آزاده صالحی:
احمدرضا احمدی یکی از شاعران پیشکسوت در عرصه شعر نو و سپید است. او نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان «طرح» در سال 1341 به چاپ رساند. وی همچنین توانست سال گذشته در دومین جشنواره شعر فجر به‌عنوان برگزیده در بخش آزاد معرفی شود. «روزنامه شیشه‌ای» (1343)، «وقت خوب مصائب» (1347)، «من فقط سپیدی اسب را گریستم» (1350)، «ما روی زمین هستیم» (1352)، «قافیه در باد گم می‌شود» (1369)، «ویرانه‌های دل را به یاد می‌سپارم» (1373) و «عاشقی بود که صبحگاه دیر به مسافرخانه آمده بود» (1378) برخی از مجموعه اشعار منتشر شده این شاعر است. با او گپی زده‌ایم که از نظر می‌گذرد.
این روزها حال جسمانی‌تان چطور است؟
راستش؛ قلبم درد می‌کند و یکی از چشم‌هایم هم دید درستی ندارد. انگار که از پشت پنجره بارانی آدم‌ها را می‌بینم.
شنیده‌ایم قرار است یکی از کتاب‌های شما به زبان ایتالیایی ترجمه شود؟
بله. مجموعه شعر «ساعت 10 صبح». علاوه بر این، این مجموعه شعر در چند روز آینده از سوی نشر چشمه به چاپ سوم هم می‌رسد.
کتاب دیگری هم از شما چاپ می‌شود؟
بله دفتر شعر دیگری با عنوان «روزی برای تو خواهم گفت» قرار است برای نخستین‌بار به وسیله نشر ثالث وارد پیشخوان کتابفروشی‌ها شود. این کتاب مشتمل بر اشعار سپید و نوی من است.
از «شعرها و یادهای دفتر کاهی» چه خبر؟
این مجموعه 2 جلدی که اخیراً موفق به دریافت مجوز نشر شده است تا چند روز دیگر چاپ می‌شود. البته قرار بود این مجموعه در نمایشگاه کتاب امسال عرضه شود که میسر نشد و قرار است از سوی نشر حوض نقره چاپ شود.
با وجود اینکه امسال سال پرکاری را در عرصه شعر سپری کرده‌اید در حال حاضر مشغول چه فعالیتی هستید؟
2 قصه کودکانه در دست نگارش دارم که هنوز نام نهایی آنها را انتخاب نکرده‌ام ولی در ماه‌های آتی آنها را برای چاپ به ناشر می‌دهم.
چرا شاعران امروز کمتر به نگارش کتاب‌هایی با مباحث پژوهش شعر گرایش دارند؟ مثلاً خود شما در این زمینه فعالیت نمی‌کنید؟
ببینید یک چیزهایی به تخصص آدم‌ها برمی‌گردد. کار من در این سال‌ها تنها سرودن شعر بوده است و بس. یعنی اگر می‌خواستم پژوهش کنم از سرودن شعر باز می‌ماندم. ولی شاعران دیگری هستند که به این 2 حوزه توام با یکدیگر اشراف دارند و طبعاً آثاری هم در زمینه مباحث پژوهش شعر ارائه می‌دهند.
اگر بخواهیم نگاهی اجمالی به وضعیت شعر امروز داشته باشیم درباره‌اش چه می‌گویید؟
به نظرم وضعیت شعر مطلوب است و مجموعه اشعار شاعران خریداری می‌شود و به هرحال مخاطب خود را دارد. البته من این مساله را درباره شعر خودم صادق می‌دانم. به عنوان مثال وقتی می‌بینم مجموعه شعر «ساعت 10 صبح بود» در طول یک سال سه بار تجدید چاپ شد، فکر می‌کنم وضعیت شعر مطلوب است. ولی اصولاً در پاسخ به پرسش شما نمی‌توان یک حکم کلی صادر کرد.