ارتباط و نگاه‌های اولیه به کودک یکی از مهم‌ترین مسائلی است که شاید در همه زندگی کودک نقش داشته باشد. به گفته بسیاری از محققان، عوامل متعددی در شکل‌گیری شخصیت کودک نقش دارد. مهدی دوایی، روانشناس، درباره عوامل اصلی موثر بر ارتباطات اولیه با کودک معتقد است: اولین عامل مهم در این زمینه مربوط به نیازهای فیزیولوژیک است که شامل مواردی همچون گرسنگی، تشنگی، خواب، بیماری و... می‌شود. این نیازها با اینکه عواملی ظاهری تلقی می‌شود و بسیاری از افراد به آن فقط دید جسمی دارند ولی باید توجه داشت، این عوامل به همان اندازه که جسم کودک را آزار می‌دهد، روحش را نیز دچار اختلال می‌کند.
وی افزود: اگر نیازهای فیزیولوژیک مورد توجه قرار نگیرد فشارهای سختی بر روح کودک وارد می‌شود، برای مثال این تشخیص که چه موقع کودک گرسنه است و چه زمانی دل درد دارد تنها بر اساس تجربه فرد مشخص می‌شود. دوایی، عامل دوم را مربوط به صمیمیت و رابطه بین فرزند با پدر یا مادر دانست و گفت: صمیمیت و رابطه عاطفی باید همیشه بین کودک و پدر و مادر حفظ شود. حتی اگر خانواده‌ای 3فرزند دارد، پدر و مادرها باید با تک‌تک فرزندان رابطه عاطفی داشته باشند و بی‌توجهی به یکی از آنها ممکن است به روحیه‌شان صدمه بزند. وی موضوع سوم را از عوامل اصلی ارتباطات اولیه با کودک و احساس امنیت دانست و اظهار کرد: احساس امنیت تنها عاملی است که کودک را ترسو، شجاع یا متزلزل می‌کند بنابراین باید به آنچه شخصیت کودک را تشکیل می‌دهد توجه داشت و کودک را همانطور که هست، پذیرفت.
وی ادامه داد: هرچه خصوصیات کودک و آنچه که هست به آنچه که پذیرفته می‌شود نزدیک‌تر باشد، احساس امنیت او بیشتر می‌شود. این روانشناس ادامه داد: 2 عامل بعدی مربوط به احترامی است که دیگران نسبت به کودک قائل‌اند و افزایش این احترام باعث می‌شود تا کودک اعتماد به نفس بالایی داشته باشد. دوایی در پایان باروری استعدادها را موضوعی دانست که باید حتما به آن توجه خاصی شود چراکه این موضوع باعث می‌شود کودک شخصیت خود را بارور کند. برای مثال باید به او بگوییم بند کفشش را خودش بندد و در صورتی که او کارهایش را درست انجام داد باید تشویق‌اش کرد تا بتواند استعدادهای خود را بارورکند.