بهرنگ فتوحی:
از بین رفتن خلاقیت و کاهش ضریب توانایی مدیران از مهم‌ترین نتایج تکیه بخش خصوصی بر شانه‌های دولت برای ادامه مسیر و باز ماندن دکان‌های سازمانی و شرکتی‌شان است. در این میان شرکت‌هایی که به هر دلیل در بدنه شهری تهران از دولت جدا شده و با ادعای استقلال چون جزیره‌ای خودمختار رفتار می‌کنند، گاه آن چنان دولتمردان را بدهکار خود می‌دانند که هر چه بگیرند باز هم کم است! از اردیبهشت سال گذشته که مدیرعامل شرکت متروی تهران مشکلات مالی این شرکت را تایید کرد، بیش از یک سال گذشته و در این مدت شهرداری تهران و شرکت مترو با استفاده از جریان رسانه‌ای وابسته‌شان در تلاش برای تحقق بودجه‌های فاینانسی هستند که در این یک سال به دلایلی از آن محروم شده‌اند، اما کمی بعد از آن، جریان رسانه‌ای شهرداری با انتقاد از جهت‌گیری دولت در سد راه شدن بودجه اعتباری مترو خواستار این شدند که دولت برای رهایی مردم از ترافیک سر کیسه را شل کند!
البته با کج خلقی‌های شرکت مترو از یک سو و فشار رسانه‌ای شهرداری از سوی دیگر بودجه مورد نظر به ایستگاه مدیران مترو رسید و وقتی که همگان ناامید از اضافه شدن واگن‌های جدید به خط تهران- کرج بودند، رئیس‌جمهور شبانه از گمرک خواست که به وضعیت آن رسیدگی کند. روایت رئیس شورای شهر از این ماجرا جالب است: چند شب پیش در ملاقاتی که با احمدی‌نژاد داشتیم تلفنی به وزیر دارایی دستور داد تا هر چه زودتر واگن‌ها را ترخیص کنند و بعد بدهی پرداخت شود، زیرا مراحل اداری جهت پرداخت، زمان می‌برد. بنابراین گمان دولتیان بر این بود که با رفع رجوع مشکلات مالی مترو می‌توان در این ترافیک سرسام‌آور روی این بخش از حمل و نقل ریلی حساب ویژه‌ای باز کرد، اما به نظر می‌رسد که حتی پرداخت یارانه بلیت مترو از سوی دولت هم نتوانست طمع مدیران مترو را فرو نشاند و در بزنگاهی که همه بخش‌های شهرداری در پی تخریب دولت هستند، باز هم مدیرعامل متروی پایتخت وارد کارزار تبلیغاتی خودش شده و توقع نابجای خود را از مدیران دولتی این‌گونه بیان می‌کند: اگر بدهی دولت به مترو پرداخت می‌شد واگن‌ها خاک نمی‌خوردند. محسن هاشمی همچنین از دولت خواسته است که وامی که مترو از بانک ملت دریافت کرده را نیز بپردازد: در حال حاضر واگن‌ها متعلق به بانک ملت است چون مترو به خاطر مشکلات اعتباری بدهی‌اش را پرداخت نکرده، بنابراین مشکلی با گمرک برای ترخیص واگن‌ها نداریم، بلکه مشکل اصلی ما با بانک است که باید بدهی‌شان را پرداخت کرده و اسناد را آزاد کنیم. البته تا چند روز پیش هیچ حرفی از بانک ملت نبود، هیچ‌کس از کسری این اعتبار سخنی نگفته بود تنها به دولت فشار می‌آمد که چرا واگن‌ها را از گمرک آزاد نمی‌کند و امروز که حکم آزادی واگن‌ها رسیده باز سرفصل تازه‌ای برای فشارهای تازه مطرح می‌شود. هاشمی با بیان اینکه بانک ملت پول واگن‌ها را به طرف خارجی پرداخته و مترو باید پول آن را پرداخت کند تا اسناد واگن‌ها را آزاد و به گمرک ارائه دهیم تا صاحب کالا شناخته شویم، افزود: برای ورود واگن‌ها باید هزینه بانک، ترخیص و حمل به تهران را پرداخت کنیم، ضمن اینکه اگر قرار است واگن‌ها نسیه آزاد شوند یعنی مترو به گمرک بدهکار می‌ماند و در آینده با مشکل مواجه خواهیم شد. در پایان شاید گزافه نباشد اگر بیندیشیم که آن چه مدیران مترو از مبحث مدیریت می‌دانند چیزی جز انتقال مسؤولیت‌ها به بخش دولتی نیست و گرنه مطرح کردن پله‌ای مشکلات و نشانه رفتن انگشت مسؤولیت به سوی دولت و حساب ذخیره ارزی که متعلق به همه کشور است دلیل دیگری ندارد. بنابراین شاید وقتی دولت هزینه واگن‌ها را به مترو بپردازد، باز هم مترو توقع تازه‌ای را مطرح کند.