مرجان فاطمی:
شروع فصل سرد باز هم مثل همیشه بهانه‌ای شده است تا کم‌کاری‌ها و بی‌توجهی‌های مسؤولان زیرسرپوش حوادث طبیعی مانند باران و برف کمرنگ جلوه کند و مشکلاتی نظیر تخریب بناهای فرسوده تا حدودی توجیه داشته باشد. تخریب سقف 2 کلاس درس دبستان پسرانه قدس که در بافت تاریخی شهر یزد قرار گرفته نیز حادثه جدیدی است.
علی‌اصغر پرهیزگار، مدیر‌عامل صندوق احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی سازمان میراث فرهنگی، درباره علت اصلی شکل‌گیری این اتفاق می‌گوید: رطوبت حاصل از گرفتگی ناودان منزل یکی از همسایگان مدرسه موجب تخریب سقف این کلاس‌ها شده است. این درحالی است که مدیر این مدرسه از سه سال پیش تاکنون ۹ نامه درباره درخواست مرمت مدرسه به آموزش و پرورش استان ارائه داده اما در پاسخ تمام این درخواست‌ها فقط یک جواب شنیده است که «سازمان میراث فرهنگی اجازه مرمت نمی‌دهد». در تایید این گفته، فرهاد فخار تهرانی، استاد گروه مرمت دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به اینکه نخستین نشانه‌های معماری ایرانی را می‌توان در بدنه مدارس تاریخی به چشم دید، می‌گوید: هرگونه دخل و تصرف در بناهای تاریخی که در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده باشد، جرم محسوب می‌شود و پیگرد قانونی دارد. اما رئیس سازمان میراث فرهنگی استان یزد در پاسخ به این ادعا یادآور می‌شود: درست است که این بنا در بافت تاریخی واقع شده است اما هنوز به ثبت آثار ملی نرسیده. این در حالی است که سلیمیان، مدیر مدرسه قدس خاطرنشان می‌کند: آموزش و پرورش اعلام می‌دارد که این بنا تاریخی است و به فضای جدیدی برای آموزش نیاز است و میراث فرهنگی نیز ادعا دارد که مرمت به‌عهده سازمان آموزش و پرورش است.
جست‌و‌جو برای یافتن مقصر، ما را به ياد سخنان حبیب‌الله بور‌بور، معاون عمرانی سابق وزارت آموزش و پرورش در این‌باره مي‌اندازد که می‌گوید: چیزی حدود 26 هزار مدرسه فرسوده در کل کشور فعالیت می‌کنند اما فقط امکان مقاوم‌سازی برای سه هزار تای آنها وجود دارد! درست است که این‌بار هنگام فرو‌ریختن سقف این 2 کلاس، دانش‌آموزان در صف صبحگاه حضور داشته‌اند و هیچ‌گونه آسیبی به آنها وارد نشده است اما آیا می‌توان مداوم چنین وضعیت خوش‌بینانه‌ای را برای کشور نیز پیش‌بینی کرد؟!
به‌نظر می‌رسد انتشار آماری مبتنی بر وجود 26 هزار مدرسه فرسوده در کشور تنها نشان دهنده غنی‌بودن هنر و معماری ایرانی نیست. سرپا نگه‌داشتن این بناها و استفاده از آنها به بهای ایجاد خطرات جدی برای دانش‌آموزان این مرز و بوم به‌طور حتم نمی‌تواند به رشد فرهنگ اصیل ایرانی بینجامد!