مصاحبه باراک اوباما رئیسجمهور آمریکا با بیبیسی فارسی که در واقع اولین مصاحبه او با یک رسانه فارسی زبان است، شاید در وهله اول حاکی از ایجاد برخی تغییرات در سیاستهای آمریکا نسبت به ایران باشد اما عصبانیت اوباما از صحبتهای رئیسجمهور ایران در مجمع عمومی سازمان ملل که اتفاقا تلاشی هم برای مخفی ماندنش نشده بود، نشان داد آمریکا بعد از گذشت 5 سال از ریاستجمهوری دکتر احمدینژاد و حضور سالانه او در مجمع عمومی سازمان ملل و استفاده هوشمندانه و بجایش از فرصت گفتوگو با رسانههای خارجی، در دام سیاستهای رئیسجمهور ایران افتاده است! فرصت حضور رئیسجمهور کشورمان در سازمان ملل و گفتوگو با رسانههای خارجی و استفاده موثر احمدینژاد از این فرصت باعث شد مردم آمریکا و رسانههای این کشور در 5 سال اخیر به خوبی شنوای صحبتها و گفت و گوهای او باشند.
صدای احمدینژاد هماکنون در سراسر جهان شنیده میشود. موضوعی که مرهون سیاست تهاجمی احمدینژاد و عدم انفعال او در برابر کشورهای غربی است. اگر تاکنون رئیسجمهور ایران در گفتوگو با رسانههای آمریکایی در برابر سوالات مغرضانهای که خبرنگاران از او مطرح میکردند، با اشاره به بحث ضرورت وجود عدالت در رفتار مجامع بینالمللی با همه کشورها، سوالاتی را از خبرنگاران مطرح میکرد که جملگی بیپاسخ ماندند، امروز این رئیسجمهور آمریکاست که برای اقناع افکار عمومی در خود آمریکا و در کل جهان باید به سوالات رئیسجمهور ایران پاسخ دهد. رئیسجمهور ایران در 5 سال اخیر مباحثی را عنوان کرد و سوالاتی را از افکار عمومی آمریکا و مردم سراسر جهان پرسید که هیچ کس تا به حال به آن فکر نکرده بود. چرا نباید از هولوکاست حرف زد؟ چرا همه کشورهای دنیا حق استفاده از انرژی صلح آمیز هستهای را ندارند؟ چرا برخی کشورهای غربی حق دارند در سازمانی که مربوط به همه کشورهای جهان است،امتیاز وتو داشته باشند و با استفاده از این امتیاز حق سایر ملتها را زیر سوال ببرند؟
اینها سوالات کوچکی نیست که افکار عمومی در کل دنیا بتواند به راحتی از کنار آن بگذرد و درواقع پرسشهایی هستند که مطرح شدنشان هر انسانی را به تفکر وا مي دارد. عدالت طلبی و آزادیخواهی در پوست و خون و گوشت همه انسانها جریان دارد؛ چرا نباید به این سوالات پاسخ داده شود؟
احمدینژاد در برابر ملتها قرار گرفته و به تک تک سوالاتشان 5 سال است که پاسخ میدهد. هماکنون نیز اوباما به عنوان رئیسجمهور کشوری که بزرگترین دشمنیها را در حق ایران روا داشته و در عین حال میخواهد بر افکار عمومی ایران تاثیر بگذارد، قرار است در برابر ملت ایران به سوالات آنان پاسخ دهد. اما او چه پاسخی برای سوالات مطرح شده درباره تحریم ایرانیان دارد؟
با اغماض گسترده و در نظر گرفتن اینکه رئیسجمهور آمریکا هیچ گاه خود را در برابر سوالات خبرنگاران داخل ایران قرار نخواهد داد، باز هم نمیتوان بیبیسی یعنی یک رسانه انگلیسی مدافع فتنه بعد از انتخابات را نماینده مردم و افکار عمومی ایرانیان دانست اما سوالاتی که درباره تحریم ایران از اوباما پرسیده شد، سوالاتی بود که بسیاری از ایرانیان به دنبال پاسخ آن هستند. آمریکا از تحریم ایران به دنبال چیست؟ رو در رو قرار دادن ملت با دولت و نظام؟ پس چرا از دوستی با ملت ایران و دلسوزی برای آنان میگوید؟ مگر تحریم قطعات هواپیما منجر به مرگ بسیاری از مردم در سوانح هوایی نمیشود؟ مرگ مردم بیگناه خواسته دولت آمریکاست یا فشار بر دولت جمهوری اسلامی؟
یک حساب سرانگشتی نیز نشان میدهد نگاه مشاوران روسای جمهوري آمریکا طی 32سال گذشته به طریقه رفتار مردم ایران بسیار اشتباه است. این مطلبی بود که تحلیلگر بیبیسی هم به آن نرسید! تحریمها و به راه انداختن تبلیغات منفی در برابر پیشرفتهای هستهای کشورمان مردم ما را بیش از پیش به دولتشان نزدیک کرد. مشاوران رئیسجمهور آمریکا شاید تجمع چند نفره به خاطر سوگواری برای 11 سپتامبر را ببینند اما مشخص نیست چرا راهپیماییهای حمایتی از پیشرفتهای هستهای کشورمان را نمیبینند. چرا نمیبینند ملت ایران هر سال روز 13 آبان در برابر سفارتخانه سابق آمریکا جمع شده و از سیاستهای 30 سال اخیر آمریکا ابراز انزجار میکنند.
تفاوت نگاه مشاوران اوباما با افکار عمومی ایران این است که تصور میکنند ایرانیان اقدامات آمریکا در اعمال تحریمهای گسترده علیه کشورشان را درک میکنند! آنقدر از دولت و نظام بریدهاند که حاضرند با هر اقدامی در برابر دولت قرار بگیرند شاید هم نقش خود را نادیده گرفته و فکر میکنند تجمعات بعد از انتخابات و آشوبها به دلیل تاثیر تحریمها در اقتصاد و معیشت مردم بوده است ! اما ایرانیان صبورتر و وفادارتر از این حرفها هستند که دولت منتخب خود را رها کرده و به دام تدابیر سادهلوحانه آمریکاییها بیفتند.
مصاحبه اوباما با بیبیسی فارسی نشان داد دولت آمریکا از این همه تدبیر و راهکار بی نتیجه خسته است! همانطور که اوباما از ایران خسته بود و عصبانی! در عوض فعالیتها و سخنرانیها و اظهارنظرهای دکتر احمدینژاد در مجامع عمومی بازی را به زمین آمریکا کشانده و دولت او را در دام سیاست خارجی ایران انداخته است.
ملت ایران سوالاتی بسیار فراتر از این سوالات دارد که از رئیسجمهور آمریکا بپرسد و منتظر پاسخ مسؤولان آمریکا به این سوالات است.