نازبانو

محسن محمدي:

شماره پرواز و ساعت فرود هواپیما را چک کرد. شوهر آینده‌اش تا دقایقی دیگر در فرودگاه بود. از طریق اینترنت با هم آشنا شده بودند. بعد از مدت‌ها جست‌وجو مرد رویاهایش را پیدا کرده بود، خوش‌تیپ، خوش‌هیکل، شیک‌پوش، باوقار، مودب، خونگرم، دوست‌داشتنی و چقدر با محبت و رمانتیک. «نازبانو» صدایش می‌کرد. می‌گفت تو، نازنین بانوی زندگی من هستی. مسافران به داخل سالن فرودگاه آمدند. برای هزارمین بار به عکسش نگاه کرد. چ‌قدر دوست داشتنی بود. تک‌تک چهره‌ها را در جست‌وجوی معشوق، به دقت زیر نظر گرفت اما او را نیافت. با خودش فکر کرد شاید از پرواز جا مانده و با پرواز بعدی بیاید. تقریبا همه رفته بودند. پیرمردی که در حمل چمدان‌هایش مشکل داشت، با تکان دادن دست از او کمک خواست. به طرفش رفت. پرسید؛ پدر جان اجازه می‌دهید کمکتان کنم؟ پیرمرد لبخندی زد و پاسخ داد: ممنون می‌شوم نازبانوی من.