افزود: «دولت جدید آمریکا فعلا در حال جمع‌بندی سیاست‌های خود است و برای اقدام‌های آتی روی متحدین خود حساب می‌کند». این موضوع البته از سوی فرانک والتر اشتاین‌مایر، وزیر خارجه آلمان نیز مورد تاکید قرار گرفت و او هم خواستار «همکاری تنگاتنگ جامعه جهانی» درباره ایران شد و گفت: «تلاش‌های دیپلماتیک برای انصراف دولت ایران از ادامه برنامه‌های اتمی خود باید دنبال شود. ما سال‌هاست تلاش می‌کنیم ایران را از توسعه برنامه هسته‌ای بازداریم، ولی تاکنون موفق نشده‌ایم». وی افزود: «به همین دلیل بسیار لازم است که تلاش‌های مشترک خود را با دولت تازه آمریکا از سرگیریم. باید از تلاش‌های دیپلماتیک استفاده کرد تا ایران از یک برنامه هسته‌ای دارای کاربرد نظامی منصرف شود.» دیوید میلیبند، وزیر خارجه انگلیس نیز پس از دیدار با کلینتون، اتهاماتی مشابه اشتاین‌مایر به ایران وارد کرد و تمایل دولت اوباما به گفت‌وگو با ایران را «بعد جدید» تلاش‌های بین‌المللی برای پایان دادن به «بلندپروازی‌های اتمی تهران» دانست. وی تلاش کرد جامعه جهانی را نسبت به برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی بی‌اعتماد جلوه دهد و با نادیده گرفتن همکاری شفاف و مستمر تهران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و تاکید آژانس بر نبود انحراف در این برنامه، مدعی شد: تهران باید در قبال برنامه هسته‌ای خود مسؤولیت‌پذیر باشد و هزینه اقدامات خود را درک کند.