11 سپتامبر آنقدر هولناک هست که طرح هرگونه گمانهای درباره آن تکاندهنده باشد. وضع باراک اوباما این روزها برای مسلمانان قابل درک است. 9 سال گذشت از روزی که جورج بوش اعلام جنگ صلیبی کرد و تمام اسلام در القاعده خلاصه شد! 3000 آمریکایی بر اثر حرارت 1500 درجه سانتیگراد و با ویرانی 2 برج عظیم کشته شدند و دولت ایالات متحده انگشت اتهام را به سوی اسلام نشانه رفت. آنچه در 9 سال اخیر بر مسلمانان رفت قابل محاسبه نیست. 7 اکتبر یعنی 26 روز پس از 11 سپتامبر، لشکرکشی رسمی آمریکا به قلمروی مسلمانان آغاز شد و خاک افغانستان طی این 9 سال خون ده ها هزار افغان را به خود دیده است. 17 ماه بعد یعنی 20 مارس 2003 موشکهای اسکاد آمریکایی، بغداد را تبدیل به شهر آتش کرد تا این روزها معاون نوریالمالکی اعلام کند که جنگ در عراق تنها یک میلیون «بیوه» و 5 میلیون «یتیم» عراقی بر جای گذاشت. اسرائیل هم دم غنیمت شمرد و 55 روز جنگافزارهای جدید خود را روی مسلمانان لبنان و غزه آزمایش کرد. مصائب مسلمانان در این مدت، بسیار و
غیر قابل برآورد است. مسلمانان 9 سال به خاطر 11 سپتامبر و اتهام دخالت القاعده، مجازات شدند بدون آنکه کاخ سفید سند و مدرکی به دنیا ارائه دهد. دنیا از آمریکا فریب خورد و بهای این فریب را مسلمانان پرداخت کردند.
* * *
پیشنهاد احمدینژاد به سازمان ملل برای تشکیل کمیته حقیقتیاب حادثه 11 سپتامبر به خونخواهی مسلمانان صورت گرفت. اگرچه دروغگویی دولت آمریکا درباره عوامل 11 سپتامبر پیش از این آشکار شده بود و حتی جدیدترین نظرسنجیها از ساکنان ایالتهای مختلف آمریکا از اعتقاد 86 درصد آنان به دروغگویی کاخ سفید درباره 11 سپتامبر حکایت میکرد اما طرح این موضوع در سازمان ملل و از سوی نماینده ملت ایران، دولت آمریکا را کلافه کرده است. سردرگمی باراک اوباما در گفتوگو با رسانه فارسی زبان دولت دیوید کامرون را همگان دیدند. او هیچ جوابی برای ابهامهای 11 سپتامبر نداشت. عصبانی بود. علیه رئیسجمهور ایران فحاشی میکرد. رئیس سیاه کاخ سفید شاید در این اندیشه بود که چرا او میبایست پاسخگوی فاجعه دولت بوش باشد؟
اما آنچه 9 سال به بهانه 11 سپتامبر بر مسلمانان رفت غمانگیزتر از مخمصه اوباماست. اینک هنگامه بازخواست است. زمان محاکمه کاخ سفید در افکار عمومی دنیاست. پروپاگاندای ایالات متحده برای 11 سپتامبر در 9 سال گذشته اکنون نتیجه معکوس دارد و اوباما خوب میداند احمدینژاد خوب جایی را هدف گرفته است. او در جستوجوی راه گریز از پیشنهاد احمدینژاد است. قطعا نه اوباما و نه هیچ یک از تصمیمسازان کاخ سفید کمترین علاقهای به واکاوی واقعه 11 سپتامبر ندارند. آنها چه جوابی دارند برای افشاگریهای «تیری مسیان»؟ انفجارهای طبقات پایین برجهای تجارت جهانی هنگام اصابت هواپیما به طبقات فوقانی را چگونه پاسخ میدهند؟ چرا هیچ نشانهای از هواپیمایی که ادعا میشود به ساختمان پنتاگون برخورد کرده، وجود ندارد. دونالد رامسفلد چگونه توانست به فاصله 2 دقیقه فاصله چند کیلومتری دفتر کارش تا محل انفجار را طی کند؟ اوباما گاف بیبیسی را چگونه میتواند توجیه کند؟ خبرنگار بیبیسی در نیویورک 12 دقیقه قبل از فروریختن ساختمان شماره 7، خبر ریزش آن را اعلام کرد و این درحالی بود که ساختمان شماره 7 در هنگام گزارش این خبرنگار به وضوح قابل رویت بود! این ابهامات و سوالات بسیار زیاد دیگری وجود دارد که سران کاخ سفید را هرگز به سمت رفع ابهامات از 11 سپتامبر نمیکشاند. البته کاخ سفید بیکار نمینشیند!
***
طرح ابهامات 11 سپتامبر در سازمان ملل از سوی احمدینژاد یک افتخار بینظیر برای ملت ایران و جمهوری اسلامی ایران است. دنیا اینک شاهد است که نماینده جمهوری اسلامی ایران، دولت ایالات متحده را در نیویورک به خاطر یک اقدام غیرانسانی به چالش میکشاند و این اقدام عدالتطلبانه که مورد تایید اکثریت افکار عمومی دنیاست، سند تاییدی است بر حقانیت نظام حکومتی ایران. شایسته آن است به واسطه اهمیت بینظیر این اقدام، در شرایط کنونی تمرکز بر محتوای پیشنهاد احمدینژاد باشد اما بسیار مختصر به یک مورد فرعی اشاره میشود. استیصال باراک اوباما در گفتوگو با بیبیسی بر هیچ کس پوشیده نماند. اما او بیکار ننشست و برای تقابل با احمدینژاد، پروژه حمایت از اپوزیسیون داخلی جمهوری اسلامی را دنبال کرد. همان پروژهای که «وطن امروز» طی چند ماه اخیر در چندین نوبت به آن پرداخت. اوباما در تلاش است دولت احمدینژاد و در ادامه جمهوری اسلامی را با حربه ایجاد شورشهای داخلی به بهانه اعتراض به تحریمها تضعیف کند. کانال عملیاتی این حربه نیز مشخص شده است. به گونهای که در این راستا یکی از سران فتنه طی ماههای اخیر در تلاش است تحریمها را تاثیرگذار القا کرده و افکار عمومی را ترغیب به اعتراض – یا همان اغتشاش- علیه حکومت کند. این پروژه البته خواسته یا ناخواسته توسط برخی چهرهها مانند هاشمیرفسنجانی تقویت میشود. وقتی احمدینژاد در گفتوگو با سیانان از عدم تاثیر تحریمها میگوید؛ لری کینگ در پاسخ، اظهارات هاشمیرفسنجانی در تایید تاثیرگذاری تحریمها را سند میآورد! و این موضوع دقیقا در تضاد با توصیههای رهبر انقلاب در دیدار اعضای مجلس خبرگان است. رهبر انقلاب در آن دیدار تصریح کردند که «باید متوجه بود که با دشمن همصدا نشویم، جدول او را پر نکنیم و صدای دشمن را در داخل بازتاب ندهیم».
***
احمدینژاد اینک به تریبون ارزشمند جمهوری اسلامی در دنیا تبدیل شده است. این واقعیت بر کسی پوشیده نیست که هستند عدهای – و تعداد آنها اندک نیست- که در تلاش گسترده برای از بین بردن اعتبار و آبروی شخص رئیسجمهور و دولت او هستند. هر روزه شاهد توهینهای بیسابقه برخی افراد و رسانهها علیه احمدینژاد هستیم. اگرچه هیچ امیدی به اصلاح این شیوههای تخریبی و رعایت تقوا از سوی آنها نیست اما انتظار آن است حداقل در حوزههای دیپلماتیک که تطابق کامل با اعتبار و حیثیت جمهوری اسلامی دارد، اندکی از دشمنیها کاسته و به اعتبار جمهوری اسلامی ایران افزوده شود.