پل، انریکو و بیلینو، دوستان زمان کودکی، دوستانی که نزدیک به 50 سال از عمر دوستی‌شان می‌گذرد. دنیای عجیبی دارند، زندگی آنان را یک توپ گرد به خود اختصاص داده اما هرگز مسائل عادی زندگی را دست‌کم نمی‌گیرند و مانند دیگران زندگی می‌کنند.
در اطراف ساحل دریای آدریاتیک سه نفر در حال و هوای دوران کودکی قدم می‌زنند و نسبت به آن دوران تغییرات زیادی کرده‌اند، حالا 60 سال سن دارند و موهای سپیدشان را نسیم ملایمی نوازش می‌دهد، به یاد زمان نوجوانی و دوران مدرسه می‌افتند، توپ بازی در جنگل‌های اطراف شهر و سوار شدن در ترن شهری جنوا، شهری که در آن می‌زیستند و به مدرسه می‌رفتند و بعد راهی مدرسه سمپدوریا در جنوا شدند. پل نیومن همان مارچلو لیپی مشهور است و بیلینو، ویتوریانو روسی که از زمان کودکی با یکدیگر دوست هستند، خانه‌شان نزدیک بود و دوران کودکی و مدرسه را با هم گذراندند. بیلینو به خوبی یاد دارد که مارچلو از همان زمان بسیار شیک پوش و آراسته بود. در راه مدرسه و پیاده روهای شهر او را مارکو پولو می‌نامیدند، مارکو‌پولویی که به جای سفر همراه یک توپ از این طرف به آن طرف می‌رفت اما خیلی مراقب بود تا در مسیر مدرسه همان شخصیت و شیک پوشی خود را از دست ندهد، زیرا تنها در جنگل و مدرسه فوتبال بازی می‌کرد. انریکو پتری که در نوجوانی به شایعه‌پردازی می‌پرداخت و دوستانش را اینگونه سرگرم می‌کرد در کنار مارچلو ایستاده «پدرم همیشه می‌گفت پل شخص مشهوری خواهد شد و این طور شد».
سه دوست 60 ساله همیشه از بودن در کنار یکدیگر لذت می‌برند، در کنار یکدیگر رشد کردند اما در میان آنان مارچلو لیپی به خواسته خود رسید و یک شخص بزرگ و مشهور در دنیای فوتبال شد. 14 سال سن داشت که در تیم متزالو بازی کرد و بعد زمانی که 16 ساله شد نخستین حضور رسمی خود را در تیم تجربه کرد. در پست مهاجم بازی کرد اما خیلی زود با مصدومیت سنگینی مواجه شد و بعدها به سمپدوریا پیوست. اما آنچه که از آن دوران در قلب لیپی مانده، سواحل دریا، بازی‌های اطراف مدرسه در جنگل و دوستانش بیلینو و پتری هستند. روزی که انریکو و بیلینو به او گفتند: ما یک گروهیم آیا تو هم به ما می‌پیوندی؟ اما او لباس شیک و تمیزی پوشیده بود. مارچلو همان پل نیومن بود که هرگز نتوانست به دوستانش پاسخ منفی دهد، حتی با همان لباس و کفش‌های زیبا و گرانقیمتش، پس به جنگل اطراف رفتند و فوتبال به یادماندنی را ترتیب دادند و گروه سه نفری خود را که تاکنون به قوت خود باقی است تشکیل دادند. به این ترتیب در کنار یکدیگر رشد کردند و بزرگ شدند. انریکو در بازی‌های داخل جنگل فوق‌العاده قدرتمند بود و لیپی در 60 سالگی نیز این نکته را به خوبی به یاد می‌آورد. مارچلو زمانی که به سمپدوریا پیوست نیز زمان را برای بازگشت به خانه و دیدار با دوستانش از دست نمی‌داد حتی زمانی که 17 ساله بود.
ویتوریانو روسی در کنار انریکو روزی را به یاد می‌آورد که برای تماشای فیلم بن‌هور به برلین سفر کردند، اما فیلم و صحنه نمایش کمی تغییر کرده بود، فیلم؛ میان 2تیم ایتالیا و فرانسه است، بازیکنان آن را مهره‌های آتزوری و خروس‌های اروپا تشکیل می‌دهند و مرد نخست نمایش نیز این بار همان مارچلو لیپی ملقب به پل نیومن است. روسی یا همان بیلینو زمانی که مارچلو جام قهرمانی را بالای دستان خود می‌برد را لحظه زیبای زندگی خود می‌داند: دوستم، دوست همیشگی ما، پل! حس عجیب و دوست داشتنی است، نیمی از ورزشگاه برمی‌خیزند و سر از پا نمی‌شناسند. این فیلم بهترین فیلمی بود که تاکنون دیده‌ام. بن هور در برلین؛ واقعا زیبا و به یادماندنی بود. گاتوزو، جیلاردینو، دل پیرو، تونی، گروسو و دیگران همه آنجا بودند و مارچلو را به هوا پرتاب می‌کردند. همان مارچلوی خودمان را». مرد مشهور خیابان ویارجو حالا در کنار تیمش به قهرمانی جام جهانی دست یافته و ایتالیا را سرشار از خوشحالی و شادی کرده، او مارچلو لیپی است.